Ενδιαφέρον άρθρο, για όλους τους φίλους που θέλουν να κάνουν ρινοπλαστική.
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΡΙΝΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ
1η επίσκεψη:
Στην πρώτη επίσκεψη, μεγάλη σημασία έχει η γνωριμία και η αμοιβαία εξοικείωση ασθενούς και πλαστικού χειρουργού. Οι αλλαγές που πρόκειται να γίνουν στη μύτη πρέπει να αποφασιστούν και να προσχεδιαστούν
με σαφήνεια και απόλυτη συναίνεση. Η ασθενής πρέπει να υποδείξει η ίδια στο γιατρό τα σημεία της μύτης της που, κατά τη γνώμη της, χρειάζονται τροποποίηση και τις αλλαγές που επιθυμεί να πραγματοποιήσει, με κάθε λεπτομέρεια.
Ο γιατρός θα ακούσει με προσοχή τις αλλαγές που επιθυμεί το συγκεκριμένο άτομο, στο σύνολο και στα επιμέρους σημεία της μύτης. θα εξετάσει αναλυτικά τη μύτη, προκειμένου να εντοπίσει τα
συγκεκριμένα σημεία που προκαλούν τη δυσμορφία και θα εκτιμήσει την προσωπικότητα και τις κοινωνικές και ψυχολογικές ιδιαιτερότητες του ατόμου. Βασιζόμενος στα στοιχεία αυτά, στην καλλιτεχνική ανατομική και στην εμπειρία του, θα καθορίσει το στυλ και τα επιμέρους χαρακτηριστικά της μύτης που ταιριάζουν στο συγκεκριμένο άτομο.
Πολυάριθμες ανθρωπομετρικές μελέτες και μετρήσεις έχουν οδηγήσει στην καθιέρωση των ιδανικών αναλογιών του προσώπου και της μύτης. Τις αναλογίες αυτές που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν γνωστοί μεγάλοι γλύπτες και ζωγράφοι χρησιμοποιούν και οι σύγχρονοι καλλιτέχνες για την επιτυχία των έργων τους. Αυτές τις διαχρονικές αναλογίες χρησιμοποιεί ως οδηγό και ο πλαστικός χειρουργός, προκειμένου να αναπλάσει τη μύτη και να την εναρμονίσει με το υπόλοιπο πρόσωπο.
Μερικές από τις καθιερωμένες αναλογίες της μύτης και του προσώπου είναι:
Το μήκος της βάσης της μύτης δεν πρέπει να ξεπερνά το 1/3 του συνολικού μήκους του προσώπου, ενώ πρέπει να ισούται με το μήκος του μετώπου, με την απόσταση μύτης-πηγουνιού, καθώς και με το μήκος του αντίχειρα (Εικ. α, β).
Το ύψος της μύτης πρέπει να συνδέεται με το μήκος της βάσης και το μήκος της ράχης της με την αναλογία 3/4/5.
Οι ρώθωνες πρέπει να φαίνονται στα πλάγια μόνο κατά 4mm, ενώ το μήκος τους, από κάτω, πρέπει να συνδέεται με το μήκος της κορυφής της μύτης με την αναλογία 2/1.
Η γωνία μεταξύ του άνω χείλους και της στυλίδας της μύτης πρέπει να είναι 90 μοίρες στους άνδρες και να κυμαίνεται μεταξύ 90 και 110 μοιρών στις γυναίκες (Εικ. γ).
Η απόσταση μεταξύ των δυο έσω κανθών πρέπει να είναι ίδια με το μήκος των βλεφαρικών σχισμών, αλλά και με την απόσταση ανάμεσα στην εξωτερική επιφάνεια των δυο ρώθωνων και να ισούται με το 1/5 του εύρους του προσώπου (Εικ. δ).
Ιδανικά η μετωπο-ρινική γωνία πρέπει να είναι 120 μοίρες και η ρινο-προσωπική 36 (Εικ. ε), ενώ η κορυφή του άνω και του κάτω χείλους και το πιο απομακρυσμένο σημείο του πηγουνιού πρέπει να βρίσκονται σε κάθετη ευθεία, στην πλάγια όψη (Εικ. στ).
Δεν αρκεί, όμως, η διόρθωση των αναλογιών, για να επιτευχθεί το τέλειο αποτέλεσμα της ρινοπλαστικής. Η ανθρώπινη ομορφιά δε βασίζεται μόνο στις τέλειες στατικές αναλογίες, αλλά και στην προσωπικότητα, το ύφος και τις ιδιαιτερότητες του ατόμου.
Μια γαλλική μύτη, για παράδειγμα, με τέλειες αναλογίες θα ήταν απαράδεκτη σ' ένα συνταγματάρχη του στρατού, αλλά πολύ ωραία σε μια αισθητικό, με έντονα θηλυκά χαρακτηριστικά.
