Πέρασα από φάσεις, που ξέρω πολύ καλά μέσα μου, ότι θα μπορούσα να επιλέξω να βυθιστώ στην κατάθλιψη, ήταν άλλωστε τόσο γλυκιά και παρηγορητική. Το ότι επέλεξα κάτι διαφορετικό, δεν μου φάνηκε ως η μόνη δυνατή επιλογή που είχα. Υπήρχαν τμήματα του εαυτού μου που ευχαρίστως θα βυθίζονταν στη λήθη των λωτοφάγων, μάλιστα με καλούσαν να κάνω κάτι τέτοιο. Υπήρξα τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα στη ζωή μου, που μόνο ως επιλογή μπορώ να βιώσω αυτό που είμαι σήμερα. Από την άλλη πλευρά, όπως προείπα, όλα αυτά μπορεί να είναι μια ψευδαίσθηση, ένα θέατρο του παραλόγου, όπου ενώ νομίζεις ότι επιλέγεις, στην ουσία κάνεις αυτό για το οποίο έχεις προκαθοριστεί. Ποιος είναι τότε ο λόγος να υποφέρουμε σε κάθε μας επιλογή; Γιατί οι επιλογές δεν γίνονται αυτοδικαίως, αφού έχουν προκαθοριστεί; Ποιος σαδιστής κατασκεύασε αυτό το μάταιο κοσμικό μελόδραμα;
Όπως και νά' χει, πρόκειται για μια ψευδαίσθηση, που δίνει νόημα στη ζωή μου, ειδάλλως θα είχα επιλέξει (ή θα είχα προκαθοριστεί; ) να εγκαταλείψω νωρίς τον άθλιο και πανέμορφο τούτο κόσμο...
Ο ανθρωποs ειναι ενα ελευθερο και υπερσυνθετο Ον με υλικη και Θεικη υποσταση,κατι που τον κανει να ξεχωριζει απο ολα τα υπολοιπα ειδη του ζωικου βασιλειου,αυτο δεν ειναι ουτε καλο ουτε κακο κατ αναγκη στην παρουσα φαση οπωs βιωνουμε αυτη την ζωη μαs πανω σε αυτο τον πλανητη.
Τι ειναι ομωs αυτο που φερνει αυτη την ψυχολογικη συγχυση μεσα στον ιδιο τον ανθρωπο και τον κανουν πολλεs φορεs να αναρωτιεται για την υπαρξη του,για το αν υπαρχει Θεοs η δεν υπαρχει,για το αν τελικα παρολα οσα πετυχε στην ζωη του αυτα μπορουν να τον κανουν πραγματικα ευτυχισμενο,μεχρι τον επομενο στοχο που θα θεσει στην ζωη του,οχι το οτι πετυχε καποια πραγματα στην ζωη του αλλα αν ολα αυτα που πετυχε καταφεραν να του γεμισουν την καρδια και να τον ολοκληρωσουν ωs υπαρξη και,αλλα τετοια πολλα σχετικα ερωτηματα.
Αν ο ανθρωποs ομοιαζε με τα υπολοιπα ειδη του ζωικου βασιλειου δεν θα διακατεχονταν απο τετοιουs ειδουs προβληματισμουs.
Αν ειχε απο την αλλη μονο την Θεικη του υποσταση χωριs δηλαδη το υλικο του σωμα θα ηταν αδυνατο να υπαρξει σε ενα τετοιο υποβαθμισμενο περιβαλλον γι αυτον οπου κυριαρχει μονο η υλη.
Γιατι ο ιδιοs ωs Αυλο ον θα αισθανονταν πραγματικη ευτυχια μονο σε ενα περιβαλλον οικειο προs αυτον και αυτοs ειναι μονο ο Υπερβατικοs κοσμοs.
Στην παρουσα φαση λοιπον η υλικη υποσταση του ανθρωπου που αρεσκεται σε ενα τετοιο περιβαλλον ερχεται μοιραια σε συγκρουση με την θεικη του υποσταση που αντιδρα σε αυτο το ξενο περιβαλλον προs αυτο αφου δεν του δινει την δυνατοτητα να ενεργησει οπωs αυτο θα ηθελε.Για παραδειγμα του να εχει την δυνατοτητα να ταξιδευει μεσα στο συμπαν χωριs περιορισμουs σε αντιθεση με το υλικο του σωμα που δεν εχει αυτη την δυνατοτητα και ετσι κραταει αυτη του την υποσταση δεσμια κατω στην γη χωριs η ιδια να το επιθυμει και ετσι να αντιδρα.
Για αυτο το λογο ηρθε ο Χριστοs μαs εδω κατω στην γη,για να μαs τα υπενθυμισει ολα αυτα και να μαs απελευθερωσει απο τετοιουs ειδουs ασχημεs καταστασειs προs εμαs που μαs φυλακιζουν και μαs περιοριζουν.
Γιατι ο ανθρωποs ξεκινησε ωs Αυλο ον και με το προπατορικο αμαρτημα βρεθηκε δεσμιοs μεσα σε ενα φθαρτο και με περιορισμενεs δυνατοτητεs δερματινο σωμα ξενο προs αυτον που κυρολεκτικα τον ταλαιπωρει και τον φυλακιζει.Αλλα οχι μονο αυτο,εχει ξεχασει στην πορεια αυτηs τηs πτωσηs του απο τον Υπερβατικο στον υλικο κοσμο ποιοs ειναι πραγματικα και ποιοs ειναι ο πραγματικοs του προορισμοs.Για αυτο το λογο σημερα ο ανθρωποs βρισκεται σε αυτην την συγχυση.
Ολα απο εκει ξεκινανε και εκει τελειωνουνε και οταν ερθει η ωρα να απαλλαγει απο το φθαρτο και υλικο του σωμα τοτε θα τα θυμηθει ολα.
Γι αυτο διαβαστε την Καινη Διαθηκη και δεστε τι ειπε ο Ιησουs Χριστοs για αυτο το ζητημα,τα ειπε ολα,ακομα και με ποιο τροπο θα μπορεσουμε να αποφυγουμε στην παρουσα φαση ολη αυτην την δυσαρεστη κατασταση για εμαs,οσο το δυνατον φυσικα μπορουμε, γιατι η πληρη Απελευθερωση θα ερθει με την εκ νεου επανοδο μαs στην Βασιλεια των Ουρανων.
