να προσθεσω οτι τετοια ατομα συνηθως τα βλεπουν ολα μαυρα. πως θα βοηθηθει καποιος αν του δειξεις κι αλλη μαυριλα? εδω εγω που ειμαι φυσιολογικος ανθρωπος, χωρις τασεις αυτοκτονιας, και με παιρνει απο κατω οταν βλεπω κατι τετοιο. στην καλυτερη περιπτωση, ενας που εχει πραγματικα τασεις αυτοκτονιας, θα σκεφτει "τουλαχιστον αυτουνου τα βασανα τελειωνουν". περα απο την συμβολη του ψυχολογου/ψυχιατρου, που ειναι απαραιτητη, μπορει να κανει ο καθενας μας καποια πραγματα. το σημαντικο με τετοια ατομα ειναι να τους δειξεις οτι η ζωη εχει και ομορφα πραγματα. μπορεις να τον κανεις να γελασει και να αισθανθει οτι ειναι σημαντικος. να του πεις οτι χρειαζεσαι την βοηθεια του για κατι. θα τον κινητοποιησεις και θα νιωσει χρησιμος. σε καμια περιπτωση δεν πρεπει να νιωσει οτι το κανεις απο υποχρεωση επειδη σου ειπε οτι εχει τασεις αυτοκτονιας. θα νιωσει βαρος και δεν θα μπορει να εκτιμησει αν το κανεις επειδη το θελεις η επειδη ετσι πρεπει. τελος, ειναι ομορφο, και αυτο ισχυει για ολους, οχι μονο οσους εχουν τασεις αυτοκτονιας, να λες στον αλλο τα πραγματα που εκτιμας σε εκεινον, και να εκφραζεσαι ελευθερα, χωρις να φοβασαι πως θα το παρει. πχ ειναι ομορφο να λες σε ευχαριστω που με εκανες να γελασω, η περασαμε ομορφα σημερα. φιλικα παντα. μην δωσεις ποτε λαθος εντυπωση σε καποιον με τασεις αυτοκτονιας οτι τον γουσταρεις. μην του δωσεις φρουδες ελπιδες. μπορει να νιωσει καλα εκεινη την στιγμη, αλλα θα ειναι χειροτερο μετα. καλυτερα να ξερει οτι εχει ενα φιλο.