Ο πλαστικός χειρουργός είναι ο μόνος που διαθέτει την εμπειρία και τις ικανότητες να συνεκτιμήσει όλα τα δεδομένα και να αναπροσαρμόσει μια μύτη με βάση τις ιδανικές αναλογίες, την προσωπικότητα του συγκεκριμένου ατόμου, τις ιδιαίτερες επιθυμίες του, αλλά και τις δυνατότητες της σύγχρονης χειρουργικής. Αν οι αλλαγές που κρίνει ορθές και χειρουργικά εφικτές ο γιατρός συμπίπτουν με τις επιθυμίες του ασθενούς, η λεπτή αυτή διαδικασία ολοκληρώνεται. Σε διαφορετική περίπτωση, ο γιατρός θα αιτιολογήσει τη διαφωνία του και θα αναλύσει τις προτάσεις του στην ασθενή με κατανοητό τρόπο. θα αναπροσαρμόσει, ενδεχομένως, τις αλλαγές που της προτείνει, ούτως ώστε να εκπληρώσει τις επιθυμίες της, μόνο αν αυτό είναι χειρουργικά εφικτό. Σε κάθε περίπτωση, οι αλλαγές πρέπει να είναι κοινής αποδοχής από γιατρό και ασθενή, διαφορετικά ο γιατρός μπορεί να αρνηθεί να πραγματοποιήσει την επέμβαση.
Στην ίδια επίσκεψη, ο γιατρός θα εξηγήσει την όλη διαδικασία της επέμβασης. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο χρόνος ανάρρωσης, η μετεγχειρητική διαδικασία και οι τυχόν επιπλοκές. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το τελικό αποτέλεσμα μιας ρινοπλαστικής εξαρτάται πρώτιστα από τη δεξιοτεχνία του πλαστικού χειρουργού, αλλά μπορεί να επηρεαστεί από απρόβλεπτους παράγοντες (ιδιομορφίες και προβλήματα υγείας του χειρουργημένου, αλλεργικές ρινίτιδες, αιμορραγική τάση, τάση δημιουργίας υπερτροφικών ουλών κλπ.), ακόμη και από τυχαία γεγονότα (τραυματισμός μετά την επέμβαση, πτώση, πρόωρη αφαίρεση του νάρθηκα ή του πωματισμού, μετεγχειρητική φλεγμονή κλπ). Είναι πιθανό, σε ορισμένες περιπτώσεις, ν' απαιτηθεί διόρθωση μετά από ένα εξάμηνο, συνήθως με τοπική και σπανιότερα με γενική αναισθησία. Καλό θα ήταν όλα τα παραπάνω να καταγραφούν σ' ένα είδος ιατρικού συμφωνητικού, που θα υπογραφεί από το γιατρό και την ασθενή για αμφίπλευρη εξασφάλιση και πρόληψη πιθανών παρεξηγήσεων.
Προεγχειρητικός κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος
Ο βασικός προεγχειρητικός εργαστηριακός έλεγχος περιλαμβάνει:
• Γενική αίματος
• Ουρία αίματος
• Σάκχαρο αίματος
• Κρεατινίνη αίματος
• Ψευδοχοληνεστεράση ορού
• Βασικός έλεγχος πήξης αίματος
• Ακτινογραφία θώρακος και ρινός
• Ηλεκτροκαρδιογράφημα
Ο βασικός προεγχειρητικός κλινικός έλεγχος περιλαμβάνει:
• Ρινοσκόπηση
• Δοκιμασία όσφρησης
• Καρδιολογική εκτίμηση
• Αναισθησιολογική εκτίμηση
Σε περίπτωση εντοπισμού παθολογικού εργαστηριακού ή κλινικού ευρήματος, ο έλεγχος επαναλαμβάνεται ή επεκτείνεται κατά την κρίση του γιατρού.
Προεγχειρητικά μέτρα
• Αποφυγή λήψης ασπιρίνης και αντιπηκτικών φαρμάκων, μία εβδομάδα πριν από την επέμβαση. Λήψη άλλων φαρμάκων μετά από ενημέρωση του γιατρού.
• Διακοπή καπνίσματος δυο εβδομάδες πριν από την επέμβαση.
• Προμήθεια των απαιτούμενων φαρμάκων μετά από συνεννόηση με το γιατρό.
• Λούσιμο το προηγούμενο βράδυ.
• Αφαίρεση κάθε είδους μακιγιάζ .
• Αφαίρεση φακών επαφής.
• Αποφυγή λήψης νερού και τροφής, τουλάχιστον 6 ώρες πριν από την επέμβαση.
