Xαίρομαι Ίσι που θέτεις αυτό το καίριο ζήτημα
στην προσοχή του φιλαναγνωστικού κοινού.
Είναι αλήθεια πως, τα βιβλία με σελίδες επί σελίδων και πυκνή γραφή, κουράζουν τον καημένο τον αναγνώστη...
Οπότε, τι μπορεί να κάνει ένας βιβλιόφιλος, που δεν μπορεί να διαθέσει ώρες ολόκληρες διαβάσματος,
μα επιθυμεί διακαώς να διαβάσει τα σημαντικότερα έργα της διεθνούς λογοτεχνίας;
...Η λύση, τελικά, είναι τα σπόιλερζ.
Να μας προδίδει το ίδιο το βιβλίο την εξέλιξη της πλοκής του,
ώστε και ικανοποιημένοι να μένουμε ότι διαβάζουμε,
και να μην ξοδεύουμε πολύτιμο χρόνο σε βιβλία.
Αυτό ακριβώς σκέφτηκαν εκεί στο betterbooktitles.com!
Γιατί να είμαστε αναγκασμένοι διαβάζουμε τόμους ολόκληρους;
Αλλάζουμε απλά τον τίτλο, και προσφέρουμε στον αναγνώστη
την
ουσία του βιβλίου.
Μερικά παραδείγματα:
Σοφοκλής,
"Οιδίπους Τύρρανος"
Ευρυπίδης,
"Φιλοκτήτης".
Ευριπίδης,
"Βάκχαι"
Σέξπηρ,
"Οθέλλος".
Ντοστογιέφσκι,
"Έγκλημα και Τιμωρία".
Toλστόυ,
"Άννα Καρένινα"
Φλωμπέρ,
"Συναισθηματική εκπαίδευση"
Γκαίτε,
"Τα παθήματα του νεαρού Βερθέρου".
...αλλά και
"Το έπος του Γκίλγκαμες".

Tι τέλειο!! Είμαστε όλοι τώρα ψαγμένοι
