αα ηταν πολυ ομορφο. τα ειχα φτιαξει με το αγορι, του αρεσα και μου αρεσε πολύ, και είχαμε δώσει μόνο πεταχτά. εγώ, δε, είχα τρομερό άγχος γιατί δεν είχα ξαναφιλήσει. ηταν βραδυ, καθομασταν σε ένα παγκάκι (κι εμεις) και περίμενα πότε θα συνέβαινε. και αυτός, π το έπαιζε άνετος, μ έβαλε να παίξουμε ένα παιχνίδι με τα χέρια μας (γελοιο καπως :Ρ) και μου λέει άνετα: αν χάσεισ φιλί. ωστόσο εγώ κέρδιζα συνεχώς, και όταν επιτέλους έχασα έγινε, βράδυ, με θέα τη θάλασσα, ΦΟΒΕΡΑ. αν και το φιλί το περίμενα καλύτερο. ίσως φταίει που ήμουν εντελώς άπειρη γαμώτο (αν το κατάλαβε δν θα το μάθω ποτέ. αλλά μάλλον ναι. :Ρ)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.