Πρώτον, πως το ρούχο, ένα μέσο που ο Θεος δεν έπλασε με τη σοφία του όταν έπλασε τους ανθρώπους, μπορεί να γίνει από μέσο κάλυψης της ντροπής, σε ένα μέσο προστασίας από αυτήν;
Αν δεν κάνω λάθος, οι πρωτόπλαστοι τη ντροπή τους ήθελαν να καλύψουν που ήταν γυμνοί, όχι για να μην καβαλικεύσουν ο ένας τον άλλο.
Βλέπεις λοιπόν πως το ίδιο όπλο άλλοτε χρησιμοποιείται από τη θρησκεία ευεργετικά και άλλοτε αφοριστικά και όχι μόνο αυτά, αλλά και παρερμηνευτικά.
Δεύτερον, αν τα γεννητικά όργανα είναι μιαρά, γιατί μας τα έδωσε ο Θεος και δε μας άφησε δίχως αυτά; Επιπλέον γιατί η εκκλησία δεν επιβάλλει τη στείρωση από τα 12 έτη, εαν το πάμε έτσι; Πως κάτι που έφτιαξε δε ο Θεος να είναι μιαρό; Πρέπει να αγαπάμε τα γεννητικά μας όργανα (και των άλλων) γιατί είναι δώρο Θεου.
Κάτι δε μου λες καλά, κάπου δε με βοηθάς....