Μη τα γυρνάς ανάποδα για δικό σου όφελος!
Αυτό είναι δική μου δουλειά ρε.
Μιας και μιλάμε για τον Σατανά (

μπου!) πάντως, ας συνδομήσουμε τον μύθο εκ των έσω. Δεν βάζω άλλα λογάκια στα επόμενα, παρά μόνο αυτά που διάβαζα μικρός στην Παλαιά Διαθήκη του Τρεμπέλα, έκδοση με τις ευλογίες της Αγίας Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού, αμήν (για να μη πει κανείς κιόλας πως τα παραποιώ στην απόδοση).
Πως την έκανε ο όφις στους πρωτόπλαστους; Έπιασε την Εύα (προσοχή στην ερμηνεία - επανέρχομαι σε αυτό) και την έπεισε να δοκιμάσει τον καρπό του δέντρου της Γνώσης.
Δέντρο της Γνώσης.
Της
Γνώσης.
Δοκιμάζουν λοιπόν οι πρωτόπλαστοι, και αυτόματα αποκτούν συναίσθηση του ευατού τους.
Συναίσθηση του εαυτού τους.
Πως είναι γυμνοί, πεινασμένοι, παντελώς ξένοι προς τον Κήπο της Εδέμ όπου παραμένουν.
Οπότε... Η μένεις στον Κήπο της Εδέμ με τον φόβο να μην φας τον καρπό του Δέντρου της Γνώσης, κρυμμένο μέσα σε κάνα ντελίβερυ, και προσγειωθείς απότομα - Ή δαγκώνεις τον καρπό, και παίρνεις το δισάκι με τα υπάρχοντά σου στον ώμο, ο παράδεισος δεν σε χωράει πλέον.
Μια μικρή διαβολιά από ένα φίδι - Που μπορεί κανείς να βρει απλούστερη και ακριβέστερη εξήγηση για την παλινδρομία της Ιστορίας;
Επειδή άφησα και έναν συμβολισμό στη μέση. Η γυναίκα δίνει στον άνδρα τον καρπό του δέντρου - και έκτοτε, για τη θρησκεία, κρίνεται ανεπίκλητα ένοχη και αντιμετωπίζεται ως φορέας μολύσματος.
Ενώ με βάση τη προηγούμενη ανάγνωση, είναι ο φορέας της επίγνωσης, το μέσο και το (αριστοτελικά νοούμενο) τέλος, προς την συνειδητοποίηση του άνδρα για τον άγονο πρωτογονισμό του.
Σχετικό παράλληλο υπάρχει στον Μύθο του Γκιλγκαμές, νομίζω ύστατο όριο της ανθρώπινης σοφίας. Κάπου αναφέρεται η πρώιμη ζωή του Ενκιντού, πλασμένου από τους θεούς, όμοια με αγρίου ζώου. Μια γυναίκα τον περιθάλπτει (δεν είμαι και πολύ περιγραφικός?? στη πραγματικότητα τον γ@μάει) και αυτόματα εκείνος χάνει την ωμότητα της δύναμης, αλλά κερδίζει σε κατανόηση και γνώση. Μαζί με τον Γκ. ξεκινούν για να κατακτήσουν την αθανασία, αλλά στο τέλος κερδισμένος βγαίνει ο όφις - να ακόμα μία γόνιμη μεταφορά για τις σχέσεις του με την Εύα, αλλά αυτο είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο, αμήν.
Άει στο

, πάω να πιώ καμμιά μπύρα. Κάπου πήρε το μάτι μου μια παρέα από Εύες, πρόθυμες να μοιραστούν τον καρπό του δέντρου με αυτόν τον ταλαιπωρημένο Αδάμ. Λες να συχνάζουν στον ίδιο Κήπο της Εδέμ;