Ειχα προβλημα με το διαφραγμα πολλα χρονια τωρα ... Συν ενα μικρο κομπλεξ με το μεγεθος της μυτης . Ολο ανεβαλα την επεμβαση μεχρι ... ΧΘΕΣ.
Την περασμενη εβδομαδα ενας φιλος (χειρουργος ΩΡΛ) υστερα απο μια συζητηση , με καταφερε να πω το ναι . Ολα κανονιστικαν και η εγχειρηση εγινε χθες το πρωι .
Το αγχος μεχρι τη ναρκωση ηταν μεγαλο . 11 μπηκα μεσα στο χειρουργιο , και η επομενη στιγμη που θυμαμαι ηταν περιπου στις 3 . Το χειρουργιο κρατησε 4 ωρες . Διαφραγμα και ανοικτη ρινοπλαστικη .
Οταν ξυπνησα στην ανανηψη αγχωθηκα μεχρι να συνειδητοποιησω οτι δε μπορω να αναπνευσω απο τη μυτη . Μια φωνη ειπε "Βαθιες αναπνοες απο το στομα" . Τελικα ετσι και εγινε ...

... Ακολουθησε μια παυσιπονη ενεση και μετα απο μιση ωρα στο δωματιο του νοσοκομειου παρεα με τα πρηξιματα .
Για 2 ωρες με παγο , ο οποιος εκανε δουλεια . Κατα διαστηματα βρεγμενο μπαμπακι με νερο στο στομα που ηταν πιο ξερο και απο το ξερο .
Πονος δεν υπηρχε . Μονο η ενοχληση απο τα μπαμπακια που βαζουν στη μυτη . Επισης η γνωστη πεταλουδα με τον ωρο . Αυτο ενοχλουσε αρκετα ...
1-2 ωρες αργοτερα θελησα να σηκωθω . Σιγα-σιγα γιατι υπηρχει μια ζαλαδα (λογικοτατο για 4 ωρες επεμβαση στο κεφαλι) ... Καταφερα , σηκωθηκα και εκανα μια βολτα στο διαδρομο του νοσοκομειου . Καπου εκει μου ηρθε αιμα στο στομα . Πηγα στο WC και ... ας μη σχολιασω το ποσο αιμα εβγαλα απο το στομα .
Λιγα λεπτα αργοτερα επεστρεψα στο δωματιο μου . Εφαγα μια σουπα και μια κρεμα . Με μια μικρη δυσκολια μεν , αλλα εφαγα χωρις πολλα πολλα ... Πεινουσα !
Aπο εκει και περα ακολουθουν οι αλλαγες στη γαζα στα ρουθουνια καθε μιση-μια ωρα . Αυτη τη στιγμη (30 ωρες μετα την επεμβαση) , οι αλλαγες γινονται καθε 3 ωρες περιπου .
Ενιωθα αιμα στο λαιμο . Φλεγματα μαζι με αιμα ... Εβγαλα αρκετο και απο εκει για αρκετες ωρες ... Το βραδυ ομως τα πραγματα ηταν ηδη καλυτερα .
Λιγο αιμα , οχι πονος . Καρεκλα και τηλεοραση .
Το μονο αρνητικο ειναι πως δε μπορω να βγαλω φωνη ακομη και τωρα . Μονο να ψυθιρισω . Σιγα-σιγα θα επανερθει και αυτο ... Τουλαχιστον μπορω και γραφω !
Το βραδυ δυστυχως υπνος δε με επαιρνε . Λαγοκοιμομουν . Ισως κοιμηθηκα μιση ωρα ... ισως λιγοτερο . Δεν ειχε ησυχια στον οροφο μου . Καποιο περιστατικο αναγκασε τις νοσηλευτριες να γυροφερνουν συνεχως και να κανουν θορυβο ... Τελικα στις 8 το πρωι μου εβγαλαν την πεταλουδα (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!! )

... Πηρα πρωινο γαλα και κρεμα και μαζεψα τα μπογαλακια μου και πηρα το δρομο για το σπιτι .
Αλλη ψυχολογια πλεον . Ξαπλωσα , εφαγα ... κοιμηθηκα ... εκανα βολτες στο σπιτι ... Και τελικα μπορω και καθομαι στον Η/Υ με σχετικη ανεση .
Τη Δευτερα ή Τριτη θα βγαλω τα μπαμπακια απο τη μυτη . Αυτη τη στιγμη περιμενω πως και πως . Μετα ολα θα ειναι πολυ πιο ευκολα .
Πονος δεν υπαρχει ... Το πρηξιμο παραμενει . Μια πολυ μικρη ζαλαδα υπαρχει , αλλα δεν επηρεαζει καθολου . Η φωνη δε βγαινει ακομη οπως εγραψα.
Γενικα δεν ειναι τιποτα το φοβερο . Κοσμος και κοσμακης κανει αυτη την επεμβαση . Τα χειρουργια μπαινοβγαινουν δυο-δυο .
Το κειμενο ειναι λιγο μπερδεμενο αλλα ειναι πολυ προσφατο και προσπαθησα να γραψω αρκετες πληροφοριες μιας και ειναι πολυ καλα χαραγμενες μεσα στο μυαλο μου .
Θα προσπαθω να ενημερωνω συχνα με τις οποιες εξελιξεις .
