Το internet που μας ενώνει, το internet που μας χωρίζει...

[Isiliel]

Δύο βίντεο.

Το πρώτο, δημιουργήθηκε από τον Eric Whitacre, συνθέτη, με τη συμβολή 185 ανθρώπων από 12 χώρες, οι οποίοι έστειλαν τις ηχογραφήσεις τους στο Youtube κι εκείνος συνέθεσε μια διαδικτυακή χορωδία.



Το δεύτερο, βασίζεται στο ποίημα Howl του Allen Ginsberg και παρουσιάζει τον άνθρωπο του 21ου αιώνα και την αποξένωση που έχει υποστεί λόγω του διαδικτύου.




Τι συμβαίνει τελικά; Το internet μας "ενώνει" ή μας "χωρίζει";
Έχουμε αποξενωθεί ή έχουμε έρθει πιο κοντά με ανθρώπους και κουλτούρες απ' όλο τον κόσμο;
Έχουμε γίνει μια παγκόσμια κοινότητα ή μήπως κρύβουμε πίσω από την κοινωνική δικτύωση, την αδυσώπητη μοναξιά μας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...


Τι συμβαίνει τελικά; Το internet μας "ενώνει" ή μας "χωρίζει";
Έχουμε αποξενωθεί ή έχουμε έρθει πιο κοντά με ανθρώπους και κουλτούρες απ' όλο τον κόσμο;
Έχουμε γίνει μια παγκόσμια κοινότητα ή μήπως κρύβουμε πίσω από την κοινωνική δικτύωση, την αδυσώπητη μοναξιά μας;

Ουσιώδη και επικαιρικά τα ερωτήματα, αλλά πολύ πριν την πλανητική μας δικτύωση, εδώ τουλάχιστον στην Ελλάδα είχαμε αρχίσει να τραγουδάμε: "Πιο καλά η μοναξιά...", γλυκιά μου φίλη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Υπαρχουν και οι δυο οψεις, εξαρταται την ψυχοσυνθεση του καθε ατομου και το κατα ποσο καλα γνωριζει τι κανει και γιατι το κανει.
Ειναι βασικο αυτος που μετεχει σε καθημερινη βαση στο ιντερνετ να γνωριζει εξ αρχης τα ορια του και τον λογο που μετεχει (ποιος ο σκοπος του).

Αν δηλαδη, ενας ανθρωπος περνα φαση απομονωσης απο τον κοσμο γυρω του και ενδιαφερεται για μια πιο εμμεση επικοινωνια.
'η
Αν ενας ανθρωπος ψαχνει φιλους και παρεα απο το διαδικτυο και κατα συνεπεια τους φερνει και στην πραγματικη ζωη του.

Το μυστικο ειναι το μετρο. Το διαδικτυο, πλεον και αποδεδειγμενα επιστημονικα εχει αποτελεσει μια εικονικη εξαρτηση. Αυτος που βαζει το μετρο στη πραγματικη του ζωη, θα το βαλει κι εδω. Ειτε εδω το μαθει, ειτε εξω ομως, ειναι το ιδιο. Σημασια εχει να το μαθει. Αυτος που δε μαθαινει, τοτε αναγκαστικα και μη θα καταταχθει στη δευτερη κατηγορια που αναφερθηκε στο τοπικ. Διοτι σε καμια περιπτωση το μεσο αυτο απο μονο του δεν μπορει να αποδειχθει εργαλειο για την ευρεια, θετικη και κοινωνικη πορεια καποιου. Η γνωμη μου.
Υπαρχουν αυτοι που λεμε ''καμμενοι'' και οι ''νορμαλ''.

