Τίποτα από τα δύο. Ας επιχειρηματολογήσω όμως επ' αυτού:
2ο σκέλος, "Σκέφτομαι επειδή υπάρχω"
Λάθος διότι και τα ζώα υπάρχουν αλλά δεν σκέφτονται. Και δε μιλάω για τους ανθρώπους ζώα αν και θα μπορούσα να το επεκτείνω κάλλιστα και σε αυτούς, αλλά για κάθε λογής τετράποδο, πτηνό ή θαλάσσιο ον. Υπάρχουν, αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους αλλά δεν δημιουργούν (τουλάχιστον στο βαθμό που το κάνει ο άνθρωπος). Ο άνθρωπος δημιουργεί λοιπόν! Εξελίσσεται... κάτι που μας οδηγεί στην απόρριψη και του 1ου σκέλους...
1ο σκέλος, Υπάρχω επειδή σκέφτομαι
Η ύπαρξη δεν σχετίζεται με τη σκέψη αλλά με το προϊόν της αναπαραγωγικής πράξης. Η συνέχιση της ύπαρξης ενός ατόμου μπορεί να εξαρτηθεί -εν μέρει- από την υπόθεση ότι ένα μη σκεπτόμενο άτομο εστί μια παρασιτική οντότητα μέσα στο κοινωνικό σύνολο, ένα περιθωριοποιημένο ον, άρα η μη σκέψη θέτει σε επικινδυνότητα την συνέχιση της ύπαρξης του ατόμου υπό την έννοια ότι τον αποκόπτει από την κοινωνία.
....Χ... επειδή σκέφτομαι. Ποιός είναι ο παράγων Χ λοιπόν αντί του υπάρχω; Δημιουργώ, εξελίσσομαι, γίνομαι καλύτερος άνθρωπος για μενα και τους γύρω μου, ακριβώς επειδή σκέφτομαι!
Φυσικά όλα αυτά προϋποθέτουν η σκέψη να είναι δικό μας δημιούργημα και ανεξάρτητη από εξωτερικές βουλές, διότι σε κάθε άλλη περίπτωση φυτοζωούμε, παρασιτίζουμε και καταστρέφουμε το δικαίωμά μας στην εξέλιξη του εαυτού μας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.