Λοιπόν... όσο αφορά εμένα και την συμβίωση μου με τον καλό μου....
Δεδομένου ότι, δουλεύουμε ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ, ερχόμαστε σπίτι την ίδια ώρα ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ, ζούμε κατω απ την ίδια στέγη ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ, κουραζόμαστε ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ, όταν χαλαρώνουμε το κάνουμε ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ, έχουμε βρει ότι και τις δουλειες πρέπει να τις κάνουμε ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ
Κάνουμε ακριβως τα ίδια πράγματα μεσα στο σπίτι... δεν υπάρχουν μοιρασμένες δουλειες, αυτή δική σου αυτή δική μου.... όποιος προλαβαίνει, κάνει ότι μπορεί για να είναι η ζωή μας πιο άνετη....
Όταν είναι κάποιος πριν απ τον άλλον στο σπίτι ξεκινάει το μαγείρεμα... για να έρθει ο αλλος και να βοηθήσει... ώστε όλα να τελειώσουν μια ωρα αρχιτερα ώστε να υπάρχει ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ χρόνος που θα τον περάσουμε όμορφα ΜΑΖΙ!
Ουδεποτε τέθηκε θέμα ότι ένας απ τους δύο κάνει λιγότερα ή περισσοτερα....
Το να μοιράζεσαι ένα σπίτι σημαίνει ότι μοιράζεσαι και τις ευθυνες και τις δουλειες....
Πρακτικά και για λόγους ευκολίας μπορεί κάποιες δουλειες να έχουν "κατοχυρωθει" στον έναν απ τους δύο (αυτός κουβάλημα απ τα ψωνια λόγω βάρους, εγώ σιδέρωμα) αλλά αυτό δεν έχει γίνει γιατί κάποιος άσκησε βέτο του στυλ "εγώ δεν το κάνω αυτο!"
όλα γίνονται με πρωταρχικό σκεπτικό του να τελειώνουμε ώστε να περάσουμε την υπόλοιπη ώρα μαζι
Υ.Γ. αυτα που σας λέω, ήταν για μένα ένα απ τα βασικά κριτήρια, για να θέλω αυτός ο άνθρωπος να είναι δίπλα μου