Μεγάλωσα με 1 συγκεκριμένη οπτική του πώς πρέπει να είναι η συμπεριφορά των εργοδοτών μέσω της δουλειάς των γονιών μου. Νομίζω πως κρατάνε πολύ καλές ισορροπίες μεταξύ ορίων και φιλικότητας, οι οποίες δεν πηγάζουν από συγκεκριμένη στρατηγική αλλά από το πώς αντιμετωπίζουν τα πράγματα σαν άνθρωποι. Έχουν με όλους τους εργαζομένους καλές σχέσεις και με κάποιους φιλικές. Έχει τύχει πολλές φορές να βγούμε σαν οικογένεια με άτομα της δουλειάς, να έρθουν κάποιοι σε πάρτυ κι η μαμά μου έχει βαφτίσει και 1 παιδάκι. Εντάξει, υπάρχουν κι άνθρωποι με τους οποίους οι σχέσεις είναι τυπικές-καλές, όμως είναι τρελό να ταιριάζεις με όλους. Επίσης αν κάποιος πάει να εκμεταλλευτεί κάτι ξέρουν να κρατούν όρια και αποστάσεις. Οπότε έχω μάθει στο στυλ ''έχουμε καλή ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ σχέση, σεβόμαστε τις ικανότητες του κάθε εργαζομένου, σεβόμαστε τις εξειδικευμένες γνώσεις που πιθανώς έχει κάποιος σε κάποιον τομέα, αν ταιριάζουμε κάνουμε παρέα εκτός δουλειάς, όμως κρατάμε όρια και δεν αφήνουμε να παρερμηνευθεί ποιός έχει τον τελικό λόγο''.
Ξεκινώντας σαν εργαζόμενη, στην 1η μου δουλειά βρήκα 1 κλίμα πολύ κοντά σε αυτό που είχα μάθει. Το ότι την βρήκα από τον οικογενειακό κύκλο νομίζω έχει σχέση και, ντρέπομαι που το λέω, αλλά άρχισα να νομίζω πως η ύπαρξη ζεστού κλίματος συμβαίνει σε όλες τις δουλειές.
Στην 2η δουλειά όμως, αν και οι εργοδότες ήταν πολύ νέοι, κρατούσαν υπερβολικά τυπικές σχέσεις σε σημείο που δεν αισθανόμουν άνετα. Στην αρχή αισθανόμουν κάπως, στην πορεία ήρθα πιο κοντά με τον 1, αλλά το γεγονός ότι η άλλη συνέχιζε να είναι τυπική με πλήγωνε όσο χαζό κι αν φαίνεται.
Το συμπέρασμα είναι: όταν εργάζομαι κάπου αφήνω στον άλλο να θέσει τα όρια κι αφού τα θέσει ορίζω κι εγώ πλαίσια συμπεριφοράς. Μου αρέσει οι σχέσεις να είναι καλύτερες από τυπικές επειδή έτσι αισθάνομαι καλύτερα και λειτουργώ αποτελεσματικά κι αν είναι στο χέρι μου δεν θα ξανασυνεργαστώ με τυπικούς και ''I'm the boss'' ανθρώπους.
Σαν αφεντικό, αν κι όταν γίνω, θα ακολουθήσω την προσέγγιση που έμαθα κι εμπιστεύομαι. Και επίσης θα πληρώνω όσο καλύτερα μπορώ, επειδή όσο θετικός άνθρωπος κι αν είσαι, ο εργαζόμενος έχει πρωταρχική ανάγκη να πληρωθεί όσο καλύτερα του επιτρέπουν τα προσόντα που έχει.