Δυστυχως, ο ανθρωπος ειναι επιρρεπης κι ευαλωτος. Τη δυναμη να απαγκιστρωθεις απο ο,τιδηποτε σε βαραινει την καλλιεργεις. Καποιοι δε θελουν να μπουν σε αυτη τη διαδικασια. Κι εκει ερχομαι και ξαναλεω πως καθε ειδους εξαρτηση τελικα, αποτελει το μεγιστο προβλημα για την ανθρωπινη ομαλη πορεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ωραία όλα αυτά που γράφεις, όμως παρουσιάζουν τη σχέση των ανθρώπων με το μέσο.
Αυτό που ρωτάω είναι αν μέσω του internet οι άνθρωποι συσπειρώνονται, αποκτούν κοινούς στόχους, βρίσκουν παρηγοριά σε διαδικτυακές εξομολογήσεις καθώς και ζεστασιά από εικονικούς φίλους και μήπως τελικά όλο αυτό είναι μια ψευδαίσθηση, που οδηγεί στην αδράνεια και την αποξένωση μέσα ακριβώς από αυτή την επίφαση επικοινωνίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

αν μέσω του internet οι άνθρωποι αποκτούν κοινούς στόχους,

Αυτο δε μου φαινεται τοσο φυσιολογικο οταν γινεται. Δηλαδη σαν τι στοχους (ενα παραδειγμα?) Πχ σε ενα παιχνιδι οπως το Ikariam που χουν στοχο να κανουν λεηλασιες, να φτιαχνουν συμμαχιες? Καλο ειναι κι αυτο αρκει να βαζουν το μετρο και να μην αποξενωνονται απο την πραγματικοτητα.

βρίσκουν παρηγοριά σε διαδικτυακές εξομολογήσεις καθώς και ζεστασιά από εικονικούς φίλους

Ωραιο ειναι αυτο αρκει να μη γινει μονιμοτητα. Παραδειγματα- Ενας στενος σου φιλος, την στιγμη που θελεις να του μιλησεις (τη νυχτα πχ) κοιμαται ας πουμε ε κι εσενα σεχει πιασει να πιασεις κουβεντα. Μπαινεις, μιλας. Αν πχ μια κοπελα ειναι ανεργη και ουσιαστικα καθεται σπιτι της και λεει τον ''πονο'' της στο διαδικτυο, θα παρει ισως και σωστες απαντησεις, οπως πχ να εχει αυτοπεποιθηση και να βγει στην αγορα. Αν δε το κανει και μεινει να κλαιει τη μοιρα της και ζητα μονο τη παρηγορια των φιλων της, τοτε υπαρχει παλι προβλημα, πιστευω.

και μήπως τελικά όλο αυτό είναι μια ψευδαίσθηση, που οδηγεί στην αδράνεια και την αποξένωση μέσα ακριβώς από αυτή την επίφαση επικοινωνίας.

Ψευδαισθηση οσο συμβαινει σε λογικα πλαισια δεν ειναι. Ψευδαισθηση δεν ειναι που εδω στο στεκι εσυ, εγω ο αλλος εχεις φιλους οπως εμενα, εκεινη, τον αλλο. Φιλοι ομως ειναι οταν εχετε μιλησει αρκετα, εχετε βρει κοινα και πλεον περπατατε σε αλλο σταδιο. Βρισκεστε και περνατε χρονο παρεα. Ψευδαισθηση θα ειναι αν αρνεισαι(η βαριεσαι συνεχεια) να βρεθεις με τον αλλο, αν καθε μερα δηλωνεις πως θα ''μπεις'' να δεις τους φιλους σου οταν στην πραγματικοτητα δε θυμασαι (η δεν ξερεις) πως ειναι να σε κοιτουν στα ματια, ψευδαισθηση θα ειναι οταν πλεον γινει το διαδικτυο, τα social networks (εκει γινονται συνηθως σκοπιμως πολλες γνωριμιες) προσωπικη ζωη.

