
Ευχαριστώ...
Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΚΑΨΟΥΡΙΔΩΝ (μέρος 2ο):
Περιστατικό 3ο:
Ήμουν τότε 15 χρονών κ περίμενα τον μεγάλο έρωτα να μου χτυπίσει την πόρτα... Δυστυχώς όμως εκείνη την περίοδο, όχι μόνο την πόρτα δεν μου χτυπούσε αλλά είχα κ ένα μαγνήτη που τράβαγε τον κάθε βλ@κ@... Από οτι καταλάβατε λοιπόν ήμουν στη φάση.. Τραγούδια - κλάμα - αχ βαχ κ τουμπαλιν!!! Ήταν Ιούλιος??? Αύγουστος δεν θυμάμαι που ένα βράδυ περνάει από κάτω ...........
Περιστατικό 4ο:
Το ίδιο καλοκαίρι, την ίδια περίπου περίοδο κ αφού είχε τελείωσει το κονσερτο ο ένας κατά τις 5 το πρωΐ κ ενώ ήμουν στον υπολογιστή ακούω έναν να φωνάζει: "Το πρόβλημα μου είναι ένα! Οτι σάγαπάω πολύ" πετάγομαι έξω.........
Περιστατικό 5ο:
Ένα βράδυ καθόμουν στο μπαλκόνι κ μίλαγα στο τηλ βλέπω ένα ζευγάρι να περπατά κ καθώς μίλαγα βλέπω ξαφνικά την κοπέλα να φεύγει μπροστά, το αγόρι να της φωνάζει να γυρίσει, εκείνη τίποτα κ αυτός άρχιζε να τρέχει να την πιάσει ....
Περιστατικό 6ο(μου το έχει πεί ο μπαμπάς μου):
Ένα βράδυ που γύρναγε ο μπαμπάς μου από την βραδυνή του βόλτα γύρω στις 12? 12μιση? Κάπου εκεί, βλέπει έξω από την πόρτα μας σχεδόν σε μια κολώνα, να έχει κάτσει ένας πιτσιρικάκος κ να κλαίει με λυγμούς! Πάει ο πατέρας μου, τον ρωτάει τί έχει κ του είπε οτι έκλαιγε επειδή των χώρισε η κοπέλα του!!....