Επομένως κανέναν δεν εξαναγκάζει ούτε η με μαθηματική ακρίβεια ιστορικότητα και πιστότητα των ευαγγελίων.
Το πνεύμα συμπεριφοράς και ευθυκρισίας που αποπνέουν τα
"θεόπνευστα" βιβλία σου δεν μου ταιριάζουν. Το ίδιο και εσύ.
Τα θεωρώ μπαρουφολογήματα και φθηνιάρικα ακόμη και ως παραμυθίες.
Επίσης τα θεωρώ κακόζηλα. Δεν τα εκτιμώ.
Είναι πολύ μικρά για να περιγράψουν την Ψυχή μου.
Χάρισμά σου.
Πράγμα το οποίο ανάγει το θέμα σε ζήτημα θελήσεως και επιλογής, αποδοχής ή αρνήσεως, πίστεως ή απιστίας παρέχοντας ατην ανθρώπινη ύπαρξη τέτοια περιθώρια ελεύθερης συγκαταβάσεως ή ελεύθερης άρνησης που μόνο ένας Θεός που αγαπάει αληθινά το πλάσμα του θα μπορούσε να εξασφαλίσει.
Την έχω δει την καραμελίτσα πολλές φορές...
Το αμήν ξέχασες..
Ας γίνει έτσι ή ας μη γίνει;
Αν δε πούμε αμήν, αν δε θυσιαστούμε, αν δε ταπεινωθούμε,
αν δε γίνουμε απόλυτα παθητικοί (όπως όλος ο χριστιανισμός επιτάσσει με το αμίμητο αν σε βαρέσουν, δώσε και το άλλο μάγουλο) θα'μαστε απόλυτα ανήθικοι, ε?
Και συνάμα απόλυτα ελεύθεροι..χμ?
Ζονκ. (βλέπεις το γιατί)
Μπορώ να σε διαβεβαιώσω πως το θέμα της ηθικής είναι και αυτό πολύ περισσότερο θέμα πίστεως στο πρόσωπο Του Χριστού...






Όποιος πιστεύει στο Χριστό είναι ηθικό στοιχείο
όποιος δε πιστεύει ανήθικο...στοιχιό;
Πλάκα με κάνεις ; (πες το μου πες το μου)
Βρε Λουκά, μου θυμίζεις μια ταινία του Κουστουρίτσα με αυτό το συσχετισμό ηθικής και πίστης στον Τζέσουα
που πέφτει στο κεφάλι μου σαν μετεωρίτης και καρουμπαλιάζω, χαλαρά.
Στο
ο Μπαμπάς Λείπει σε Ταξίδι για Δουλειές του Κουστουρίτσα που λες,
οι
σοβαρές προθέσεις των ανθρώπων χλευάζονται από τα
πράγματα,
με αποκορύφωση μια απόπειρα αυτοκτονίας που καταλήγει στο τράβηγμα ενός καζανακιού…
Στη θέση των σοβαρών προθέσεων βάλε τη θεοκρατική σου πρέζα (που χει πιάσει πάτο)
και όπου πράγματα θέσε την ανυπαρξία θεού, χριστού των οποίων η ύπαρξη
βασίζεται μόνο σε εύηχες καμπάνες και χρυσοκέντητα πετραχείλια.
Παρόλα αυτά, σου αναγνωρίζω ότι παράγεις (εν αγνοία) έντονη την αίσθηση αυτοσυνείδησης
για την περιρρέουσα ματαιότητα,
από την οποία εκθλίβεται η πίστη των ημερών.
Ανοίγεις χώρο για να υπάρξει η ελπίδα για πίστη στον εαυτό και μόνο
και αυτό είναι κάτι που το εύχομαι.