Με έχεις λίγο μπερδέψει. Αυτός που αφήνει κάποιον να φύγει είναι αυτός που έχει κάνει παραχωρήσεις που δεν εκτιμήθηκαν γιατί ο άλλος βρίσκεται στον κόσμο του, γιατί δεν ξέρει τι θέλει, γιατί μια σε θέλει-μια όχι, δεν μπορεί κοινώς να αποφασίσει. Οπότε τον αφήνεις να φύγει, να δει τι θέλει, κι αν επιστρέψει πάει να πει πως δεν μπορεί μακριά σου και προτίθεται να κάνει κι αυτός κάποιες υποχωρήσεις για να λειτουργήσει η σχέση. Αν πάλι, όπως είπε η Ηρώ, γυρίσει για λάθος λόγους, αυτό θα φαανεί και θα επαναπροσδιοριστούς οι τομείς της σχέσης αργότερα.
Και σε ρωτώ: είναι καλύτερο να κρατάς κάποιον με το ζόρι κάνοντας συνεχώς εσύ υποχωρήσεις και θυσίες που δεν εκτιμώνται;