Σήμερα που ήμουν στην Ειδομένη στα σύνορα και συνομιλούσα με έναν αστυνομικό και 2 άτομα της Υπατης Αρμοστείας, μου έλεγαν ότι επειδή περνάνε τσούρμο 50-70 ατόμων την φορά, ήταν άτομα που πιθανότατα προχτές τους μίλησαν, τους βοήθησαν, και τους ευχήθηκαν καλή τύχη. Η μία κοπέλα ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα γιατί σε κάθε γκρουπ έδινε σε ένα άτομο το νούμερό της για να της στέλνουν στο WhatsApp ή στο Viber σε ποια σύνορα είναι και πώς είναι οι συνθήκες (κρατάει λογαριασμό με τον αριθμό των γκρουπ στην βάρδια της), και από ένα γκρουπ έχασε τελείως ίχνη και δεν είχε ποτέ ανταπόκριση και πιστεύει ότι ήταν αυτό.
Δεν υπάρχουν λόγια πραγματικά, αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν σαν κυνηγημένοι από τον πόλεμο, διέσχισαν την Μεσόγειο σε ετοιμόρροπες λέμβους και διέσχισαν όλη την ακτογραμμή της Ελλάδας και την μισή ηπειρωτική χώρα για να περάσουν σε μια Ευρώπη που τους "καθάρισε" από ασφυξία σε ένα φορτηγό ψυγείο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.