Πώς εξηγούμε στα παιδιά την απώλεια;

[roumana]

Βλέπαμε Spiderman τις προάλλες με τον γιο μου, και με ρώτησε «που πήγαν οι γιατροί» που τους σκότωσε το τέρας. Αυθόρμητα του απάντησα «στο Θεούλη». Δεδομένου ότι τον θέλω «καλός χριστιανός» () ξέρει ότι ο Θεούλης είναι καλός και μας βοηθά.
Αυτό που δεν περίμενα όμως ήταν η αντίδρασή του.

"Άρα καλά έκανε το τέρας που τους σκότωσε…"

Τώρα πώς μπορώ να συνδυάσω εγώ, παιδοψυχολογία, χριστιανισμό και ηθική?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kynofilos]

Εδώ εγώ θα του προέβαλα βέτο... "δεν μπορείς και δεν πρέπει να χαλάς κάτι που δεν μπορείς να ξαναφτιάξεις"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[suspiria]

Εδώ εγώ θα του προέβαλα βέτο... "δεν μπορείς και δεν πρέπει να χαλάς κάτι που δεν μπορείς να ξαναφτιάξεις"

Για το Θεό εννοείς οτι δεν μπορεί και δεν πρέπει να χαλάει κάτι που δεν μπορεί να ξαναφτιάξει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

Εδώ εγώ θα του προέβαλα βέτο... "δεν μπορείς και δεν πρέπει να χαλάς κάτι που δεν μπορείς να ξαναφτιάξεις"

δυσκολεύομαι να του εξηγήσω ότι "χαλαει" κάτι όταν το αποτέλεσμα υποτίθεται είναι καλό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kynofilos]

Ίσως εξηγώντας ότι Όπως η 'ωραία και νόστιμη Πατάτα' που τρώει, γυρνάει στη γή σαν κόπρανα, παρόμοιο είναι το "καλό"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vicky]

Ίσως θα μπορούσες να του εξηγήσεις πως ο Θεός δίνει ζωή και ο Θεός αποφασίζει να την πάρει πίσω. Οπότε κανένας άνθρωπος ή τέρας δεν έχει δικαίωμα να αφαιρέσει μια ζωή, είτε ανθρώπινη είτε ζώου κτλ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

viki....άμα του το λέω αυτό πάει το κοτόπουλο στο φούρνο που είναι το μόνο σίγουρο φαγητό... (όλα τα άλλα παίζεται αν τα τρώει)...

[FONT=&quot]

[/FONT]kynofile...προτείνεις δηλαδή να του εξηγήσω τι παίζει με την ανακύκλωση? Γεννιούνται καινούριοι … μερικοί πρέπει πάνε για ξεκούραση…?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kynofilos]

kynofile...προτείνεις δηλαδή να του εξηγήσω τι παίζει με την ανακύκλωση? Γεννιούνται καινούριοι … μερικοί πρέπει πάνε για ξεκούραση…?

Αυτό θα το μάθει πολύ καλά στο σχολείο και σε όλη τη ζωή του... μίλα του μάλλον για Αγάπη, την ομορφιά των μορφών και τών σχημάτων και των ονείρων και της ανθρώπινης διανόησης. Μίλα του για θαυμασμό πρός την ομορφιά της Ζωής μέχρι και της απλής και 'άσχημης', μίλα του για συγχώρεση και γαλήνη... Μίλα του για την βλακεία με την οποία γεννιούνται οι άνθρωποι και προσπαθούν να ξεπεράσουν όλη τη ζωή τους με τη βοήθεια όλων των άλλων... Μίλα του για συντροφικότητα και παιχνίδι και διασκέδαση χωρίς κοροϊδία....

Κάνε τον Φιλάνθρωπο, Εραστή της Ζωής και όποιας ύπαρξης, ακόμα και αυτής που δεν καταλαβαίνει ακόμα...



