Πάντως κάτι που μου έκανε εντύπωση αυτές τις μέρες.
Επειδή στη σχολή με έχουν χώσει στους erasmus φοιτητές, μέσα στα πλαίσια του μαθήματος μου ζητήθηκε να τους εξηγήσω την κατάσταση με τις καταλήψεις.
Εκεί λοιπόν τους μίλησα για τα νέα νομοσχέδια που προωθεί το υπουργείο παιδείας για τα πανεπιστήμια και έλαβα το αποστομωτικό: "Δηλαδή κάνετε καταλήψεις, για να μην αλλάξει κάτι; Εμείς συνήθως κάνουμε όταν απαιτούμε να αλλάξει κάτι"
Μαζί με κάποια άλλα περιστατικά του στυλ:
Το μάθημα ξεκινάει βάσει προγράμματος στις 9, ενώ μπορεί να έχει πάει 9.30 και να μην έχει ξεκινήσει
Για μια εκδρομή έχουμε σημείο συνάντησης στις 8, αλλά μπορεί να πάει 10 και να περιμένουμε κάποιον που απλά τον πήρε ο ύπνος, ενώ στη χώρα τους κάτι τέτοιο αποκλείεται να συνέβαινε..
Ο οδηγός του πούλμαν υπάρχει περίπτωση να μην έχει χάρτη μαζί του (μη ζητάμε και gps) και να μας πάει σε άλλο πόδι της Πελοποννήσου, αλλά θα πούμε "δε βαριέσαι, θα φτάσουμε"
έβγαλαν το συμπέρασμα ότι όλα τα πράγματα στη χώρα μας κυλούν στους δικούς μας ρυθμούς κι ότι είμαστε εντελώς τρελοί οι Έλληνες.
Έχουν μάθει ήδη τις παρακάτω φράσεις που χρησιμοποιούν πλέον σε οποιαδήποτε ανάλογη κατάσταση:
Κάλλιο αργά παρά ποτέ = its better later, than never
Το καλό πράμα αργεί να γίνει = The good thing delays to happen