Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι μπορεί να γίνει κάτι αν ο καθένας μας το συνειδητοποιήσει
ότι μετά από μερικά χρόνια θα έχουμε οικολογική καταστροφή στη Ελλάδα. Αν αγαπάς κάτι το αφήνεις να καταστραφεί; Είναι δυνατόν το σύστημα να είναι το ισχυρό και εμείς τόσο ανισχυροι;
Ωραία, αντί να φιλολογούμε για το πόσο αναγκαίο είναι να κινητοποιηθουμε, γιατί δεν παρουσιάζουμε απλά, ρεαλιστικά παραδείγματα ώστε να μαθαίνουν και οι υπόλοιποι;
1. Αποφεύγουμε τα πλαστικά μιας χρήσης, αγοράζουμε θερμός και γυάλινα δοχεία, σαπούνια και σαμπουάν σε στερεή μορφή με χάρτινο περιτύλιγμα.
2. Η ανακύκλωση στους μεγάλους μπλε κάδους είναι μούφα, οπότε πετάμε μόνο στους μικρούς κάδους που προορίζονται για μια μόνο κατηγορία (γυαλί, χαρτί, μέταλλο. Το πλαστικό
δεν ανακυκλώνεται στο μεγαλύτερο μέρος του. Άλλος ένας λόγος να το αποφεύγουμε γενικότερα).
3. Αντί να κάνουμε τα απαραίτητα σέρβις στο σαράβαλο του προπάππου μας, καλό είναι να μαζέψουμε κάποια χρήματα στην άκρη και να αγοράσουμε ένα καινούριο, φιλικότερο προς το περιβάλλον αυτοκίνητο.
4. Μαθαίνουμε στα παιδιά μας/αδερφάκια μας/ανιψάκια/ξαδερφακια κ.ό.κ. να σέβονται το περιβάλλον. Υιοθετούν συνήθειες πολύ πιο εύκολα από εμάς,ειτε καλές, είτε κακές!! Όχι σαν μια γιαγιά που είδα σήμερα να μαζεύει τα σκουπίδια του εγγονού της χωρίς καν να τον μαλώσει που τα πετούσε κάτω.
5. Μποϊκοτάζ σε εταιρίες - κολοσσούς που ουδέποτε έδειξαν σεβασμό στο περιβάλλον και έχουν κάνει αίσχη, όπως η Nestlé και η Unilever.
Ας προσθέσει ο καθένας μερικές απλές,
ρεαλιστικές ιδέες σε αυτή τη λίστα άμα θέλει, χωρίς πολλή βαβούρα και καταστροφολογία. Αλλά να τα κάνουμε, όχι απλώς να κηρύττουμε...