Πριν μερικά χρόνια, είχα συμμετάσχει (ως κοινό γιατί δεν κληρώθηκα να παίξω) σε ένα τηλεπαιχνίδι με τον Θοδωρή Αθερίδη, όπου ξεχρεωνόταν η πιστωτική σου κάρτα και αν τα πήγαινες καλά και απαντούσες σωστά σε κάποιες ερωτήσεις γνώσεων, κέρδιζες και extra μετρητά. Η οικονομική μου κατάσταση τότε, ήταν σε τόσο τραγική κατάσταση ώστε κατέφυγα σε αυτή τη "λύση". Αν λοιπόν αποφάσιζα και πάλι να συμμετάσχω σε κάποιο αντίστοιχο τηλεπαιχνίδι, ο λόγος θα ήταν αποκλειστικά και μόνο οικονομικός.
Όσον αφορά τα reality παιχνίδια, νομίζω ότι δεν θα έπαιρνα μέρος ποτέ. Το βρίσκω πολύ άσχημο να παρακολουθείται η ζωή μου 24 ώρες το 24ωρο, όπως επίσης θεωρώ ότι κάτι δεν πάει καλά με εκείνους τους ανθρώπους που παρακολουθούν τις ξένες ζωές 24 ώρες το 24ωρο. Προφανώς κάτι συμβαίνει με τις δικές τους!!!
Από την άλλη όμως σκέφτομαι, πως αν είχα καημό με το τραγούδι ή με τον χορό ή με την ηθοποιία, και είχα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι μου για να σταθώ στον εκάστοτε χώρο, χωρίς αποτέλεσμα, ενώ παράλληλα έβλεπα ότι ατάλαντα παιδάκια, δείχνοντας λίγο μπούτι ή λίγο στήθος παραπάνω γίνονται φίρμες και στήνουν καριέρες, τότε ίσως να το ξανασκεφτόμουν.
Ευτυχώς όμως, ούτε χορεύτρια θέλησα ποτέ να γίνω, από φωνή...ούτε για κουφούς δεν κάνω και από ηθοποιία....βράσε όρυζα!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.