Σε ποια ηλικία θεωρείτε σωστό να σταματούν οι "γονικές παροχές";

Είμαι της άποψης ότι οι "γονικές παροχές" καλό θα ήταν να κόβονται με την ενηλικίωση του παιδιού.

Στην Ελλάδα αυτό δεν είναι πρακτικά εφικτό. Οπότε πιστεύω το τέλος των σπουδών είναι ένα καλό σημείο για να κόβουν οι γονείς τα επιδόματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, όσο το δυνατόν νωρίτερα..., το παιδί πρέπει να μάθει, να προετοιμάζεται για τις απαιτήσεις που έχει η ζωή από αυτό....
θα πρέπει να μάθει, να έχει τη δύναμη να στηρίζεται στα πόδια του και να μην περιμένει από τους δικούς του ανθρώπους....
θα πρέπει να μάθει, να είναι έτοιμο να μπορεί να χαράζει δικιά του πορεία και να μην ακολουθεί έναν άγνωστο δρόμο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με το που τελειωσει το σχολειο ενα παιδι,αν δεν περασει σε καποια σχολη πρεπει να φροντιζει μονο του να βγαλει τα χρηματα του.
Αν σπουδαζει οκ,μπορουν οι γονεις για 4-5 χρονια ακομα να του δινουν ενα χαρζιλικι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η ερώτηση δεν μπορεί να απαντηθεί γενικά. Εξαρτάται από τόσο πολλούς παράγοντες!
Πχ:
- οικονομική δυνατότητα γονέων
- επιθυμία του παιδιού να ανεξαρτοποιηθεί
- δυσκολία ανεξαρτοποίησης του παιδιού, βάσει της καριέρας που έχει επιλέξει

Πχ, αν έβλεπα ότι το παιδί μου είναι ένας τεμπέλης με καμία όρεξη να ανεξαρτοποιηθεί, θα τα έκοβα πιο νωρίς για να αναγκαστεί να το κάνει. Αν έβλεπα ότι τον/την καίει να ανεξαρτοποιηθεί και απλά δυσκολεύεται, θα την/τον βοηθούσα όσο ήθελε, αν είχα τη δυνατότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δυστυχώς πολλές φορές οι γονείς λειτουργούν με ένα τρόπο που θέλουν τα παιδιά αγκιστρωμένα σε εκείνους αφού δεν τους αφήνουν να προσπαθήσουν, να κάνουν τις επιλογές τους κλπ κλπ και δεν δημιουργούν αυτόβουλα όντα αλλά παθητικά. Γενικά όσο πιο νωρίς οι γονείς συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να δίνουν στα παιδιά τους χώρο και χρόνο ώστε σιγά σιγά να παίρνουν πρωτοβουλίες μόνα τους είναι τόσο το καλύτερο. Η επιβολή ο έλεγχος που έχουν ως αποτέλεσμα το παιδί να μην προσπαθεί να μην ενεργεί μόνο του θα έχει ως αποτέλεσμα το παιδί να έχει "συνηθίσει" αυτήν την κατάσταση, να φοβάται να ενεργήσει μήπως κάνει λάθος, να εξακολουθεί να μένει παθητικό και τελικά να μην γίνεται ποτέ αυτόνομο και να μην μπορεί να πατήσει στα πόδια του. Καταλήγω λοιπόν ότι ένα από τα καλύτερα δώρα που μπορούν να κάνουν για εμένα οι γονείς στα παιδιά είναι να τα βοηθήσουν βήμα βήμα ανάλογα με την ηλικία τους πάνω από όλα να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και να κάνουν τις επιλογές τους. Η υπερπροστασία γενικά βλάπτει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top