Τεχνική βασικής ρινοπλαστικής
Η επέμβαση πραγματοποιείται από δυο μικρές τοξοειδείς τομές στο εσωτερικό των ρώθωνων, οι οποίες συνενώνονται στη μέση και αποχωρίζουν τη στυλίδα από το σκελετό της μύτης (Εικ α). Από τις τομές αυτές αποκολλάται με ψαλίδι το δέρμα από τον υποκείμενο οστεοχόνδρινο σκελετό της μύτης (Εικ β). Με τον τρόπο αυτό, ο σκελετός της μύτης απελευθερώνεται και απομονώνεται, ώστε να είναι δυνατή η τροποποίησή του, με τη βοήθεια ειδικά διαμορφωμένων εργαλείων που εισάγονται από τις ίδιες τομές των ρωθώνων.
Η ρινοπλαστική, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, είναι τυφλή επέμβαση. Ο χειρουργός επεμβαίνει χωρίς να βλέπει, καθοδηγώντας τα εργαλεία που εισάγει από τις τομές των ρώθωνων με το αριστερό χέρι μέσω της αφής. Αρχικά πραγματοποιείται λέπτυνση της κορυφής της μύτης με αφαίρεση τμημάτων από τους χόνδρους που σχηματίζουν οι ρώθωνες (Εικ. γ). Αν χρειάζεται μείωση του μήκους της μύτης, αυτή επιτυγχάνεται με αφαίρεση τμήματος από το κάτω χείλος του διαφράγματος (Εικ. δ). Η αλλαγή της ρινοχειλικής γωνίας γίνεται με σφηνοειδή αφαίρεση χόνδρου από την ίδια περιοχή του διαφράγματος. Στη συνέχεια, αφαιρείται ο ύβος (καμπούρα) της μύτης με τη βοήθεια ψαλιδιού και σμίλης ή ράσπας με τέτοιο τρόπο, ώστε να δοθεί η προεπιλεγμένη κλίση και γραμμή (ευθεία ή κοίλη) στη ράχη (Εικ ε). Ακολουθεί τομή των ρινικών οστών, κοντά στη βάση τους, με τη βοήθεια ειδικών οστεοτόμων και συμπλησίασή τους, έτσι ώστε να στενέψει το κεντρικό τμήμα της μύτης και να κλείσει το κενό που δημιούργησε η προηγούμενη αφαίρεση του ύβου (Εικ. στ). Τέλος, οι αρχικές τομές ράβονται με απορροφήσιμα ράμματα. Αν απαιτείται σμίκρυνση των ρώθωνων, διενεργείται στη φάση αυτή, με αφαίρεση σφηνοειδούς τμήματος από τη βάση τους και συρραφή με λεπτά ράμματα. Μετά την ολοκλήρωση των αλλαγών στο σκελετό της μύτης, πωματίζονται οι ρώθωνες με γάζες ή ταμπόν πολυουρεθάνης που επιτρέπουν τη διέλευση του αέρα μέσω σωληνίσκων. Ο χειρουργός «πλάθει» τη μύτη έτσι, ώστε να πάρει το επιθυμητό σχήμα και καθηλώνει το δέρμα με αυτοκόλλητες ταινίες (Εικ. η). Σε περίπτωση που προηγήθηκαν οστεοτομίες των ρινικών οστών, τοποθετείται γύψινος ή θερμοπλαστικός νάρθηκας που στηρίζεται στο μέτωπο, καλύπτει τη ράχη της μύτης και έχει σκοπό τη συγκράτηση των ρινικών οστών και τη διόρθωση τυχόν παρέκκλισης ή σκολίωσης της μύτης.
Μετεγχειρητική πορεία
• Ελάχιστος ή υποφερτός πόνος, κυρίως κατά το πρώτο 24ωρο, που ελέγχεται με παυσίπονα.
• Οίδημα της περιοχής της μύτης και των βλεφάρων που ξεκινά το 1ο 24ωρο, κορυφώνεται το 2 ο και υποχωρεί, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό, στο 3ο-4ο 24ωρο.
• Εκχυμώσεις των βλεφάρων που υποχωρούν σταδιακά σε 7-10 ημέρες.
• Γύψινος ή θερμοπλαστικός νάρθηκας σε σχήμα «Τ» κεφαλαίου στη ράχη της μύτης. Το οριζόντιο τμήμα στηρίζεται στο μέτωπο και το κάθετο επικαλύπτει τη ράχη της.
Ο νάρθηκας παραμένει στη θέση του για 8-10 ημέρες.
• Γάζες ή μαλακά ταμπόν πολυουρεθάνης στους ρώθωνες για τρία 24ωρα.
