Όταν το χρέος αυτό δημιουργούνταν, με αυξήσεις μισθών και συντάξεων των ΔΥ, επιδόματα έγκαιρης προσέλευσης, καθαριότητας γραφείου και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Όταν οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ εξασφάλιζαν παχυλούς μισθούς για τους υπαλλήλους και απολάμβαναν οι ίδιοι προνόμια "κιφήνα", οι συνδικαλιστές των καθηγητών μείωναν τις ώρες εργασίας και αύξαναν τις μονιμοποιήσεις (απολαμβάνοντας και αυτοί προνόμια "κιφήνα"), όταν οι Δημόσιες Εταιρείες (ΟΤΕ, Aegean) τρέχανε κάθε χρόνο με ταμειακά ελλείμματα, λόγω των υπεράριθμων κομματικών που είχαν τοποθετηθεί σε θέσεις προσωπικού τους....
Τότε κανείς δεν φώναζε για την βιωσιμότητα του χρέους. Όταν ο "μαλάκας" (η Ευρώπη) που πλήρωνε για όλα αυτά άρχισε να ζητάει τα χρήματά της πίσω, τότε ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε ότι το χρέος είναι μη βιώσιμο και αντί να αναλάβουμε τις ευθύνες μας αρχίσαμε να απαιτούμε να μην χρειαστεί να το αποπληρώσουμε.
Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιείς κλεάνθη, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτός που βροντοφώναζε "Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη" και καλούσε σε μαζική παράσταση τους πολίτες στα δικαστήρια, κάθε φορά που καταπατούνταν το δικαίωμα στην λαϊκή κατοικία... Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι που πλέον θεσμοθετεί τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Γιατί μπορεί να σου ακούγεται απάνθρωπο, αλλά το χρέος δεν είναι ένα πολιτικό αντικείμενο, το οποίο μπορείς να αποφασίζεις έαν θέλεις ή όχι να το αποπληρώσεις, αναλόγως με το αν έχεις την οικονομική άνεση ή όχι...