Το πρώτο μου τσιγάρο το κάπνισα στην ηλικία των 16 περίπου. Ότι δεν κατάφερε η τότε κολλητή μου Χριστίνα να με μυήσει στο κάπνισμα (στις τουαλέτες του σχολείου) το κατάφερε η πρώτη μου "σοβαρή σχέση", δλδ να με μάθει να λέω "πα, πα ένας παπάς" για να με "βοηθήσει" να παίρνω τον καπνό κάτω.
Το πρώτο πετυχημένο μου πείραμα συνέβη στο δωμάτιό μου στο σπίτι.Στην αρχή ζαλίστηκα τα μάλα, αλλά αμέσως μετά, άναψα και δεύτερο απανωτά. Χειμώνας, το παράθυρο τέντα, οι δικοί μου (που δεν έβαλαν ποτέ τσιγάρο στο στόμα τους) στην τηλεόραση στο σαλόνι. Μετά από ώρα, μπήκε η μάνα μου και της μύρισε..τσιγάρο! Δεν θυμάμαι πώς τα μπάλωσα ή αν έκανε πως με πίστεψε, θυμάμαι όμως οτι πολύ σύντομα προμηθεύτηκα το πακέτο και από κει κι έπειτα τη μάνα μου να μου ψάχνει τις τσάντες
Τελείωσα το σχολείο, μετά με τις παρέες (καπνίζαμε όλοι τότε) σε ατελείωτες συζητήσεις, σε πάρτι, σε εξόδους, σε βραδιές ξενυχτιού με πόκα, τα τσιγάρα έδιναν κι έπαιρναν και το στόμα "τσαρούχι". Όμως τις νορμάλ μέρες, κάπνιζα περίπου 15 τσιγάρα την ημέρα.
Μεγαλώνοντας άρχισα να ανησυχώ. Έπαθα κι ένα αλλεργικό άσθμα (όχι από τσιγάρο πάντως) στα 22 μου, ο γιατρός μου το απαγόρεψε, αλλά εγώ συνέχισα με 7 τσιγάρα την ημέρα. Μετά από θεραπεία με εισπνοές και κορτιζόνες, κι αφού συνήλθα, συνέχισα απτόητη στα 15 ημερησίως.
Μέχρι που εκεί γύρω στα 30 και κάτι, το ελάττωσα κι άλλο και το πήγα στα 10-12 την ημέρα. Είχα ορισμένες ώρες που έκανα το τσιγάρο. Το πρωί με τον καφέ και καθ'όλη τη διάρκεια της ημέρας, μετά από κάθε γεύμα ή ποτό (π.χ. έπινα χυμό πορτοκάλι με..τσιγάρο). Πέρασαν χρονάκια ακόμη με το τσιγάρο στη συνείδησή μου, σαν σύντροφο πιστό που αγαπούσα και μισούσα ταυτόχρονα. Ποτέ δεν έκανα προσπάθεια να το κόψω, δεν ήθελα να απογοητευτώ. Οι μόνες μέρες που δεν κάπνισα, ήταν αυτές όταν νοσηλευόμουν σε κλινική όταν χρειάστηκε να κάνω κάποιες εγχειρήσεις.
Τον τελευταίο καιρό άκουγα για το ηλεκτρονικό τσιγάρο κι έλεγα "Α μπα, μπούρδα θα'ναι". Παράλληλα είχα αποκτήσει και την κάκιστη συνήθεια (ενώ διατηρούσα επί πολλά χρόνια τα 10-12 τσιγάρα την ημέρα, ε με λίγο ψυχαναγκασμό, ζοριζόμουν ορισμένες φορές κι όταν ήταν ανάγκη έπαιρνα και 2-3 τζούρες από τον σύντροφο που κάπνιζε στριφτό), το τελευταίο τσιγάρο της ημέρας να το κάνω μετά το βραδυνό πλύσιμο των δοντιών. Κι επειδή τύχαινε να ξενυχτάω και να "κλέβω" έστω και ελάχιστες τζούρες από στριφτό, τα δόντια μου άρχισαν να αποκτούν μια απαίσια κιτρινίλα, που σιχαινόμουν να βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Πήγαινα οδοντίατρο, τα καθάριζε και σε λιγότερο από μήνα, η κιτρινίλα επανερχόταν.
΄Οσπου εντελώς τυχαία, από έναν τεχνίτη που ήρθε στο σπίτι πληροφορήθηκα για τις αρετές του ηλεκτρονικού που χρησιμοποιούσε. Ήταν βαρύς καπνιστής και το είχε κόψει εδώ και 7 χρόνια και είδε είπε τη ζωή του να αλλάζει. Μου πρότεινε να δοκιμάσω, αρνήθηκα, αλλά έβαλα στα "λίαν προσεχώς" να πάω στο κατάστημα που μου συνέστησε, προκειμένου να πληροφορηθώ, να δοκιμάσω διάφορες γεύσεις από... ατμίσματα.
Πήγαμε λοιπόν με τον σύντροφο που κι εκείνος τον τελευταίο καιρό είχε αρχίσει να έχει ενοχλήσεις από το κανονικό τσιγάρο και αφού δοκιμάσαμε διάφορα, προμηθευτήκαμε τα ηλεκτρονικά τσιγάρα μας. Η πρώτη πρώτη εμπειρία, ομολογώ δεν με ενθουσίασε, βγήκα με την τραχεία μου ερεθισμένη από τις δοκιμές, λες κι είχα καπνίσει πακέτα ολόκληρα.
Εδώ να προσθέσω οτι δεν είχα σκοπό να κόψω το άλλο τσιγάρο, απλά πήγα με την πρόθεση να καπνίζω 4-5 την ημέρα και να το ..συμπληρώνω με ηλεκτρονικό.
Το αποτέλεσμα ήταν τις πρώτες μέρες, όντως να καπνίζω 5 κλασικά τσιγάρα, που πολύ σύντομα γίνανε 4 , μετά 2 και μετά...κανένα! Το παράλληλο κάπνισμα με άτμισμα κράτησε μόνο 10 μέρες.
Τώρα διανύω τον τρίτο μήνα με αποκλειστικά ηλεκτρονικό (τουλάχιστον δεν έχει πίσσα και ατμίζεις όπου θέλεις, όση ώρα θέλεις, δεν βρωμάει καπνό, γιατί δεν
καίγεται καπνός, η κιτρινίλα στα δόντια δεν επανεμφανίστηκε μετά τον καθαρισμό, και δεν νιώθω ενοχές). Το οτι ταυτόχρονα το έκοψε κι ο σύντροφός μου και άρχισε κι εκείνος ηλεκτρονικό (κοινή απόφαση, αν κι εκείνος μου το είχε προτείνει ένα χρόνο νωρίτερα) πιστεύω βοήθησε αρκετά.
Τώρα δεν το αλλάζω με τίποτα. Δεν μου λείπει καθόλου το κλασικό τσιγάρο, οι κινήσεις του χεριού που το κρατούσαν έχουν αντικατασταθεί από εκείνες του να κρατάω ηλεκτρονικό, δεν πλένω βρώμικα τασάκια (αν και ψάχνω ακόμα να βρω μήπως υπάρχουν να τα καθαρίσω). Η απόλαυση αντικαταστάθηκε από μια παρόμοια, ο καπνός βγαίνει από το στόμα -μάλιστα τις προάλλες κατάφερα και δαχτυλιδάκια
- κοντολογής, απέκτησα μια νέα εξάρτηση, που όμως μου έκοψε "μαχαίρι" τον χρόνιο πρωινό (και όχι μόνο) βήχα .