• Πλύσεις της μύτης με κατάλληλο διάλυμα που θα συστήσει ο γιατρός, μετά την αφαίρεση των ταμπόν από τους ρώθωνες.
• Είναι πιθανό να χρειαστεί αλοιφή ή ψεκασμοί με αποσυμφορητικό σκεύασμα του
βλεννογόνου της μύτης, μετά την αφαίρεση των ταμπόν.
• Λήψη αντιβιοτικού για 4-7 ημέρες. Λήψη αποιδηματικών ή αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, αν ο γιατρός το κρίνει απαραίτητο.
• Κρύες κομπρέσες στα βλέφαρα κατά τα δυο πρώτα 24ωρα περιορίζουν σημαντικά το οίδημα και το αίσθημα τάσης.
• Αποφυγή λήψης σκληρής, ογκώδους τροφής τις πρώτες 2-3 ημέρες.
• Αποφυγή ύπνου σε πρηνή θέση για 20-30 ημέρες.
• Λούσιμο επιτρέπεται μετά το 1ο 24ωρο, με το κεφάλι σε υπερέκταση. Κανονικό λούσιμο επιτρέπεται μετά την αφαίρεση του νάρθηκα.
• 1η αλλαγή με τη συμπλήρωση του 3ου 24ώρου, οπότε αφαιρούνται οι γάζες ή τα ταμπόν από τους ρώθωνες.
• 2η αλλαγή την 8η-10η ημέρα, οπότε αφαιρείται ο νάρθηκας.
• Δεν υπάρχουν εξωτερικά ράμματα για αφαίρεση.
Τα ράμματα στο εσωτερικό της μύτης είναι συνήθως απορροφήσιμα και δε χρειάζονται αφαίρεση. Σε περίπτωση σμίκρυνσης των ρώθωνων, τα ράμματα αφαιρούνται την 7η-10η ημέρα.
• Εκτίμηση της μετεγχειρητικής πορείας από το γιατρό σε ένα και κυρίως σε 6 μήνες.
Επιπλοκές
Οι χειρουργικές επιπλοκές της ρινοπλαστικής, όταν εκτελείται από έμπειρο ειδικευμένο πλαστικό χειρουργό είναι σπάνιες. Στις επιπλοκές αυτές περιλαμβάνονται:
• Επιπλοκές από την αναισθησία
• Ρινορραγία
• Φλεγμονή
• Διαταραχές όσφρησης
• Ρινική βαλβίδα
• Διάτρηση του διαφράγματος
Στις αισθητικές επιπλοκές περιλαμβάνονται:
• Ανωμαλίες στο περίγραμμα της μύτης
• Ασυμμετρία της μύτης
• Παρέκκλιση του άξονα της μύτης
• Ατελής εκτομή του ύβου
• Υπερβολική εκτομή του ύβου
• Καθίζηση της ράχης
• Πτώση ή υπερβολική ανύψωση της κορυφής
Εναλλακτικές
τεχνικές
ρινοπλαστικής
Ανοικτή ρινοπλαοτική:
Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται ακόμη από ορισμένους χειρουργούς με το επιχείρημα ότι η επέμβαση γίνεται υπό άμεση όραση και έλεγχο του ρινικού σκελετού.
Στην πραγματικότητα, δεν διαφέρει από την κλειστή ρινοπλαστική παρά μόνο στην αρχική τομή, που περιλαμβάνει και τη βάση της στυλίδας και επιτρέπει την πληρέστερη αποκάλυψη του ρινικού σκελετού.
Επανορθωτική ρινοπλαοτική:
Πρόκειται για τη ρινοπλαστική που στοχεύει στην αποκατάσταση συγγενών, μετατραυματικών ή μετεγχειρητικών παραμορφώσεων της μύτης.
Στις περιπτώσεις αυτές, δεν αφαιρούνται συνήθως ιστοί, αλλά διορθώνονται ελλείμματα ιστών με τρεις κυρίως τρόπους:
• Με μετακίνηση ιστών από την ίδια τη μύτη.
• Με μεταμόσχευση οστού ή χόνδρου από άλλο σημείο του σώματος (αυτιά, πλευρές, λαγόνια οστά).
• Με τοποθέτηση βιοσυμβατών εμφυτευμάτων.
Προϋπόθεση για την επιτυχία μιας επανορθωτικής ρινοπλαστικής είναι ο λεπτομερής διαγνωστικός προεγχειρητικός έλεγχος, ώστε να εντοπιστούν επακριβώς οι αιτίες της δυσμορφίας, γεγονός που θα βοηθήσει τον γιατρό να επιλέξει τις κατάλληλες για κάθε περίπτωση παρεμβάσεις.
www.ygeiaonline.gr/index.php?..
