Ναι είναι θύμα αλλά όχι με την κανονική έννοια της λέξης. Είναι θύμα ηλίθιου/κακού γονέα σε αυτή την περίπτωση. Συνήθως οι γονείς μας υποτίθεται οτι μας αγαπάνε αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Υπάρχουν άφθονες περιπτώσεις γονιών που κακοποιούσαν σεξουαλικά το παιδί τους, που το εκμεταλλεύτηκαν για πλεκτάνες ή/και που το σκότωσαν. Η αστυνομία πρέπει λοιπόν να μην αποκλείσει κανένα σενάριο.
Συμφωνώ αλλά δεν νομίζεις ότι πρέπει να δίνεται σημασία τι "ταμπέλα "θα δώθει και όχι τι θα δώσουμε όλοι εμείς σε μια υπόθεση και ποιος είναι ο πρωταγωνιστής και ποιος ο κομπάρσος?
Τον ίδιο "κέρδος " επομιζεται ο καθένας σε μια παράσταση - υπόθεση ?
Όχι φυσικά !
Γι αυτό καλό είναι να υπάρχουν οι ταμπέλες σε αυτές τις περιπτώσεις .
Άλλο είναι να είσαι το θύμα και άλλο να ονομάζεται θύτης η ηθικος αυτουργός ή συνεργός .
Άλλωστε ολα αυτα είναι που καθορίζουν και την αντίστοιχη ποινή και φυσικά τον αντίστοιχο τρόπο σωφρονισμού ειδικά όταν μιλάμε για ανήλικες περιπτώσεις
Μα προφανώς ! Οι βάσεις και η καλλιέργεια που λες είναι κάτι που πρέπει να γίνεται απο πολύ νωρίς. Εαν περιμένει κάποιος να πάει το παιδί του 17χρονών για να του εξηγήσει βασικά πράγματα όπως οτι ο ενθουσιασμός δεν του πρέπει να είναι πάνω απο την ασφάλεια...τότε είναι πολύ αργά.
Βεβαίως και όλα αυτά μπαίνουν από πολύ νωρίς, αλλά να ξέρεις για έναν άνθρωπο που έχει πρόθεση να βελτιώνεται και αναγνωρίζει ποιες συμπεριφορές όντως είναι παραβατικές και ποιες όχι ,ακόμα και τα 17 ή τα 18 ή ακόμα και παραπάνω είναι ηλικίες που ποτέ δεν λενε ότι είναι αργά για κάτι τέτοιο ..
Άλλωστε μην ξεχνάς ότι τρανά παραδείγματα σε κάτι τέτοιο είναι όλα αυτά τα παιδιά που μεγάλωσαν δίπλα σε κακοποιητικους ή τελείως αδιαφορους και ανεύθυνους γονεις και όταν κατάφεραν και ενηλικιώθηκαν και έφυγαν από τα σπίτια τους ,έγιναν οι καλύτεροι χαρακτήρες και ακόμα καλύτεροι γονείς για τα δικά τους παιδιά .
Ακριβώς επειδή είχαν την αντίληψη και μόνο να αναγνωρίσουν ότι όλο αυτό που έζησαν ήταν τελείως παραβατικό και δεν έπρεπε να το συνεχίσουν αλλά να το διορθώσουν και να γίνουν ακόμα καλύτεροι από το πρότυπο οικογενειας που είχαν ...
Όλα είναι σχετικά σε αυτά τα θέματα και σίγουρα δεν είναι κανινας ότι ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια παραβατική οικογένεια θα γίνει και αυτό το ίδιο .
Προσωπικά δεν βλέπω να υπάρχει άμεση συσχέτιση με το συμβάν αλλά μου κάνει τρομερή εντύπωση να φεύγει το παιδί σου και να γυρνάει σπίτι την επόμενη μέρα, χωρίς να ξέρεις καν τι κάνει και που είναι(στο μπαρ; στο σπίτι κάποιου ; ποιου
. Δηλαδή ακόμα και να γίνει κάτι, να μην ξέρεις που να πρωτοψάξεις. Εδώ
ΦΙΛΟΙ λέμε ο ένας στον άλλο "στείλε μου όταν φτάσεις" να ξέρουμε οτι όλοι είναι καλά και εδώ δεν υπήρξε ούτε ένα τηλέφωνο;
Μα είναι αξιοσημείωτο αυτό !
Μην κρυβόμαστε πίσω από δάκτυλο μας εμείς οι γονείς ,βάζω και τον ευατο μου μέσα ..
Ακόμα και τώρα που το δικό μου παιδί είναι στα 19 και ζει μόνο του δεν κοιμάμαι το βράδυ αν δεν δω το μύνημα της ότι γύρισε σπίτι και είναι καλά όταν βγει το βράδυ ή ότι θα κοιμηθεί κάπου αλλού αλλά έχει φύγει από το μαγαζί που ήταν ..
Δεν θα μπω στην διαδικασία ούτε να την ρωτήσω που και πως απλά ξέρει ότι με ένα απλό μήνυμα είμαστε μια χαρά και την επόμενη μέρα όταν θα μιλήσουμε θα μου πει ότι θέλει εκείνη.
Δεν χρειάζεται αυστηρός έλεγχος ,τρόπος διαχειρισμου χρειάζεται όλο αυτό ...