Ενα αλλο παραδειγμα με τον ανιψιο μιας φιλης - γιατι βρε παιδακι μου δε βγαινεις εξω να πας μια βολτα με τους φιλους σου? - ε αφου θα τους δω στο φμπουκ. Αυτο ειναι ψευδαισθηση του παιδιου που πρεπει να λυθει αμεσα και οι γονεις να βαλουν μεγα χερακι. Αν καποιος καθεται ολη μερα, δε κανει καμια δουλεια εξω, δεν εχει ενδιαφεροντα, δεν παει για ενα ποτο εναν καφε, εστω λιγοτερο απο,τι συνηθιζε (μην ξεχναμε πως σημερα με την κριση, το διαδικτυο ειναι ενα φτηνο μεσο επικοινωνιας, οπως καποτε ηταν η τηλεοραση- οταν δεν ειχες χρηματα η ορεξη καθοσουν κι εβλεπες τηλεοραση- αν και παλι πιστευω υπαρχουν τροποι να κανεις κατι εξω ανεξοδα, μια βολτα με τα ποδια πχ.)

Η ενα αλλο σαιτ - secondlife- που εμαθα προσφατα(ενω μου ειπαν πως ειναι παλιο) και τραβουσα τα μαλλια μου, που προκειται για σαιτ που φτιαχνεις ζωη με ονομα και στοιχεια και ειναι σα να ζεις κανονικα, ε ολαυτα ειναι αρρωστα κατα τη γνωμη μου, υπερβολες.Η υπερβολη μονο ζημια κανει γενικα.

Δεν ειναι πια μοδα το διαδικτυο. Ειναι κατι φυσιολογικο, συνηθες οπως η τηλεοραση, το ραδιοφωνο. Αν καποιος ακουγε ολη μερα ραδιοφωνο, γιατι κανεις δεν του λεγε τιποτα για αποξενωση? Θελω να πω πως το συναισθημα της αποξενωσης, της απομονωσης ερχεται απο μεσα μας συμφωνα με τη συνειδηση μας. Αποξενωνει κι απομακρυνει οσο το ατομο το επιτρεπει. Οταν θεωρεις καποιον φιλο σου διαδικτυακα να ξερεις αν τον θεωρεις απλως διαδικτυακα η ειναι φιλος πραγματικος. Αν ξερεις να ξεχωριζεις, δεν εχεις προβλημα, νομιζω. Οποτε χωριζει και ενωνει παραλληλα, εξαρταται πως το χειριζεται καποιος. Το οτι μαθαινεις απειρα πραματα το ξερουμε πια. Σκοπος ειναι να μην ξεχασεις κι οσα ηξερες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[katerina_farm]

Ολα τα πραγματα εχουν δυο οψεις την καλη και την κακη.Ετσι και το ιντερνετ απο την μια επικοινωνεις μερικες φορες κρυμενος πισω απο την ανωνυμια πολυ καλα λες πραγματα που δεν θα τολμουσες να πεις στον περιγυρο σου βρισκεις παρεα τις ωρες που νιωθεις μονος καμια φορα συσπειρωνεσαι γυρω απο μια κοινη θεση και κινηση και σιγουρα νιωθεις την ψευδαισθηση της φιλικης ζεστασιας. Το προβλημα ειναι οταν οντας μοναχικο ατομο η με καποια προβληματα αντικαθιστας την κανονικη ζωη με την εικονικη υπαρχουν ατομα οπως δειχνουν ερευνες του πανεπιστημιου Αθηνων που οχι μονο περνουν τρελες ωρες στο διαδυκτιο αλλα ζουν στην κυριολεξια εικονικα εχουν εικονικους φιλους εραστες κανουν πολυ συχνα cuper sex Zουν στην κυριολεξια πανω απο ενα πληκτρολογιο. Σε αυτο ομως δεν φταιει το μεσο αλλα ο ανθρωπος και το πως θα το χειρισθει ο καθενας .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Το κλειδί είναι το "μέτρον άριστον".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SICX]

εγω το χρησιμοποιω για να μαθιανω για θεματα τα οποια δν βρισκω αμεσα σε βιβλια κτλ και για να μιλαω με ατομα που μας χωριζει μεγαλη αποσταση....νταξ αλλη φορα θα σου φτασουν δυο ωρες, αλλη θα χρειαστεις ισως και 4. αλλα δν πρπει να ειναι η ζωη σου! πρεπει να ειναι ενα εργαλειο απλα,σαν ανθρωπος θα παραφερθεις και θα ασχοληθεις καποιες φορες επι ωρες, ωστοσο "το παν μετρον αριστον"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Επαναλαμβάνω ότι το θέμα δεν αφορά τις ώρες που καταναλώνουμε διαδικτυακά, ή την πιθανή εξάρτηση που αποκτά κανείς, αλλά τις όποιες συνέπειες έχει αυτός ο νέος τρόπος επικοινωνίας στις κοινωνικές μας εκδηλώσεις.

