Όλα αυτά τα τεράστια ποστ τα γράφεις για να διαβαστούν ή για να βάλεις σε μια σειρά τις σκέψεις σου; Το πρώτο δεν παίζει (μόνο ένας rempeskes θα το άντεχε

), όσο για το δεύτερο μην το πολυζαλίζεις γιατί στο τέλος θα σου γίνει νεύρωση (λέγεται ιδεομηρυκασμός, μια παραλλαγή της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής).
Τα πράγματα είναι απλά: κανένας ΣΑΤΑΝΑΣ δεν φταίει. Είχαμε την ελεύθερη βούληση να δαγκώσουμε το μήλο ή όχι και εμείς το χλαπακιάσαμε. Καλώς, κακώς, όλη η ευθύνη είναι δική μας, ας μην τα ρίχνουμε αλλού. Ο όφις, έπαιξε το ρόλο του μεσάζοντα ενός θεϊκού πειρασμού. Έκανε τη "βρώμικη δουλειά" βάζοντας το τυράκι στη φάκα.
Το φίδι είναι ο μορφοποιητής του εκπεσόντα κόσμου μας. Πλαστήκαμε κατ' εικόνα και ομοίωση και μπορούσαμε να διαλέξουμε: Είτε το αραλίκι στον μαγευτικό κήπο, ή τα μαθήματα θέωσης. Επιλέξαμε το δεύτερο.