χαζεύοντας κάτι quotes
από μια ταινία έπεσα σε ένα
που μου θύμισε πολύ το θέμα:
Τους στέλνουνε να σκοτώνουνε ανθρώπους
αλλά οι διοικητές δεν τους αφήνουν να γράψουν
"γαμήσου"
στα αεροπλάνα γιατί είναι αμαρτία.
Αποκάλυψη τώρα: Το σενάριο
Τι πονάει περισσότερο..? Να εύχεσαι να μην είχες πεί κάτι που είπες..
Ή να μετανιώνεις που δεν είχες αρχίδια να πείς τίποτα..?
από τη μια σκέφτομαι πως όλο αυτό
είναι μια τεράστια διαφήμιση για την ίδια,
και βοήθησε να αναδειχθεί με τον πιο γλαφυρό
τρόπο τα τελευταία τουλάχ. 5-10 χρόνια
ο ενδορατσισμός των νεοελλήνων
μα από την άλλη αυτό το κορίτσι χάνει
την πιο σημαντική διοργάνωση της ζωής της μέχρι τώρα,
κι ότι σαν σκυλιά έπεσαν μερικοί να τη φάνε
που είπε το προφανές, ότι στην ελλάδα έχει
πολλούς αφρικανούς (λες και δεν έχει??!!!)
ή λες και τους απαξίωσε ή λες και τα κουνούπια
τρώνε μόνο αυτούς (!!!)
μα το μόνο που της κατασπάραξαν, θαρρώ,
είναι η μπλε φορμίτσα
και ιδιαίτερα το λευκό καρτελλάκι
με σήμα το εθνόσημο.
Αυτό έσκισαν.
Το βουλάκι για να κλείσει στόματα
και για να αποφορτίσει το κλίμα,
πόσταρε όχι 1 όχι 2 όχι 3 όχι 4 όχι 5
όχι 6 άλλα 7 τουίτς,
ζητώντας συγγνώμη αν κάποιοι θίχτηκαν
από το σχόλιο αυτό (ελέω χιούμορ και με αμοιβαδοειδή μορφή, θα προσθέσω)
και παρόλα αυτά ο ΠΟΥΣΤΟΚΟΥΒΕΛΟΣ (γεια στο στόμα σου Νίκο)
κι η αθάνατη παροιμιώδης παρέα του κατέβασαν τον
Διονύσιο Αρεοπαγίτη ως τα ταρτάν του Λονδίνου
για να σκοτώσει απαλά με μια δήλωση του πέους και του κώλου
και έπειτα με μαύρη σα πίσσα σιωπή.
ΠΩΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΛΕΥΚΗ ΣΙΩΠΗ, ΕΣΥ?
κανονικά η κοπέλα
θα πρέπει να αναζητήσει το δίκιο της
(Χωρις καν να έχει απολογηθεί)
στο εξωτερικό
αξιώνοντας και διαφυγόντα κέρδη
γιατί μην ξεχνάμε ότι εκτός από
εκπροσώπηση μιας πατρίδας,
ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΠΑΝΤΑ
τον εαυτό της.
αθάνατοι, μόλις πεθάνατε στα μάτια της λογικής.
είστε για τον πούτσο.
υγ. πάνω από ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΙΔΕΩΔΗ,
βρίσκεται το ιδεώδες περί του δικαίου.
και δίκαιο άνευ απολογίας,
άνευ τήρησης συγκεκριμένων διαδικασιών
και νομικών πράξεων,
ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ.
ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΟΣΤ ΜΟΥ θα σχετίζεται με το
να βγάλω από τα λαγούμια τους
τα ονόματα των τυχάρπαστων μελών της ελληνικής
ολυμπιακής επιτροπής που τόσο εύκολα πετάει
στον καιάδα με τιμωρητικές αποφάσεις της πλάκας
κινούμενοι σαν να μην έχουν χάσει τπτ,
σαν να υπερσπίστηκαν το πένθος του να υπάρχουν
(το ζωτικό πένθος του υποτιθέμενου θεραπευτή του ρατσισμού!!)
σε θέσεις όπου είναι απλώς άχρηστοι κι ανάξιοι.