Ερευνα των «ΝΕΩΝ» για τα αίτια και τις επιπτώσεις του δημογραφικού προβλήματος n Τα οικονομικά προβλήματα και η επιλογή της ατεκνίας
www.tanea.gr
Η έλλειψη υποστηρικτικού δικτύου (it takes a village to raise a child) καθώς και χρόνου. Δε γίνεται να δουλεύουν κ οι 2 γονείς 12ωρα, να μην έχεις πεθερικά διαθέσιμα και ούτε λεφτά για βρεφονηπιακό (οικονομικό ζήτημα)
Παλαιότερα με 1 μισθό ζούσε η οικογένεια και συνήθως η γυναίκα τα φρόντιζε σπίτι (60s-90s)
Τώρα που δουλεύουν κ οι δύο πολλές ώρες δε γίνεται...
Το οικονομικό σίγουρα είναι ένας τεράστιος παράγοντας όμως δεν είναι ο μόνος (μάλλον στην Ελλάδα ειναι ο βασικότερος)
Κάποτε το μέσο ζευγάρι παντρευόταν στα early 20s , ο γάμος και το παιδί τη δεκαετία του 50 και του 60 στην Ελλάδα ήταν μονόδρομος για να χαίρει της κοινωνικής αποδοχής.
Εξαίρεση αποτελούσαν οι upper class και πάλι όχι πάντα.
Στις μέρες μας μια χαρά κάνεις σχέσεις, συγκατοικείς κτλ χωρίς το γάμο , αυτό στην εποχή της γιαγιάς μου που γεννήθηκε το 43 δεν έπαιζε σα σενάριο.
Άρα τα ζευγάρια δέχονταν πιέσεις να παντρευτούν από νωρίς . Τα παιδιά και ο γάμος θεωρούνταν αυτοσκοπός του ατόμου και λογική συνέχεια . Αυτό δεν είναι απαραίτητα θετικό αλλά εκείνες τις εποχές ίσως να ήταν και απαραίτητο για την εξέλιξη της κοινωνίας.
Στην ηλικία μου οι παππούδες μου ήταν ήδη γονείς , είχαν παντρευτεί κλπ
Εγώ σκέφτομαι τι μάστερ θα κάνω, αν η καριέρα που διάλεξα μου ταιριάζει, που θα πάω ταξίδι
Όσους ξέρω να κάνουν οικογένειες από επιλογή είναι mid 30s πρακτικά θα κάνουν ένα άντε πολύ σπάνια δύο παιδιά , ψαχτειτε και δείτε ποιοι είναι πολύτεκνοι στη γειτονιά σας θα δείτε ότι είναι ή βαθειά θρησκευόμενοι ή άτομα με μεγάλη οικονομική επιφάνεια ή παιδιά πολυτέκνων που μάθανε σε αυτό το τρόπο και θέλουν να το συνεχίσουν ή ελληνες του εξωτερικού (δεν έχω δει έλληνα του εξωτερικού που ανήκει στο εξειδικευμενο προσωπικο να κανει 1 παιδι με το ζορι-οι περισσότεροι έχουν 2-3)
Οι νεότερες γενιές επίσης δεν ελπίζουν απαραίτητα στο καλύτερο μέλλον, θα φανεί οξυμορο αλλά η μεταπολεμική γενιά όπως και τα παιδιά που γεννήθηκαν τη περίοδο του δεύτερου παγκοσμίου ήλπιζαν σε ιδανικά και στο ότι θα ξαναχτιστεί η κοινωνία και τα παιδιά τους θα βρουν κάτι καλύτερο .
Και παρόλα τα σκατα του σήμερα ναι τα παιδιά τους είχαν πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής από τους ίδιους.
Εγώ αμφιβάλλω αν τη δεδομένη στιγμή ή και στα επόμενα δέκα χρόνια που ηλικιακά θα είμαι σε φάση για παιδί /παιδιά θα έχω τη κατάλληλη σχέση, τη κατάλληλη οικονομική συνθήκη ή ακόμα ακόμα και για το ποιο θα είναι το μέλλον των παιδιών μου...
Τα φάγανε σε εξοχικά καγιέν και μπουζούκια, πας σε ελληνικό πανεπιστήμιο σου βγαίνει η πίστη με τον κάθε κομπλεξάρα μόνιμο καθηγητή και την κλίκα του τελειώνεις και οι εταιρίες δεν σε ακουμπάνε γιατί δεν έχεις κάνει στρατό και αν σε ακουμπήσουν σου δίνουν 1000€ μικτά; Όχι ευχαριστώ αδερφέ θα πάω Ελβετία για 9-10 και ας κανει πολικο ψυχος εξω
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 22 Απριλίου 2025
δεν θεωρώ ότι το «οικονομικό αδιέξοδο» είναι η κύρια αιτία ότι οι νέοι άνθρωποι
Όταν κάποτε ο μέσος πτυχιούχος υπάλληλος γραφείου έβγαζε ένα 1500€ στη χειρότερη σήμαινε ότι άτομα σα κι εμένα και τη σχέση μου θα είχαν μια μεγαλύτερη άνεση στην ανατροφή αυτού του παιδιού...