Δηλαδη σαν τι στοχους (ενα παραδειγμα?)

Παραδείγματα πολλά, πολύ διαφορετικά από αυτό που κατάλαβες.
Εξηγώ:

15.000 διαδηλωτές στη Μολδαβία οργανώθηκαν μέσω Social Media

Πριν μερικά χρόνια είχαμε δει το ξέσπασμα των Ελλήνων πολιτών για τις φωτιές της Πάρνηθας να οργανώνεται αυθόρμητα και ανεξέλεγκτα μέσω blogs, ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης και sms. Λίγο πιο πρόσφατα είδαμε τη χρήση των social media στις μεγάλες διαδηλώσεις του Δεκέμβρη.
Με αυτά τα δεδομένα σίγουρα δε μας φαίνεται παράξενη η είδηση που μας έρχεται από τη Μολδαβία όπου 15.000 διαδηλωτές συντονίστηκαν μέσω Twitter, Facebook και κειμένων για την οργάνωση μιας μεγάλης διαδήλωσης εξαιτίας των προσφάτων αποτελεσμάτων των πρόσφατων εκλογών στη χώρας τους καθώς και για την κατάρρευση της οικονομίας της χώρας τους.

Παρακάμπτοντας τη λογοκρισία στο διαδίκτυο

Ο Μουσαβί έχασε τελικά τις εκλογές ωστόσο οι καταγγελίες για σειρά παρατυπιών οδήγησαν σε διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις των πολιτών που διήρκεσαν αρκετές εβδομάδες. Οι κινητοποιήσεις οργανώθηκαν κυρίως μέσω του facebook και του twitter. Και αυτό σε μια χώρα όπως το Ιράν όπου υπάρχει εντονότατη λογοκρισία του ίντερνετ.

Οι Ρομπέν της καθαριότητας

Οι Cleanjunkies γνωρίστηκαν μέσω Διαδικτύου, οργανώθηκαν και βγήκαν στις γειτονιές της Αθήνας απομακρύνοντας σκουριασμένες πινακίδες, σκουπίδια από αλσύλλια και γενικά ό,τι βρώμικο χαλάει την αισθητική της πόλης.

Ένα ενδιαφέρον κείμενο για τους ποδηλάτες.

Όπως αναφέρουν στα «ΝΕΑ» οι παλαίμαχοι του χώρου, ο αριθμός των ποδηλατών έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Την αύξηση αυτή την αποδίδουν κυρίως στη διάδοση του Ίντερνετ

Τα παραπάνω τα συνέλεξα με μια γρήγορη αναζήτηση στο Google. Υπάρχουν φυσικά πολλά περισσότερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fantasmenos]

Επαναλαμβάνω ότι το θέμα δεν αφορά τις ώρες που καταναλώνουμε διαδικτυακά, ή την πιθανή εξάρτηση που αποκτά κανείς, αλλά τις όποιες συνέπειες έχει αυτός ο νέος τρόπος επικοινωνίας στις κοινωνικές μας εκδηλώσεις.



Παραδείγματα πολλά, πολύ διαφορετικά από αυτό που κατάλαβες.
Εξηγώ:

Τα παραπάνω τα συνέλεξα με μια γρήγορη αναζήτηση στο Google. Υπάρχουν φυσικά πολλά περισσότερα...

...

