Τρόμαξα στην ανάγνωση του, ωστόσο ο μελοδραματισμός δεν σχετίζετε με την εξουσία. Μπορεί η προσκόλληση στο κυνήγι της εξουσίας να επιφέρει τα παραπάνω αρνητικά αποτελέσματα. Ωστόσο πότε η έντονη προσκόλληση ήταν κάτι το θετικό.
Ωστόσο η εξουσία εμπεριέχεται και στις πιο αγνές πράξεις, όπως και αυτή της δημιουργίας (Δημιουργός - δημιούργημα). Αυτό δεν σημαίνει ότι προεξοφλείται ή προοικονομείται το αποτέλεσμα.
[Τρόμαξα στην ανάγνωση του…] : Γιατί άραγε;
[…ωστόσο ο μελοδραματισμός δεν σχετίζετε με την εξουσία.]:
Ναι, πράγματι, σχετίζεται μόνον με τον «δραματισμό», αφού η ίδια είναι Το Δράμα, που γεννάει όλα τα υπόλοιπα δράματα, στον ανθρώπινο βίο.
[Μπορεί η προσκόλληση στο κυνήγι της εξουσίας να επιφέρει τα παραπάνω αρνητικά αποτελέσματα] :
Δηλαδή, όταν η εξουσία κυνηγάει τους «μη προσκολλημένους», δεν επέρχονται «τα παραπάνω αρνητικά αποτελέσματα»; Εξάλλου, τι σημαίνει «προσκόλληση στο κυνήγι της εξουσίας»; Γιατί ήδη ο «κυνηγός της εξουσίας» είναι …εξουσία!
[Ωστόσο πότε η έντονη προσκόλληση ήταν κάτι το θετικό] :
Μόνον τότε υπάρχει αληθινά «θετικό». Πχ. στον έρωτα, στην διεκδίκηση της ελευθερίας, στην εντιμότητα, στη χρηστοήθεια κλπ κλπ …
[Ωστόσο η εξουσία εμπεριέχεται και στις πιο αγνές πράξεις, όπως και αυτή της δημιουργίας (Δημιουργός - δημιούργημα).] :
- Τι σημαίνει «αγνές πράξεις»; Γιατί αγνότητα και εξουσία, μάλλον αντιφάσκουν.
- Το παράδειγμα «Δημιουργός-δημιούργημα», εν προκειμένω, παραπέμπει, είτε στον καθαγιασμό της «ιδιοκτησίας», είτε σε μία αντίληψη του «Θεού Δημιουργού», τα μάλλα δεσποτικού. Ε, όχι και να ασχολούμαστε ακόμη οι άνθρωποι, με έναν «Θεό Καπιταλιστή»!
Υγ: Μάλλον θα πρέπει να «τρομάξω» του λόγου μου, φίλε μου ΕΒ, με την εξ απαλών ονύχων αντίληψή σου, για την εξουσία!
O Δάσκαλος έχει εξουσία πάνω στο Μαθητή;
Πρέπει να έχει;
Χωρίς εξουσία, είναι δυνατόν για τον Μαθητή να ακολουθήσει τη Διδασκαλία;
Και για να γίνει πιο "ορισμένο" αυτό που ρωτώ,
όταν ο Γκουρτζίεφ εδίδασκε τον Δρόμο του,
είχε δικαίωμα να "ασκεί" (κάποια έστω) εξουσία στους διδασκόμενους;
Δεν είναι και μια σοφία του Δασκάλου ο χειρισμός της (εξ ορισμού) εξουσίας του;
Πήρα την απόφαση να συνεχίσω να γράφω.
Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι.
[O Δάσκαλος έχει εξουσία πάνω στο Μαθητή;]:
Αυτομάτως παύει να είναι Δάσκαλος! Γιʼ αυτό λέει: «Όστις δε υψώσει εαυτόν , θέλει ταπεινωθεί…»
[Πρέπει να έχει;] :
Το «πρέπει», ήδη είναι το σκήπτρο, που κάνει τον Μαθητή «δουλοπρεπή» και τον Δάσκαλο, «Φαρισαίο»!
[Χωρίς εξουσία, είναι δυνατόν για τον Μαθητή να ακολουθήσει τη Διδασκαλία;]:
Εξαρτάται από το περιεχόμενο της Διδασκαλίας! Υπάρχουν οι «διδασκαλίες υποζυγίου»( όπως λέμε «σύνδεση Σπουδών και Αγοράς»!) και οι «διδασκαλίες ισοζυγίου»( όπως λέμε πχ «κλασική παιδεία»)…
[Και για να γίνει πιο "ορισμένο" αυτό που ρωτώ,
όταν ο Γκουρτζίεφ εδίδασκε τον Δρόμο του,
είχε δικαίωμα να "ασκεί" (κάποια έστω) εξουσία στους διδασκόμενους;]:
Και φυσικά όχι! Κάθε «Δρόμος», που ακολουθείται με (και από) άσκηση εξουσίας, οδηγεί γενικά στον «γκρεμό»: « Μονόφθαλμοι οδηγούν τυφλούς»!
[Δεν είναι και μια σοφία του Δασκάλου ο χειρισμός της (εξ ορισμού) εξουσίας του;]
Η μόνη σοφία που μπορεί να επιδείξει η εξουσία, εξαντλείται στη «διαίρεση» και την «αφαίρεση. ( Η «εξορισμού εξουσία» υπάρχει στους δασκάλους των «δούλων», υπηκόων κλπ. Εκεί ισχύει και το γραφικό: Όντινα αγαπάει Κύριος, παιδεύει και μαστιγεί…)
