Κατα τη γνωμη μου, ολα ξεκίνησαν τη στιγμη που ο ερντογαν έβαλε χέρι στην οικονομική πολιτική της "ανεξάρτητης" τουρκικής κεντρικής τράπεζας.
Τα τελευταια χρονια η Τουρκία απολάμβανε τεράστιους ρυθμούς ανάπτυξης, μεγαλύτερους και απο εκείνους της Κίνας, χάρη στα υψηλά επιτόκια που προσελκυαν τους επενδυτές. Ωστόσο, η υλοποίηση της διακεκηρυγμενης πεποίθησης του ερντογαν οτι τα χαμηλά επιτόκια θα ευνοήσουν την τουρκική οικονομία γύρισε μπούμερανγκ. Οι επενδυτές φοβήθηκαν και άρχισαν να πουλούν την λίρα, που εχασε το 34% της αξίας της σε έξι μήνες, με τον πληθωρισμό να εκτινάσσεται στο 15%.
Η κριση επιτάθηκε έπειτα με τις επιβληθείσες κυρώσεις εκ μέρους του τραμπ. Νομιζω πως ο πάστορας ειναι πρόσχημα· βρίσκεται εξάλλου υπό κράτηση δυο χρονια. Γιατι νοιάζεται μόλις τωρα ο τραμπ; Η βαθύτερη αιτία της αντιπαράθεσης θεωρώ οτι είναι οι τάσεις αποστασιοποίησης από τις γραμμές των ΗΠΑ που χαρακτηρίζουν την πολιτική του Ερντογάν απέναντι στη Ρωσία, στο Ιράν, στο Ισραήλ, στους Κούρδους, στη Συρία και στην Αίγυπτο.
Όπως και να 'χει, δε νομιζω οτι οι συνέπειες θα ειναι καταλυτικές ουτε για το καθεστώς του ερντογαν ουτε για την τουρκική οικονομία. Είτε ο ερντογαν θα θυσιάσει λίγη απο την περηφάνιά του και θα τα βρει με τις ΗΠΑ(πολλοί αμερικανικοί παράγοντες τον θεωρούν ακομα πολυσήμαντο σύμμαχο, διαφωνώντας με τον τραμπ) , είτε θα αυξήσει παλι τα επιτόκια, είτε θα καταφύγει στο Δ.Ν.Τ, είτε θα προσπαθήσει να βρει ερείσματα στην Ε.Ε. ή τη Ρωσία. Δεν το θεωρω απίθανο να επιβληθούν και καπιταλ κοντρολς, μπας και σταματήσει η φυγή των κεφαλαίων.
Ιδωμεν.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
