Στον κόσμο των νικητών του 1945 αξίες όπως ηρωισμός, αγάπη για το Έθνος, αυτοθυσία, πολεμική αρετή κλπ έχουν πάει περίπατο. Οπότε μη μας προκαλεί εντύπωση που και άντρες στρατεύσιμης ηλικίας φεύγουν στο εξωτερικό. Αν αύριο μας κηρύξει πόλεμο η Τουρκία είμαι πεπεισμένος πως η χώρα εν μία νυκτί θα γεμίσει σχιζοφρενείς, μανιοκαταθλιπτικούς, ανάπηρους, αυτοκτονικούς κλπ (για όσους μείνουν, οι περισσότερο θα κάνουν πιστεύω ό,τι περνάει από το χέρι τους για να περάσουν τα σύνορα).
Επίσης και τα γυναικόπαιδα είναι ένα άλλο ευαίσθητο ζήτημα. Όλο αυτό με τα τεράστια προσφυγικά κύματα είναι πρόσφατο στην ιστορία. Μην ξεχνάμε πως το 1941 όταν έμπαιναν οι Γερμανοί στη χώρα δεν πήγαν πουθενά τα γυναικόπαιδα. Και νομίζω είναι πιο ασφαλές έτσι. Από το να πέφτουν γυναίκες στα δίχτυα μαστροπείας (θυμηθείτε πως προέκυψε το στερεότυπο για τις σλαβοβαλκάνιες με τους Γιουγκοσλαβικούς και συμβαίνει και τώρα με αρκετές Ουκρανίδες που έπεσαν σε καθάρματα μαφιόζους της Πολωνίας). Θα θέλατε να δείτε τις Ελληνίδες στα στριπτιτζάδικα και στα κόκκινα φωτάκια της Ιταλίας και της Γερμανίας;