Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που όντως βλέπεις συμβιβασμό χωρίς έρωτα. Σχέσεις που έχουν βαλτώσει, άτομα 20 και 25 χρονών που φέρονται σαν 40ρηδες παντρεμένοι κι όμως λόγω συνήθειας ή φόβου μοναξιάς συμβιβάζονται. Δεν περνάνε καλά, αλλά δεν σταματάνε την σχέση. Και είναι πολλά αυτά γ@μώτο.
Τωρα αυτό για τους 40άρηδες παντρεμένους τι το ήθελες ρε φιλενάδα; Θες να πλακωθούμε δηλαδής;;;
. Μη ρίχνεις άλλο αλάτι στις πληγές μου πληζ. (πλακίτσα, νταξ; )
Είμαι κατά του συμβιβασμού, όπως επίσης είμαι κατά της αποκλειστικής μονογαμίας, ειδικά σε σχέσεις που δεν έχουν φτάσει στο γάμο. Η ηθικολογία του προηγούμενου αιώνα δεν ταιριάζει με τις σύγχρονες συνθήκες και ανάγκες. Ξέρω ότι θα πέσετε να με φάτε, όμως θα σας παρακαλέσω πρώτα να ζήσετε επί 20 χρόνια με ένα άτομο, να κάνετε πάνω από 2500 φορές έρωτα μαζί του (καλά είναι δε λέω) και μετά, αν δεν νιώσετε την ανάγκη να γνωρίσετε και κάποιον άλλον, βρίστε με όσο θέλετε, εγώ εδώ είμαι για να απαντήσω με στωικότητα.
Για να διατηρηθεί μια σχέση πρέπει να υπάρχει δόσιμο. Όποιος δεν είναι έτοιμος να δοθεί δεν μπορεί να κάνει μια σχέση με αντικείμενο πέρα από το σεξ. Συνεπώς μια σχέση χρειάζεται προσαρμογή στα γούστα του άλλου, στα θέλω του, στις ανάγκες του. Στο βαθμό που αυτό γίνεται και από τις δυο πλευρές δεν θεωρείται συμβιβασμός. Επίσης δεν είναι δυνατόν να μας αρέσουν όλα σε έναν άνθρωπο, πάντα υπάρχουν πράγματα που μας τη δίνουν. Σημασία έχει τι υπερισχύει, τα καλά ή τα κακά. Σε περίπτωση που τα καλά είναι
πολύ περισσότερα από τα κακά ε, τότε αγάπα το φίλο σου με τα ελαττώματά του, άρα πάλι δεν θεωρείται συμβιβασμός. Τα γράφω αυτά όχι με βάση αυτά που έγραψε το χαμστεράκι, νομίζω ότι άλλου είδους συμβιβασμούς εννοούσε, αλλά για ορισμένους-ες που το παίζουν οι Σκληροί του Μαϊάμι και άμα λάχει πυροβολούμε δέκα γκόμενες-ους στην καθισιά μας και τι ελεύθεροι κι ωραίοι που είμαστε. Μερικοί μου έδωσαν την εντύπωση, διαβάζοντας τα κείμενά τους ότι φοβούνται να δοθούν. Σε τέτοια περίπτωση θα είχα φύγει πρώτος. Η άποψη της Angie_Ann (γεια σου Άντζυ, είσαι καλά; ), αν και δεν την κατάλαβα πλήρως, μου φαίνεται ότι κυμαίνεται σε αυτό το πλαίσιο, πάντως ήταν εντυπωσιακή.
Το μόνο που ήθελα ποτέ στη ζωή μου ήταν να βρω μια γυναίκα να με αγαπήσει όπως είμαι, γι' αυτό που είμαι και να μην προσπαθήσει να με αλλάξει, αλλά αν με θέλει καλύτερο να με βοηθήσει να εξελιχθώ. Μόνο τότε θα ήξερα πως μ' αγαπά αληθινά. Αυτό το βρήκα μόνο μια φορά γι' αυτό και παντρεύτηκα. Το ότι ο θεσμός του γάμου, όπως έχει σήμερα είναι αποτυχημένος, το έχω γράψει κι άλλες φορές...
Τέλος θέλω να πω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη και βαθύτερη μοναξιά από αυτήν που νιώθεις όταν είσαι με άλλους. Επίσης ότι δεν μπορείς να διασώσεις μια σχέση που μπάζει νερά από παντού, αργά η γρήγορα θα καταλήξει σε ναυάγιο, ε Καπετάνιε;
Είναι ζευγάρια που λεν πως είναι ένα
Είναι ζευγάρια που δεν φαίνεται κανείς
Είναι ζωές που πιάσαν πάτο και κολλήσαν,
μα υπάρχουν βάθη που δεν γνώρισε κανείς
(Ενδελέχεια)
Κι είναι μετά που παίρνει ο άνεμος φωτιά και σαν ομίχλη αγκαλιάζει το φεγγάρι...