Λογικό δεν είναι να οργανώνονται ΚΑΙ μέσω του νετ αφού είναι ένα μέσο το οποίο όλοι και περισσότεροι έχουν πρόσβαση και μπορούν να δημιουργηθούν θεματικά σάιτ; Δεν μπορώ να αντιληφθώ το βασικό point αυτού που θες να συζητηθεί. Κανείς δεν λέει ότι είναι μέσο του διαβόλου αφού πάνω από όλα είναι μέσο επικοινωνίας και πληροφόρησης.

Οι διαδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις ποδηλατών κτλ δεν έγιναν επειδή υπάρχει το νετ. Το τελευταίο βοήθησε όπως βοηθά το τηλέφωνο σε μικρότερο βαθμό ή όπως βοηθούν τα ΜΜΕ και οι λέσχες που δημιουργούνται για διάφορες δραστηριότητες σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, αλλά δεν σημαίνει ότι αποτελεί το κρίσιμο παράγοντα. Αυτό που ισχύει είναι ότι έχει φτάσει να είναι το μέσο το οποίο επηρεάζει περισσότερο από τα υπόλοιπα με ότι θετικό ή αρνητικό συνεπάγεται αυτό.

Αν το ζήτημα είναι αν φέρνει αποξένωση ή συσπείρωση, κατά κανόνα, άποψη μου είναι ότι συμβαίνει το πρώτο. Δεν σημαίνει επειδή υπάρχουν αρκετές φορές αντικειμενικές συνθήκες στις οποίες το μέσο χρησιμεύει αυτό να είναι και ο χρυσός κανόνας.

Ναι, γνωρίζεις περισσότερους ανθρώπους στα site κοινωνικής δικτύωσης αλλά αυτό μοιραία δεν σε κάνει πιο κλειστό σε άγνωστους ανθρώπους στην καθημερινότητα σου αφού δεν ξέρεις τις αγαπημένες του ταινίες, τους common friends κτλ; (sic)

Βέβαια, δεν είμαι αντικειμενικός κριτής γιατί σιχαίνομαι το facebook αλλά οκ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Dark_kronos]

Έχουμε αποξενωθεί ή έχουμε έρθει πιο κοντά με ανθρώπους και κουλτούρες απ' όλο τον κόσμο;

Εχουμε ερθει πιο κοντα με κουλτουρες, οχι ομως και με ανθρωπους...

Οταν οι εφηβοι προτιμουν να κατσουν σπιτι τους να μιλισουν με 5 ατομα στο facebook και να σχολιαζουν φοτογραφιες και να παιζουν παιχνιδιακια, απο το να βγουν με τα ιδια 5 ατομα για εναν καφε, δεν βλεπω πως ερχομαστε πιο κοντα...

Οταν εχω χασει επαφη με τους παντες επειδη δεν εχουν το msn μου και επειδη δεν εχω facebook δεν βλεπω πως ερχομαστε πιο κοντα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Παραδείγματα

Με τα παραδειγματα αυτα που παρεθεσες, δε βλεπω καμια αποξενωση.
Ισα ισα, το διαδικτυο εδω λειτουργησε σα μεσο ενωσης/συνδεσης ομαδας μεγαλης πολιτων ωστε να αγωνιστουν καθε φορα για ''κατι''. Εδω μονο θετικα μπορεις να δεις. Ενωνει και συνθλιβει πολλες φορες, σε τετοιες περιπτωσεις.
Παλιοτερα μαζευονταν σε ομαδες με flyers στους δρομους η μεσω ραδιοφωνου. Σημερα η ενημερωση για συγκεντρωσεις γινεται και μεσα απο εδω.

Θα συμφωνησω γενικοτερα με φαντα με μια μικρη διαφωνια. Ουτε γω ''το παω'' το φμπουκ, γιατι ο σκοπος του ειναι συγκεκριμενος. Ομως, σε αυτες τις περιπτωσεις των δειγματων που φερε η ισι, λειτουργει πολυ θετικα, μαζευει κι ενωνει. Οχι μονο το φμπουκ, γενικα αλλα το λεω επειδη αναφερθηκε αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

Ωραία όλα αυτά που γράφεις, όμως παρουσιάζουν τη σχέση των ανθρώπων με το μέσο.
Αυτό που ρωτάω είναι αν μέσω του internet οι άνθρωποι συσπειρώνονται, αποκτούν κοινούς στόχους, βρίσκουν παρηγοριά σε διαδικτυακές εξομολογήσεις καθώς και ζεστασιά από εικονικούς φίλους και μήπως τελικά όλο αυτό είναι μια ψευδαίσθηση, που οδηγεί στην αδράνεια και την αποξένωση μέσα ακριβώς από αυτή την επίφαση επικοινωνίας.

