Ο σημερινος ανθρωπος εχει ξεχασει να ζει.Καταρχην,βλεπω τον κοσμο (χωρις να τους κρινω,διοτι 1ον ισως απλα ετσι εμαθαν,2ον ισως τους αρεσει η οτιδηποτε αλλο,απλως παραθετω την γνωμη μου)τρεχει τρεχει τρεχει..αλλα δεν ξερει που παει γιατι τρεχει,και το θεμα ειναι οτι τοσο που τρεχει δεν "προλαβαινει" να το σκεφτει.
Οταν λεω τρεχει θα το εξηγησω με παραδειγματα,καταρχην παει στην δουλεια/σχολη/σχολειο/οτιδηποτε που χρειαζεται αφοσιωση,επειτα γυρναει σπιτι ανοιγει τηλεοραση ή των υπολογιστη ή κοιμαται επειτα βγαινει ξανα παει εξω σε χωρους στους οποιους δεν μπορεις να χαλαρωσεις που κατα καποιο τροπο ειναι κουραστικη γιατι εχει κακη μουσικη η φασαρια κτλπ.
Με λιγα λογια δεν καθεται ποτε να αναρωτηθει λιγο μεσα στην μερα τι κανει,γιατι το κανει,ειναι καλο (οχι σωστο ή λαθος αλλα κακο ή καλο),δηλαδη του αρεσει νιωθει ευτιχησμενος ?.Δεν ξερει απλα συνεχιζει τρεχει δεν το σκεφτεται ποτε χανει χρονια,αφου πλεον τα χρονια περνανε σαν τις μερες.
Πιστευω οτι πρεπει πραγματικα καποιος να κανει αυτο που πραγματικα του αρεσει ακομη και να μην ειναι αποδεκτο απο κανεναν,για παραδειγμα να πει "θελω να παω να μεινω σε ενα νησι μικρο και να γινω αγροτης να εχω μια ομορφη οικογενεια με τα χρονια και να ζησω σε αργους ρυθμους"(αργους=σωστος ρυθμος ζωης).Να βλεπει την φυση και να σκεφτεται να απολαμβανει και να ζει την ομορφια της.
Υ.Σ Δεν διαβασα πολλα μυνηματα διοτι ειναι αρκετα.Αλλα πιστευω ειμαι μεσα στο θεμα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
