Στο πλαίσιο της "πολιτιστικής" και "πολιτισμικής" ανάπτυξης των "ανεπτυγμένων χωρών", όπου το διαφωτιστικό ιδεώδες κηρύσσει ότι όλα τα "πολιτισμένα" κράτη έχουν "ίσα δικαιώματα" και ότι είναι "ελεύθερα", ένας Παγκόσμιος Πόλεμος είναι για τους "βάρβαρους", τους "πολεμοχαρείς" και τους "απολίτιστους". Μια χώρα με "πολιτισμό" και "δημοκρατικό πολίτευμα" δε νοείται να προκαλέσει έναν τέτοιον "απάνθρωπο" σπαραγμό, όπου "και ο νικητής θα έχει δυσανάλογα περισσότερες απώλειες από κέρδη". Και αν τελικά έρθει μια τέτοια εμπόλεμη κατάσταση, τα "δημοκρατικά έθνη θα πολεμήσουν ενωμένα για το κοινό καλό", θα "διασφαλίσουν" ότι ο "πολιτισμός" θα θριαμβεύσει έναντι των "βάρβαρων εθνών". Ρητορική του "πολιτισμένου, φιλεύσπλαχνου ειρηνιστή".
Πλέον, δεν υπάρχει το έρεισμα για "Παγκόσμιο Πόλεμο". Μόνο για "πόλεμο" με τα "επικίνδυνα, απολίτιστα έθνη", π.χ. κατά των τζιχαντιστών. Αφού δεν μπορεί να ακολουθηθεί στην περίπτωσή τους η τακτική του Παγκοσμίου Πολέμου του 21ου αιώνα, του αιώνα του τεχνολογικού άλματος και της πολιτιστικής-πολιτισμικής άνθησης, του πολέμου των "δικαιωμάτων" και της "δημοκρατίας". Πώς μπορείς να καταστήσεις με έναν απλό τρόπο κάποιον φόρου υποτελή; Μπορείς να του δανείσεις. "Και τα δίνεις πίσω όποτε έχεις, μην ανησυχείς." Και μετά από καιρό, μόλις δεις ότι αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα: "Εδώ είμαστε! Είσαι φίλος μας, δεν μπορούμε να σε αφήσουμε έτσι". Ώσπου έρχεται η στιγμή που ο "φίλος", όπως σε ένα "πολιτισμένο" κράτος, έρχεται και σου ζητάει πίσω αυτά που σου έδωσε. Και για να σε διευκολύνει, σου δανείζει κι άλλα χρήματα, αρκεί να "μη με αφήσεις έτσι στον αέρα, τί μπορείς να μου δώσεις για εγγύηση;". Έτσι κατακτάς στην "πολιτισμένη" οικουμένη. Και ύστερα κοιτάς αφ'υψηλού τον "καημένο", που "κοίτα που κατάντησε!". Και εσύ με ήσυχη τη συνείδησή σου, αφού δεν έχεις παραβεί κανέναν νόμο, γυρίζεις σπίτι σου και απλώνεις τα πόδια σου πάνω στο έπιπλο της εγγύησης. Ποιας εγγύησης, αφού δικό σου είναι, ο "κακομοίρης" ποτέ δε θα βρει το ποσό να αποπληρώσει τα δάνεια και τους "φιλικούς" τόκους. Και θα κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου να μην ορθοποδήσει, μη βρει τα χρήματα και πάρει πίσω το νέο σου απόκτημ... εεε, την εγγύηση.
Όντως δεν υπάρχει Παγκόσμιος Πόλεμος; Όλες οι υπερδυνάμεις δε συνδέονται άμεσα οικονομικά τώρα; Το embargo της Ρωσίας στην Ευρώπη τί είναι; Η Ευρώπη γιατί ταράζεται στο ενδεχόμενο να στραφεί η Ελλάδα σε εξωευρωπαική χώρα για νέες συμφωνίες; Γιατί έχει ο δανειστής λόγο στο πώς θα συγκεντρωθεί η οφειλόμενη δόση; Αν μπορεί να μαζευτεί το ίδιο ποσό με άλλους τρόπους, ζημειώνει τον δανειστή; Εκτός αν ο δανειστής είναι δυνάστης...
Άσχετο, αλλά τα γλυπτά του Παρθενώνα τόσα χρόνια δε μας τα δίνουν πίσω. Λάφυρα του "πολιτισμένου" πολέμου;
Τα "πολιτισμένα κράτη" γιατί δε φέρονται τόσο πολιτισμένα; Γιατί τόσο μίσος, ρατσισμός και πικρά συναισθήματα μάς γεννιούνται όταν επιλέγουμε να ενημερωθούμε από τα ΜΜΕ (που, ας μην ξεχνάμε, υπηρετούν κάποια συμφέροντα) ;
Μια χώρα σε έναν Παγκόσμιο, ανάλογα με τις κινήσεις της και σε ποιανού την πολεμική παράταξη βρίσκεται, ενδέχεται να επιζήσει. Σε μια διχασμένη χώρα όμως, με εμφύλιο πόλεμο, όπου οι ίδιοι οι πολίτες της βρίσκονται στα μαχαίρια και έρχονται σε σύγκρουση με κάθε ευκαιρία, παρακινημένοι συχνά από πολιτικά ζητήματα, πόσο χρόνο της δίνετε σε έναν τέτοιο περιβάλλον, με τις υπερδυνάμεις παράλληλα να κανονιοβολούν; Ό,τι κι αν γίνει, σε αυτόν τον Παγκόσμιο Πόλεμο (aka "Παγκόσμια Κρίση"), αν υπάρχει κάποια ελπίδα για σωτηρία, αυτή είναι η ενότητα, το συναμφότερον. Τέτοιες κρίσιμες στιγμές, με στρατόπεδα γεωπολιτικής και διπλωματίας, δεν οριοθετούν την έννοια του πολέμου; Και όταν σε αυτές δεσποτικό ρόλο διαδραματίζουν χώρες από διάφορες ηπείρους (Η.Π.Α. - Αμερική, Γερμανία - Ευρώπη, Ρωσία - Ασία), αυτό δεν παραπέμπει σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο; Και, ειδικά, έχοντας υπόψη το παράδειγμα, με τις ίδιες χώρες (!), από τον Β' Π.Π.;