Πιστεύω πως η αποξένωση υπάρχει αλλά δεν οφείλεται στο ιντερνετ. Το ιντερνετ σου προσφέρει τη ψευδαίσθηση (το παραμύθι) που σε βοήθα να μην αυτοκτονήσεις όταν αντικρίζεις πόση λίγη αλήθεια έχει μείνει στις ανθρώπινες σχέσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Όσοι έχουν αποξενωθεί το Internet, είμαστε σίγουροι ότι αν δεν υπήρχε το Internet δεν θα είχαν αποξενωθεί από κάτι άλλο; (π.χ. βιβλία; )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Boom]

Όσοι έχουν αποξενωθεί το Internet, είμαστε σίγουροι ότι αν δεν υπήρχε το Internet δεν θα είχαν αποξενωθεί από κάτι άλλο; (π.χ. βιβλία; )

Την ίδια σημασία έχει για την ζωή σου ένας άνθρωπος και ένα βιβλίο;
Δεν έχω χρόνο να διαβάσω όλο το θέμα αλλά από το πρώτο post κατάλαβα ότι η συζήτηση αναφέρεται σε ανθρώπους, άρα άστοχος ο συλλογισμός σου..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Χωρίς αποξένωση μπορούμε να έχουμε δημιουργία;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DreamsRevenge]

Το internet μπορεί να μας ενώσει, με την έννοια που δίνει η θεματοθέτρια.

• Μας ενώνει όταν συζητάμε γύρω γύρω όλοι από ένα θέμα κι ας μας χωρίζουν χιλιόμετρα απόστασης,
• Μας ενώνει όταν ενώνουμε τη φωνή μας προσυπογράφοντας κάποια διαμαρτυρία,
• Μας ενώνει όταν μοιραζόμαστε πληροφορίες είτε μόνο ενημερωτικά είτε για να τις χρησιμοποιήσουμε κάπου, για να δραστηριοποιηθούμε σε κάτι,
• Μας ενώνει όταν μαθαίνουμε νέα πράγματα, όταν γελάμε με κάτι που μας έστειλαν, όταν νευριάζουμε με κάτι άλλο, το κενό είναι χειρότερο, πάντα χειρότερο...
• Μας ενώνει όταν βλέπουμε ότι συμφωνούμε με κάποιους ανθρώπους ή διαφωνούμε μαζί τους έστω κι αν δε μπορέσουμε να "τα πούμε από κοντά",
• Μας ενώνει όταν στέλνουμε ένα μήνυμα και η απάντηση έρχεται γρήγορα, και μαθαίνουμε νέα, και χαιρόμαστε ή και όχι...
  
  Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, το διαδίκτυο ούτε μας ενώνει ούτε μας χωρίζει. Γιατί το διαδίκτυο είναι μέσο. Και το μέσο γίνεται καλό ή κακό ανάλογα με τη χρήση που του επιφυλάσσουν αυτοί που το χρησιμοποιούν....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[_daemon_]

Ούτε ενώνει ούτε χωρίζει, απλώς φέρνει σε επαφή εύκολα, καταργώντας τις αποστάσεις και βασικά τις προϋποθέσεις , για να επικοινωνήσει κανείς άμεσα!

Από κει και μετά.... υπάρχουν ενώσεις, χωρισμοί, κολλήματα, δράματα και ότι μπορεί να φανταστεί*** (ωχ) κανείς!

