Όταν είμαι νευριασμένη ξεσπάω άσχημα.Φωνάζω πάρα πολύ σε σημείο να με πιάνει πονοκέφαλος ή να πονάει ο λαιμός μου.Βρίζω αρκετά,κοπανάω ντουλάπια,χτυπάω τα χέρια μου στο τραπέζι ή όπου αλλού βρω και γενικά κάποιες φορές,αν είμαι εντελώς εξαγριωμένη,βγαίνω "εκτός ελέγχου".
Ναι,ομολογώ ότι τα νεύρα μου δεν είναι και στην καλύτερη κατάσταση.Και τα παιδιά μου πολλές φορές κάνουν ότι μπορούν για να με φτάσουν στα άκρα.
Όταν είμαι όμως στεναχωρημένη ή μ'έχουν πιάσει τα καταθλιπτικά μου δεν μιλιέμαι! Ο χαμός να γίνεται δίπλα μου,εγώ είμαι στον κόσμο μου.Καπνίζω συνεχώς,πίνω καφέ και δεν έχω διάθεση να κουνηθώ από την θέση μου.Δεν θέλω να μιλάω με κανέναν κι αν μιλήσω θα είναι με τις κολλητές μου φίλες που μπορούν να με καταλάβουν και να με βοηθήσουν να νοιώσω καλύτερα.Απλά αφήνομαι σ'αυτό γιατί γνωρίζοντας τον εαυτό μου,ξέρω πως όλη αυτή η κατάσταση θα κάνει τον κύκλο της και τελικά θα περάσει.Όπως γίνεται πάντα άλλωστε.Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.Ούτε η λύπη,ούτε η χαρά,ούτε τα νεύρα!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.