η επιθυμία να πληκτρολογήσεις αυτόν τον τίτλο
Πιο πάνω αναφέρθηκε ότι το ΚΝΣ σχηματίζει κυκλώματα ολοκλήρωσης...
Όλο το νευρικό σύστημα του ανθρώπου είναι ένα κλειστό κύκλωμα το οποίο θυμίζει ένα εθνικό δίκτυο ηλεκτροδότησης σε κάποιο υπερεξελιγμένο κράτος όπου πυλώνες και γραμμές εγκαθίστανται και απεγκαθίστανται συνεχώς σύμφωνα με τις ανάγκες των κατοίκων, δημιουργούνται μικρά κυκλώματα για κάθε σπίτι (και απο-δημιουργούνται), έχει πολλά σημεία ελέγχου και είναι δαιδαλώδες. Το μόνο που είναι ακαθόριστο είναι ο κεντρικός σταθμός. Ποια ακριβώς δηλαδή είναι η γεννήτρια του ρεύματος; Πού βρίσκεται;
Το νευρικό σύστημα είναι απόλυτα ολοκληρωμένο και μέσω ενός κυκλικού συστήματος λαμβάνει την ενέργειά του. Ολόκληρος ο οργανισμός δηλαδή δουλεύει για να δημιουργεί ενέργεια για να συνεχίζει να 'ηλεκτροδοτείται' και να υφίσταται. Αυτό είναι ένας 'ιατροφιλοσοφικός' βρόχος μιας και έχουμε να κάνουμε με ένα σύστημα που μεν λαμβάνει καύσιμο, μετατρέπει σε ενέργεια, λειτουργεί και αποβάλλει θερμότητα και απόβλητα
αλλά όταν ένα σπερματοζωάριο και ένα ωάριο γονιμοποιούνται, πώς δημιουργείται η αρχέγονη ενέργεια; Ναι, προφανώς αυτά τα δυο κύτταρα έχουν κάποια ενέργεια ως απόγονοι κυττάρων που είχαν ενέργεια κτλ. αλλά η αποδοχή αυτού είναι η ίδια αποδοχή του γεγονότος ότι οι κότες κάνουν αυγά και από τα αυγά βγαίνουν κότες.
Η
επιθυμία που προηγείται της εντολής πυραμιδικού/εξωπυραμιδικού/οποιουδήποτε συστήματος, είναι και αυτή σύνολο ερεθισμάτων σε κάποια περιοχή του εγκεφάλου. Η επιθυμία είναι όχι μόνο απάντηση του οργανισμού σε εξωτερικά ερεθίσματα (π.χ. ζέστη -> θέλει να ανάψει το a/c) αλλά και εσωτερικά, προφανή (π.χ. άδειο στομάχι -> αίσθημα πείνας -> θέλει να φάει) και όχι τόσο προφανή και προς το παρόν αδιαλεύκαντα λόγω του πολυπαραγοντικού τους σχηματισμού (π.χ. εναλλαγές διάθεσης,
παράλογες κρίσεις δηλ. που δεν εξυπηρετούν την επιβίωση άμεσα, γιατί να πάρει το πουά κασκόλ με κίτρινες και μωβ βούλες και όχι το άλλο με μπεζ και ροζ).
Σπουδαιότατο ρόλο σ'αυτό παίζει η βιοχημεία του οργανισμού η οποία είναι αλληλένδετη με την αξιοποίηση της ενέργειας και την κατασκευή (ανατομία) του.
Ένας τύπος λοιπόν, που κάθεται στο πισί του για να γράψει αυτόν τον τίτλο, δε μπορεί να εξεταστεί ξέχωρα από το ό,τι προηγήθηκε του αυτού γεγονότος, ούτε μπορεί να εξεταστεί με τους ίδιους ακριβώς όρους με κάποιον άλλο τύπο. Θα έπρεπε δηλαδή, αν, θεωρητικά ήθελε κανείς να διαπιστώσει το λόγο που τον οδήγησε στο πισί του για να γράψει αυτόν τον τίτλο να ακολουθήσει μια πρακτική αθροίσματος, εξετάζοντας και λαμβάνοντας υπ'όψιν όλους τους παράγοντες που συνέβαλαν στο σχηματισμό της επιθυμίας να γράψει αυτόν τον τίτλο, αυτό δηλαδή που χρειάζεται είναι η εφαρμογή ολοκληρωτικού λογισμού -μόνο που μικροσκοπικά είναι αδύνατο να ληφθούν υπ'όψιν όλοι οι παράγοντες γιατί τόσο ο ίδιος ο οργανισμός όσο και το περιβάλλον είναι συνεχώς και ασταθώς μεταβαλλόμενα, ατελή και τέλεια, απρόβλεπτα με ροπές σε συγκεκριμένα ενδεχόμενα, και το βασικότερο: ατέρμονα.
Έτσι καταλήγει η απορία αυτή σε ένα φιλοσοφικό ερώτημα με συστατικά πολλά ερωτήματα του τύπου 'για να διανύσουμε μια χ απόσταση θέλουμε τα χ/2 και τα χ/4 και τα χ/16 κ.ο.κ.' που όμως η καταχρηστική πραγματικότητα τα δρασκελίζει και τα ξεπερνάει. Διανύουμε τη χ απόσταση, και αποκτούμε την επιθυμία για κάτι διερχόμενοι και επηρεαζόμενοι από όλους τους
άπειρους παράγοντες επειδή στην πράξη δεν πρόκειται για μια ψηφιοποιημένη (ψηφιακή) διαδικασία αλλά για μια αναλογικότατη πορεία η οποία κυλάει από το ένα σημείο στο άλλο και δεν περνάει ένα ένα όλα τα σημεία τη φορά σταματώντας και ξεκινώντας, απλώς κυλάει συνεχώς.
Συνεπώς έχω την αίσθηση ότι μέχρι της πλήρους αποδομήσεως των Πιθανοτήτων ώστε να σταματήσουν να είναι πιθανότητες και να γίνουν βεβαιότητες, η καλύτερη απάντηση στην ερώτηση του θεματοθέτη είναι η καταχρηστική απάντηση που πρόκειται για μια
οριακή απάντηση, όπως 'το ερέθισμα για να πληκτρολογήσεις τον τίτλο είναι η επιθυμία να το κάνεις' ή 'το ερέθισμα για να πληκτρολογήσεις τον τίτλο είναι όλα τα ερεθίσματα'.
