Κάποιες σκέψεις μου και μόνο σκέψεις που μπορεί να είναι και λάθος:
Το θέμα της κάθε αντίδρασης είναι ότι κάποιος πρέπει να έχει μία εναλλακτική πρόταση να κάνει.
Κάποτε υπήρχαν εναλλακτικές προτάσεις από κόμματα, ανθρώπους του πνεύματος, ιδεολογίες, σήμερα που όλα τα ισοπέδωσαν δεν υπάρχει κάτι να δώσει ώθηση στον κόσμο.
Η αριστερά έχει μείνει μόνο στην φρασεολογία, οι υπόλοιποι όλοι μαζί παίρνουν πια τις αποφάσεις, όπως διατάζει η τρόικα, και ο απλός πολίτης δεν έχει που να στηριχτεί για να αντιδράσει, ενώ μέσα του είναι ένα καζάνι που βράζει, δεν έχει καθοδήγηση από κανέναν έτσι ώστε να δώσει μία εναλλακτική λύση, γιατί θεωρεί ότι "όλοι το ίδιο είναι".
Αυτό κατάφεραν όλοι, το να ισοπεδώσουν ιδεολογίες, και ειδικά μετά την κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ, που παρόλο την κακή χρήση της ιδεολογίας που επικρατούσε, κρατούσε όμως μία ισορροπία στον πλανήτη, μετά την κατάρρευση έμεινε μόνον ο καπιταλισμός που σιγά-σιγά έγινε μονοπωλιακός και κατάφερε να διεισδύσει σε όλες τις δήθεν "αριστερές" ή "κεντροαριστερές" ιδεολογίες και αφού ισοπέδωσε τα πάντα, κατάφερε να αφήσει τον λαό χωρίς στηρίγματα και να επιτίθεται σήμερα με τον χειρότερο και πιο βάρβαρο τρόπο στους αδυνάτους και να τους ισοπεδώνει την ζωή.
Και ο κίνδυνος σήμερα είναι, ότι ενώ ο λαός είναι ένα αναμμένο καζάνι έτοιμο να εκραγεί, και θα εκραγεί κάποτε, αφού δεν έχει στηρίγματα και ιδεολογίες, και λύσεις, θα είναι η κατάσταση ανεξέλεγκτη χωρίς να ξέρουμε που θα καταλήξει.
Πάντως η εμπειρία μου στην ζωή και το σλόγκαν μου είναι "Όπου υπάρχει δράση, υπάρχει και αντίδραση", και δυστυχώς φοβάμαι ότι θα ζήσουμε άσχημες και ανεξέλεγκτες καταστάσεις κάποια στιγμή, χωρίς να ξέρουμε που θα οδηγήσουν.