Όσον αφορά το κοτόπουλο και τις αξιέπαινες ζωοφιλικές εκδηλώσεις του... κοιτάξτε το άρθρο στην παραπομπή της αρχής συνθετικής τροφής
χωρίς την θυσία ζώων πλέον...

https://www.reuters.com/articlePrint?articleId=USL3051670020070601

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Βλέπαμε Spiderman τις προάλλες με τον γιο μου, και με ρώτησε «που πήγαν οι γιατροί» που τους σκότωσε το τέρας. Αυθόρμητα του απάντησα «στο Θεούλη». Δεδομένου ότι τον θέλω «καλός χριστιανός» () ξέρει ότι ο Θεούλης είναι καλός και μας βοηθά.
Αυτό που δεν περίμενα όμως ήταν η αντίδραση του.

"Άρα καλά έκανε το τέρας που τους σκότωσε…"

Τώρα πως μπορώ να συνδυάσω εγώ, παιδοψυχολογία, χριστιανισμό και ηθική?

Αυτό το παιδί είναι πολύ έξυπνο όπως και τα περισσότερα παιδιά. Ο άνθρωπος γίνεται περισσότερο ώριμος όσο περνάνε τα χρόνια, αλλά οι ερωτήσεις του όλο και πιο χαζές. Μόνο τα παιδιά κάνουν καλές ερωτήσεις. Οι μεγάλοι κάνουν ερωτήσεις περιμένοντας μια απάντηση που τους βολεύει. Τα ερωτήματα που θέτουν τα παιδιά είναι καμμιά φορά πολύ πιο ουσιαστικά από τα δικά μας. Μπορεί να του απαντούσα ''ποιός ξέρει'' και να του έλεγα ''εσύ τι λες, σκέψου το'' και να ανοίγαμε συζήτηση, εξαρτάται κι από την ηλικία βέβαια. Αλλά τις ερωτήσεις των παιδιών πρέπει να τις απαντά κανείς πάλι με ερωτήσεις όταν πρόκειται για τέτοια λεπτά θέματα και προσωπικά φιλοσοφικά θέματα (θεός, ύπαρξη κλπ) για να τους βάζει να ψάχνονται μόνοι τους μετά, καθώς μεγαλώνουν.
'Οταν μιλάω με παιδιά, τους απαντάω περίπου σαν μεγάλος. Θυμάμαι ότι με τον πατέρα μου από πολύ μικρός είχα πολλές συζητήσεις για υπαρξιακά, τέτοια περί θεών, θάνατο κλπ κι εκείνον που δεν ζει πια να μου απαντάει ρεαλιστικά και συνήθως να με αποτρέπει να συνεχίσουμε να λέμε γι αυτά. Δεν με επηρρέασε καθόλου ευτυχώς και ψάχνομαι μ'αυτά όμως διαρκώς. Η στάση του όμως ήταν τελείως λάθος και θα μπορούσε να με είχε επηρρεάσει και σήμερα να ήμουν ένας άθεος πραγματιστής. Από τύχη γλύτωσα με τέτοιους πραγματιστές γονείς και θέλω να μιλάω στα παιδιά έτσι ώστε να ανοίγει το πνεύμα τους κι όχι να κλείνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[suspiria]

Αυτό το παιδί είναι πολύ έξυπνο όπως και τα περισσότερα παιδιά. Ο άνθρωπος γίνεται περισσότερο ώριμος όσο περνάνε τα χρόνια, αλλά οι ερωτήσεις του όλο και πιο χαζές. Μόνο τα παιδιά κάνουν καλές ερωτήσεις. Οι μεγάλοι κάνουν ερωτήσεις περιμένοντας μια απάντηση που τους βολεύει. Τα ερωτήματα που θέτουν τα παιδιά είναι καμμιά φορά πολύ πιο ουσιαστικά από τα δικά μας.

