Επανερχόμαστε στη σχέση Φιλοσοφίας και Επιστήμης. Ο Χάιζενμπεργκ έγραψε ''Η σύγχρονη Φυσική βαδίζει στους ίδιους πνευματικούς δρόμους πάνω στους οποίους περιπλανήθηκαν από καιρό οι Πυθαγόρειοι και ο Πλάτωνας'' (στο έργο του Physik und Philosophie).
Ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ κορυφαίος επιστήμων του 20ου μαζί με Εinstein (Καραθεοδωρί

clopy-right) και Bohr, διατύπωσε την αρχή της Απροσδιοριστίας (Unbestimmtheitsrelation για τους γερμανομαθείς) και ήταν ο κύριος που εδραίωσε την κβαντομηχανική. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένας τόσο έξοχος επιστήμονας ήταν τόσο βλάκας ώστε να θεωρεί τον Πυθαγόρα διάννοια, τη στιγμή που κάποιοι περισσότερο τάχα ρασιοναλιστές χλευάζουν τον Πυθαγόρα και τον Πλάτωνα. Ο Χάιζεμπεργκ στράφηκε περισσότερο στην μαθηματική αντίληψη του κόσμου όπως την διατύπωσε ο Πυθαγόρας, παρά στην φιλοσοφία του Δημόκριτου. Πίστευε ότι η Φιλοσοφία είναι τόση σημαντική, σε σημείο που διατύπωσε την φράση ''Η καλή Φυσική διαβρώνεται από την κακή Φιλοσοφία''.....(πηγή : Werner Heisenberg : Physik und Philosophie)
Ο Χάιζενπεργκ ταυτίζεται με τον κατά πολλούς φαντασιόπληκτο και μυθομανή Πυθαγόρα, όταν υποστηρίζει καθαρά την μαθηματική αρμονία του κόσμου. Ο Χάιζενμπεργκ λέει ότι τα μαθηματικά αποκαλύπτουν και αποδεικνύουν την αρμονία της φύσης, και ότι η φύση υπακούει σε μαθηματικούς νόμους. Σε όλες τις κατηγορίες εναντίον των Πυθαγόρειων, ο Χάιζενμπεργκ έλεγε ότι ναι μεν τα μαθηματικά δεν είναι πανάκεια αλλά χωρίς αυτά η κατανόηση της αρμονίας είναι ανέφικτη. Ο φυσικός επιβεβαίωνε τους Πυθαγόρειους προσθέτοντας στα μαθηματικά, και άλλα γνωστικά μέσα όπως ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ, ΕΝΟΡΑΣΗ, ΠΙΣΤΗ. Οι κατεστημένοι επιστήμονες καλά θα κάνουν να γίνουν πιο ταπεινοί και να μην χλευάζουν φαινόμενα διαίσθησης, διόρασης, όπως αυτά του Πυθαγόρα.
Χάιζενμπεργκ από το "Physik und Philosophie του" :
"Στην αφετηρία της φυσικής επιστήμης της αρχαιότητας, τοποθετείτο όπως είναι γνωστό, η αντίληψη των πυθαγορείων ότι τα όντα είναι αριθμοί, όπως μας παρέδωσε ο Αριστοτέλης. Αν ερμηνεύσει κανείς την αριστοτελική διατύπωση της πυθαγόρειας φιλοσοφίας με σύγχρονους όρους, τότε πια εννοείτραι ότι μπορούμε να ταξονομήσουμε και να κατανοήσουμε τα όντα, δηλαδή τα φαινόμενα, εφόσον τα ταυτίοσουμε με μαιθηματικούς τύπους. Αυτή όμως η ταύτιση δεν εκλαμβάνεται ως αυθαίρετη έννοια της διάννοιάς μας, αλλά ως κάτι το αντικειμενικό. ''ΟΛΟΣ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ''. Με αυτόν τον τρόπο υπονοείται η ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ κυρίως''.
Ο Χάιζεμπεργκ μιλά για τάξη του κόσμου διαρκώς και επιμένει ότι η πραγματικότητα είναι ΚΟΣΜΟΣ (το ελληνικό κόσμιος) και όχι χάος, ένα σύνολο ομορφιάς, αρμονίας, τάξης. Μήπως τα ουράνια φαινόμενα δεν ακολουθούν μια περιοδικότητα, προβλεπόμενους ρυθμούς και τάξη ;
Ο Χάιζενμπεργκ ήξερε καλά την έννοα της αρμονίας αφού και ο ίδιος ήταν και μουσικός, προικισμένος από την θεότητα με αυτό το δώρο. Η Δύση τιμά τους αρχαίους δασκάλους και μεγάλους μύστες.