Ιστορική στιγμή θα ήταν η κατάκτηση του 21ου οποιοσδήποτε απ' τους 3 και να τον έπαιρνε πρώτος.
Το ότι αυτός δεν είναι ο Τζόκο (που και προ πανδημίας, πάντα είχε μικρότερο fan base απ' τους άλλους 2), χαροποιεί περισσότερους φίλαθλους.
Το ότι αυτός μάλιστα είναι ο Ναδάλ, είναι άλλη μία απόδειξη ότι είναι το μεγαλύτερο μαχίμι που 'χει περάσει απ' το άθλημα.
Αν όχι κανείς, τότε πολύ λίγοι, έδιναν πιθανότητες για major τίτλο πέραν του RG εδώ και ένα χρόνο. Ειδικά μετά από την πρόωρη λήξη της περσινής σεζόν φαινόταν ακατόρθωτο. Χοντρικά όπως κι ο Federer το 17 όμως, το κατάφερε.
Μοναδική εμφάνιση ότι και να πεις. O Medvedev στον αντίποδα, όση νευρικότητα δεν είχε όταν διεκδικούσε το πρώτο GS του, την είχε τώρα. Κι αυτά με τους big τιμωρούνται όπως έχουμε πει.
Όπως και να 'χει, ήταν ένας συναρπαστικός τελικός, ας ελπίζουμε για κάτι αντίστοιχο στο RG, με ή χωρίς Τζόκο.