Σιγουρα. Ομως γηρασκω αει διδασκομενος καλε μου
@Μάξιμος.
Δεν προυπαρχει μεσα μας η γνωση.
Την αποκταμε μεσω των εμπειριων μας
Το καλό κρασί το δοκιμάζουμε μετά απο χρόνια και χρόνια ζύμωσης...όσες δοκιμές και αν κάνουμε στο μεταξύ, υπολείπονται της τελευταίας.
Μιας και μιλάμε για εμπειρίες, γιατί δεν μιλάμε για τις άγνοιες του ανθρώπου;
Ενα μικρό παιδί, αγαπάει με όλο του το είναι.
Ενα μεγάλο παιδί, αγαπάει με την φαντασία του.
Η φαντασία του μεγάλου παιδιού, προκύπτει απο αυτά που έχει προσλάβει. Απο τις εικόνες που έχει καταγράψει και συνήθως είναι μακράν της πραγματικότητας.
Τί μπορούμε να χρεώσουμε στο μεγάλο παιδί;
Οτι πριν γνωρίσει το σώμα του, τον έχουν κυριεύσει οι ορμές του και τον έχουν οδηγήσει σε διαρκή ανωριμότητα.
Ομως αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα.
Και κανένας ψυχολόγος δεν είναι σε θέση αυτή την διατάραξη να βάλει σε σειρά, σε κανέναν.
Γιαυτό μίλησα για το κρασί, υπονοώντας οτι όπως το κρασί χρειάζεται μακρά υπομονή για την τελευταία δοκιμή η οποία δείχνει την μέγιστη ποιότητα που μπορεί να φτάσει, έτσι και ένα ζευγάρι, οπλισμένο με πολλά και με την θέληση να παρακάμψει δυσκολίες, μπορεί να στηρίξει μια σχέση.
Πάντως, γενικά μιλάμε και φλυαρούμε.
Γιατι...
Κάπου άκουσα, <<όπως έστρωσες θα κοιμηθείς>> και είναι η ωμή αλήθεια τελικά.
Είσαι δοτικός, κάποτε θα συναντήσεις το έτερον ήμισυ. Αρκεί έγκαιρα να το αντιληφτείς, να μη σου φύγει, όπως ο φίλος μας ο Βαλ την έπαθε πριν αρκετό καιρό.