Αγαπητη Redhotchili, καλη η κριτικη και η γκρινια, αλλα πρεπει να κανουμε και κατι για να βγουμε απο την κριση. Η δικια μου η προταση ειναι να αξιοποιησει τις οικογενειακες δραστηριοτητες στην Κρητη και να τις αναπτυξει επιχειρηματικα. Ουτε σερβιτορα, ουτε υπαλληλος σε φαρμακειο, ουτε να χασει την επενδυση της να φτιαξει φαρμακειο, ουτε βοηθος της μαμας της. Εσυ εχεις καποια προταση για να την βοηθησουμε?
Αρρεν είμαι, αγαπητέ
Το να "βγούμε από την κρίση" πως ακριβώς θα επιτευχθεί με το να ασχοληθεί η νεαρά με την οικογενειακή επιχείρηση ΟΤΑΝ οι γονείς της αποφασίσουνα τα παρατήσουν ή να εγκαταλείψουν τα εγκόσμια? Δεν μπορώ να αντιληφθώ το συλλογισμό σου.
Δεν είμαι από εκείνους που εργάζονται απλώς για να βιοπορίζονται. Καλώς ή κακώς κάνω μια δουλειά που με εκφράζει και η οποία μου δίνει τα προς το ζειν (απλώς "ζειν", φοβούμαι, δεν είναι εργασία που βγάζει χρήματα). Για το λόγο αυτό έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία ως προς τα "θέλω" του καθενός. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να κυνηγήσει το όνειρό του, όποιο κι αν είναι αυτό (εκτός κι αν το όνειρο του είναι να σφάζει κόσμο
). Εφόσον σπούδασε φαρμακευτική και ψάχνει δουλειά στο αντικείμενο της, παναπεί ότι της αρέσει. Εχει το δικαίωμα να προσπαθήσει να κάνει αυτό που της αρέσει.
Οχι, δεν μπορούν όλοι να κάνουν αυτό που τους αρέσει. Γι' αυτό άλλωστε λέγεται "δουλειά" και όχι "διασκέδαση". Οι περισσότεροι είναι καταδικασμένοι να κάνουν μια δουλειά που τη σιχαίνονται, για να βγάζουν τα προς το ζειν (ή και προς το "ευ ζειν", κάποιοι). Ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι σε όλα υπάρχει μια "πρακτική λύση". Και σαφέστατα το να είσαι "ευέλικτος" δεν είναι "λύση", καταδίκη σε δουλοπαροικία είναι.
Στην "κρίση" δεν μας έβαλαν τα παιδιά - όπως αυτή η κοπελίτσα - που σπούδασαν κάτι που τους άρεσε ή που η κοινωνία θεωρούσε "πρέπον" και αναζητούν δουλειά στο αντικείμενο τους. Στην κρίση μας έβαλαν αυτοί που βγάζουν ήδη υπερβολικά πάρα πολλά και θέλουν να βγάλουν ακόμη περισσότερα. Οπότε δεν θα βγούμε από την κρίση με το να υιοθετούμε "πρακτικές λύσεις", αλλά με το να αγωνιστούμε να αλλάξουν οι ισορροπίες. Να κατανοήσουν αν θες αυτοί που κυβερνούν, ότι κυβερνούν με την ΔΙΚΗ ΜΑΣ ψήφο και όχι με την ψήφο των ολίγων, εκλεκτών πάμπλουτων φίλων τους.
Τώρα, για το προσωπικό της επαγγελματικό πρόβλημα... μεγάλη κοπέλα είναι, δικαιούται να αποφασίσει εκείνη τι θα κάνει. Αν θέλει να κάνει την ιδιοκτήτρια ενοικιαζόμενων και την ελαιοπαραγωγό ή αν θέλει να κάνει την σερβιτόρα ή αν θέλει να κάνει την φαρμακοποιό. Δεν πρόκειται να πάρεις εσύ την απόφαση για λογαριασμό της, ούτε εγώ.