Τα παιδιά είναι μόλις ανακαλύπτουν τον κόσμο. Ρωτάνε πράγματα, που ίσως ρωτήσαμε και εμείς κάποτε, ίσως τα ζήσαμε και δεν χρειάστηκε να τα ρωτήσουμε, πάντως αυτή τη στιγμή για εμάς είναι δεδομένα. Εμείς έχοντας ζήσει κάποια παραπάνω χρόνια, εγώ δεν έχω και τεράστια διαφορά, αλλά έχω ζήσει για παράδειγμα την απώλεια κάποιου ανθρώπου και παράλληλα, έχω ζήσει μέχρι τώρα κάποια στοιχειώδη "πράγματα" της ζωής. Οπότε είναι αυτονόητο για εμένα, και για εσένα, γιατί δεν είναι καλό το "να πας τον Θεούλη" ακόμα κι αν τον αγαπάς πολύ. Ίσως επειδή, πέρα απο κάποια πράγματα, για παράδειγμα την αγάπη της μητέρας του, την οποία δεν την έχει χάσει ποτέ, άρα δεν μπορεί να αναγνωρίσει την αξία της, δεν έχει νιώσει ακόμα κάποια δυνατή συγκίνηση, ώστε να μπορεί να καταλάβει τη διαφορά της απώλειας και της ζωής.

Πόσο χρονών είναι ο μικρός;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

... μίλα του μάλλον για Αγάπη, την ομορφιά των μορφών και τών σχημάτων και των ονείρων και της ανθρώπινης διανόησης. Μίλα του για θαυμασμό πρός την ομορφιά της Ζωής μέχρι και της απλής και 'άσχημης', μίλα του για συγχώρεση και γαλήνη... Μίλα του για την βλακεία με την οποία γεννιούνται οι άνθρωποι και προσπαθούν να ξεπεράσουν όλη τη ζωή τους με τη βοήθεια όλων των άλλων... Μίλα του για συντροφικότητα και παιχνίδι και διασκέδαση χωρίς κοροϊδία....

Κάνε τον Φιλάνθρωπο, Εραστή της Ζωής και όποιας ύπαρξης, ακόμα και αυτής που δεν καταλαβαίνει ακόμα...

Αν καταφέρω να τα κάνω εγώ όλα αυτά θα το μάθει και εκείνος…
Και..ευχαριστω.

Αυτό το παιδί είναι πολύ έξυπνο όπως και τα περισσότερα παιδιά...

Όντως…

Πόσο χρονών είναι ο μικρός;

3 χρονων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

3 χρονων

Και βλέπει Spiderman? Και του αρέσει? Και καταλαβαίνει?

Μήπως ρε φιλενάδα για αρχή πρέπει να κόψει τις ταινίες?
Πάρτου να δει κανένα Monster's Ink και κανένα Finding Nemo! (μου αρέσουν κι εμένα αυτές οι ταινίες, γι' αυτό το λέω! )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[misslittledevil]

Ειναι δυσκολο γμτ.. Παντως, παρολο που δεν εχω παιδια, νομιζω οτι καταλαβαινουν περισσοτερα απ' οσα νομιζουμε.

Πάρτου να δει κανένα Monster's Ink και κανένα Finding Nemo! (μου αρέσουν κι εμένα αυτές οι ταινίες, γι' αυτό το λέω! )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

Αυτά που λες τα είδε και ξέρει και τους διαλόγους …
Του βάζω μόνο παιδικά…winni, nemo, tom and jerry,pinocchio και όλα τα παιδικά που ξέρουμε ότι είναι κατάλληλα.…το spiderman ήταν η αγαπημένη ταινία του ξαδέρφου του και έτυχε να την δουν μαζί στην γιαγιά του. Και την ζήτησε να την έχει σπίτι.

Από ταινίες του πείρα μόνο Grinch, Garfield και Come Fly with Me( με τον Michael Jordan)…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kynofilos]

Για το Θεό εννοείς οτι δεν μπορεί και δεν πρέπει να χαλάει κάτι που δεν μπορεί να ξαναφτιάξει;

Εννοώ ο άνθρωπος είναι να φέρεται έτσι με σεβασμό σε ένα δημιούργημα που δεν είναι δικό του.

Τα του Θεού δεν τα κουμπάω καν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[KOULA]

υπαρχουν τοσα παιδικες ταινιες με πολλα μηνυματα για αυτην την ηλικια των παιδιων που μαθαινουν ενα σωρο πραγματα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[suspiria]

Αυτά που λες τα είδε και ξέρει και τους διαλόγους …
Του βάζω μόνο παιδικά…winni, nemo, tom and jerry,pinocchio και όλα τα παιδικά που ξέρουμε ότι είναι κατάλληλα.…το spiderman ήταν η αγαπημένη ταινία του ξαδέρφου του και έτυχε να την δουν μαζί στην γιαγιά του. Και την ζήτησε να την έχει σπίτι.