***άκουγα μια συζήτηση μεταξύ δυο σπόρων γύρω στα 16 και σκέφθηκα πόσο άτυχη ήταν η γενιά μου....
Ρε μ@λ@κ@, λέει ο ένας, έχω 1350 γυναίκες στο face book τι να μου πεις κι εσύ που ακόμη δεν έφτασες τις 100;;;


.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Δεσμώτης]

Το όλο θέμα έχει θετικές και γλυκερές όσο και τραγικά γλαφυρές πτυχές,
όπως η παρακάτω:

Μία γυναίκα ανακάλυψε πως ο 6ετής γάμος της έλαβε τέλος
όταν ο σύζυγος της έστειλε μήνυμα μέσω Facebook.
H 35χρονη Emma Brady, δήλωσε πως ενημερώθηκε για
το διαζύγιο όταν ο σύζυγός της άλλαξε την κατάσταση του
στο Facebook και εμφανίστηκε το μήνυμα <<Ο Neil Brady
έδωσε τέλος στο γάμο του με την Emma Brady>>....

...Γυναίκααααααα, έχεις μήνυμα!

Όσοι έχουν αποξενωθεί το Internet, είμαστε σίγουροι ότι αν δεν υπήρχε το Internet δεν θα είχαν αποξενωθεί από κάτι άλλο; (π.χ. βιβλία; )

Χώρια ότι το ιντερνετ δεν αποξενώνει επειδή είναι από μόνο του τοξικό,
αλλά μόνο στην υπερβολή όπως το κάθε τι, αποδεικνύεται τέτοιο,

το ερώτημα είναι ισοδύναμου λογισμού με το:

Όσοι έχουν κοπεί με μαχαίρι κουζίνας, είμαστε σίγουροι ότι αν δεν υπήρχαν τα μαχαίρια δεν θα
είχαν κοπεί από κάτι άλλο; (π.χ. ψαλίδια, νυχοκόπτες, σπασμένο γυαλί)

Αυτή η υπεράσπιση του μέσου λες και μας καταπάτησαν το κοτέτσι, παπαπαπα...
Δεν ΜΑΣ αποξενώνει το ιντερνετ, δεν ΜΑΣ κοβει το μαχαίρι
αλλά η αποθεωτική μανία μας για αποφυγή του κόσμου
και καταβύθισής μας στον βίρτσουαλ απρόσωπο κόσμο που είναι
από τη μια μέσο γνωριμίας μας με αυτόν και την ίδια στιγμή χρονοβόρα
απομάκρυνση από τον ίδιο τον Κόσμο.
Μπλεγμένο ε?

Θέλω να πω ότι (νομίζω πως) καθίσταται μια δυναμική ισορροπία, λ.χ. τσατάροντας,
αν και πάντα είχε σημασία ο τρόπος που ενεργείς στα πράγματα.

Χωρίς αποξένωση μπορούμε να έχουμε δημιουργία;

Χωρίς αποξένωση....δημιουργηθήκαμε Πάνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Case study...

Ο 36χρονος Αλέξανδρος με τη βοήθεια των συναδέλφων του έφτιαξε ένα site μόνο και μόνο για να κάνει πρόταση στην 28χρονη καλή του Ορελή: https://www.willyoumarryme.gr/
Η ενδιαφερόμενη, πρέπει να βρει τον μυστικό κωδικό που θα ξεκλειδώσει την πρόταση, αλλά και ο κόσμος πρέπει να τη βοηθήσει, με 10.000 κοινοποιήσεις στο facebook. Ήδη υπάρχουν 4.500 κοινοποιήσεις...

Επειδή πολλοί αναρωτιούνται: Η πρόταση είναι αληθινή και όχι viral promo! Είναι κακό να θέλει ένας άνθρωπος να γίνει βούκινο; ε; Επίσης να σας ενημερώσω ότι η Ορελή (ναι, έτσι την λένε) βρήκε τον κωδικό, αλλά για να δει την πρόταση πρέπει να μαζευτούν 10.000 share στο facebook. Start clickin' !

Είναι κακό να θέλει ένας άνθρωπος να γίνει βούκινο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.