Η εργασία ως πηγή εισοδήματος αν κατάλαβα καλά από την περιρρέουσα συζήτηση.
Κάτι είπαν πιο πάνω για ανθρώπους που τα βρίσκουν έτοιμα από γονείς, έχουν περιουσίες, χωράφια, αμπέλια, κότες, αγελάδες, κτλ και δεν έχουν την βιοποριστική ανάγκη να ξεκινήσουν να είναι τα δουλευτερά παιδιά της διπλανής πόρτας κάνοντας τον τίμιο σερβιτόρο χωρίς ένσημο. Είναι πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο να μεγαλώνει και να ακούει συνέχεια ότι έχουμε παιδί μου, τι θα τα κάνουμε;
Έτσι αυτό το παιδί ως ενήλικας μεγαλώνει σαν προλετάριος της Εκάλης. Ξέρει για την φτώχεια ως θέμα έκθεσης για το σχολείο. Δεν ξέρει τι να κάνει για επάγγελμα. Σκέφτεται συνέχεια ότι αν δουλέψει, δεν υπάρχει το κίνητρο (η επιβίωση). Αφού η επιβίωση είναι δεδομένη. Επίσης φοβάται ότι αν παντρευτεί κάποια, λεγάμενη, η οποιαδήποτε σε λιγότερο προνομιούχα οικονομική θέση (κοινώς "πεινασμένη" με τη γλώσσα της επαρχίας) κοπέλα, θα αποτελέσει περιουσιακός digger του κόπου της τίμιας Ελληνικής οικογένειας που έτυχε να έχει περιουσία από τα πεθερικά, κτλ.