Από ταινίες του πείρα μόνο Grinch, Garfield και Come Fly with Me( με τον Michael Jordan)…

Εμείς με τον αδερφό μου πάντως, που είναι επίσης 3 χρονών, βλέπουμε τον Ήρωα και είναι απο τις αγαπημένες του Ήταν τυχαίο. Τον έβλεπα εγώ ένα βράδυ και ήρθε και μου συγκολλήθηκε ο Ξενύχτης Νούμερο 2 (γιατί το Νούμερο 1 είμαι εγώ ) και απο τότε το βλέπει συνέχεια Η μητέρα είναι πολύ θυμωμένη αλλά δεν τις φταίμε εμείς που γέννησε ατίθασα παιδιά

Πάντως μπορεί ο μικρός να μην πτοείται καθόλου με τα κατάνα στον Ήρωα, πάντως συγκινείται πάρα πολύ με το θάνατο του κοριτσιού με τα σπίρτα και δεν ησυχάζει αν δεν δει την Χιονάτη να ανοίγει τα μάτια της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

Γενικά τι λέμε στα παιδιά όταν βιώνουν μια απώλεια? Αν κάποιο μέλος της οικογένειας(για παράδειγμα) φεύγει, πώς του εξηγούμε ότι δεν θα το ξαναδεί, με το λιγότερο δυνατό ψυχολογικό κόστος? Λέμε ένα παραμύθι? Λέμε την αλήθεια? Τι λένε οι ψυχολόγοι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vicky]

Δεν είμαι ψυχολόγος, ίσως αν υπάρχει κάποιος στο φόρουμ να μας τα πει καλύτερα. Προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να του πούμε την αλήθεια λίγο ωραιοποιημένη ίσως. Πριν λίγο καιρό ο αδελφός μου, ο οποίος είναι 10 χρονών έχασε μια συμμαθήτρια του, έτσι ξαφνικά. Είχα πάει εγω να τον πάρω από το σχολείο και ήταν πολύ στεναχωρημένος οπότε η συζήτηση έπρεπε να γίνει μαζί μου (αν και πολύ θα ήθελα να τον στείλω στους γονείς μας γιατί πραγματικά δεν ήξερα τι να πω ). Το μόνο που μπορούσα να του πω είναι πως έγινε άγγελος και τώρα την έχει ο Θεός κοντά του. (πραγματικά δεν μπορούσα να βρω κάτι καλύτερο είχα παγώσει.. )
Πιστεύω πάντως πως αν το παιδί θέλει να παρακολουθήσει την κηδεία ας το αφήσουμε να το κάνει αλλά μόνο αν το θέλει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Είμαι κάθετος σε ένα παιδί να απαντάμε διαφορετικά από ότι θα απαντούσαμε σε έναν ενήλικα.

Καταρχάς το παιδί μεγαλώνοντας θα έχει και άλλες πηγές πληροφόρησης όποτε είναι λογικό να απομακρυνθεί από τους γονείς όταν διαπιστώσει ότι σε αρκετά πράγματα δεν τα έχουν εμβαθύνει τόσο και συχρόνως ότι παραποιούν την αλήθεια.

Βασικά είμαι κατά σε απαντήσεις προς ένα παιδί να βάζουμε (λίγη) σάλτσα από θρησκείες, μεγαλώνοντας μπορεί να αποκτήσει διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις από αυτές των γονιών του που θα έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μιας απόστασης μεταξύ γονιού και παιδιού. Αφήστε που οι παραπάνω σάλτσες σχεδόν πάντα μειώνουν τον ορθολογισμό από την συζήτηση. Δεν νομίζω ότι στην εποχή μας χωράνε άλλοι μη ορθολογιστές

Τέλος δείχνοντας μόνο την ρομαντική πλευρά της ζωής το παιδί όταν θα παρατηρήσει κόσμο να κινείται μπορεί να απομακρυνθεί και γενικά να αποκτήσει αντικοινωνική συμπεριφορά λόγο της απογοήτευσης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.