Δεν είχα γάτα, μα σκύλο. Δεν ήξερα από γάτες, γενικά. Ώσπου μπήκε στη ζωή μου...η Χαρούλα. Εδώ και 1,5 χρόνων περίπου. Είναι η γάτα των γειτόνων, οι οποίοι είναι και πολύ καλοί φίλοι. Οπότε, κάθε μέρα, την έχω εδώ. Για μια καλησπέρα. Την αγαπώ. Πολύ. Πάρα πάρα πολύ...
Τύπισσα...όμως. Δε θέλει πολλά πολλά (σαν τις άλλες γάτες...). Δυσκολεύτηκα πολύ, μέχρι να με συνηθίσει. Πήγαινα να την χαϊδέψω και συμπεριφερόταν τελείως διαφορετικά απ΄ τα γατάκια που ήξερα. Ούτε χάδια, ούτε τριψίματα, ούτε τίποτα. Κι εκεί...πάνω στην απογοήτευσή μου με πλησίασε εκείνη. Κι από τότε, κάθε μέρα, είμαστε και μαζί. Το ΄χει δίπορτο...