Συμφωνώ, γενικότερα η κατάσταση στην Ουκρανία ήταν πάντα έτοιμη να εκκραγεί, πολύ πριν το 2014. Αρχικά, η Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία ήταν από τις πρώτες που διακήρυξαν την ανεξαρτησία τους (Ουσιαστικά η πρώτη μετά τις Βαλτικές χώρες), πράγμα που δημιούργησε στους Ρώσους της κυρίας χώρας ένα αίσθημα πως οι Ουκρανοί θέλανε και ονειρέυονταν μία Σοβιετική Ένωση διαλυμμένη, και εμμέσως, την Ρωσία και τους Ρώσους διαλυμμένους.
Προφανώς και οι ίδιοι οι Ουκρανοί έχουν πολλούς λόγους να αισθάνονται απέχθεια προς το κεντρικό καθεστώς της Μόσχας, καθώς σε όλη τη διάρκεια της Σοβιετικής κυριαρχίας, η Ουκρανία είχε στραγγαλιστεί από τους φυσικούς πόρους της, ενώ όταν υπήρξε ανάγκη, οι Σοβιετικοί της Ρωσίας άρπαξαν μέχρι και το τελευταίο σιτάρι από τα ουκρανικά σπίτια για να ταίσουν τους χωρικούς της Κύριας χώρας.
Φυσικά μετά τη ρήξη της ΕΣΣΔ και την διάσπαση των σοβιετικών δημοκρατιών, τόσο η δύση όσο και η Ρωσία δεν μείνανε άπραγοι. Αρχικά η Ρωσία είχε φροντίσει να κρατήσει δικούς της ανθρώπους σε καίραια σημεία της Ουκρανικής ηγεσίας και κυβέρνησης, εξασφαλίζοντας τουλάχιστον μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 2000, μία αμιγώς φιλορωσική πολιτική και κυβέρνηση.
Αργότερα φυσικά, με την Δύση πλέον στο παιχνίδι και τον Ουκρανικό λαό να έχει αντίθετη γνώμη σχετικά με την γεωπολιτική πορεία της χώρας, έγιναν τα γνωστά γεγονότα του 2014, που σιγά σιγά μας οδήγησαν στο σήμερα.
Γενικά, δεν είναι ένα απλό θέμα, και το να κατηγορούμε την μία από τις δύο πλευρές για την γενίκευση του θέματος αποτελεί ακραία απλούστευση. Ωστόσο, θεωρώ, πως την δεδομένη στιγμή, καίραια ευθύνη για την γενίκευση του πολέμου και των θάνατο τόσων αθωών φέρει η Ρωσία, καθώς, ακόμη και αν είχε τους λόγους της, είναι ο aggressor, και αυτό δεν θα αλλάξει.
