Οι ιδέες των Ναζί είναι κατάπτυστες. Είναι όμως και διεισδυτικές. Ο Ναζισμός έχει μια διαλεκτική κι ένα μύθο. Απευθύνεται στο συναίσθημα μέσω μεγαλοϊδεατικών εκλογικεύσεων. Κατέχει συγκεκριμένη και συγκροτημένη προπαγάνδα, απευθείας από τους δασκάλους τούτης της επιστήμης. Σαν σκοπό του έχει την κατάλυση της Δημοκρατίας και ως μέσον του θεωρεί πρόσφορο το να χρησιμοποιήσει τον κοινοβουλευτισμό, ώστε να προωθήσει τις θέσεις του. Είναι εχθρός της Δημοκρατίας κι η δημοκρατία θα έπρεπε εκ πρώτης όψεως να θεωρεί δεδομένο ότι δεν μπορεί να επιτρέψει ένα τέτοιο λάθος. Θα έπρεπε λοιπόν να της απαγορεύσει την πρόσβαση στις εκλογές.
Εάν νομίζετε ότι θα ξοφλήσουμε με μια τόσο εύκολη απάντηση, είναι ίσως επειδή έχω πολύ καιρό να γράψω στο φόρουμ και κάποιοι άρχισαν να με ξεχνούν...
Εδώ ο δαίμων του Μεγάλου Χάους, έρχεται με χαιρέκακο ύφος να ρωτήσει:
Μήπως πρόσεξε κανείς, ότι με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα, θα έπρεπε προηγουμένως να έχει απαγορευτεί το ΚΚΕ, όπως συνέβαινε επί δεκαετίες;. Το ίδιο ισχύει και για κάθε άλλο κομμουνιστικό κόμμα, όπως και για τυχόν κόμμα αναρχικών, εάν αποφάσιζε να κατέβει σε εκλογές. Θυμάται άραγε κανείς, ότι πράγματι, σε χώρες του πρώην κομμουνιστικού μπλοκ, τα κομμουνιστικά κόμματα απαγορεύτηκαν και μάλιστα με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα; Ποιος τελικά θα καθορίσει τα όρια και με βάση ποια "δημοκρατικά" κριτήρια; Έτσι τη λένε τώρα τη μέθοδο του Προκρούστη, δημοκρατία;
Ουπς, πέσαμε σε λούμπα φοβάμαι. Η υπέροχη δημοκρατία που δημιουργήσαμε μόνο με δημοκρατία δεν μοιάζει...
Ας προσπαθήσουμε λίγο να εμβαθύνουμε τον προβληματισμό μας, σε ποιο πολιτικές ατραπούς:
Πότε άραγε ήταν ισχυρότερο το ΚΚΕ; Όταν ήταν στην παρανομία, στα μαρμαρένια αλώνια, ή όταν μπήκε στης βουλής τα σαλόνια κι έγινε με τα χρόνια "ένας αστός καθεστώς", όπως λέει κι ένα παλιό τραγουδάκι;

Όταν δεν μπορείς να νικήσεις έναν αντίπαλο, τον προσεταιρίζεσαι και τον εξαγοράζεις, μας λέει ο μέγας στρατηγός Σουν Τσου.
Πράγματι, ο ναζισμός είναι πολύ σκληρός και δύσκολος αντίπαλος. Γίνεται όμως σχεδόν ανίκητος, όταν τον θέτεις σε παρανομία. Εκεί η προπαγάνδα του μεγαλουργεί, αφού η απαγόρευση παρουσιάζεται ως τεκμήριο του δίκιου του, μέσα σ' ένα πολιτικό σύστημα μάλιστα που φαίνεται ξεκάθαρα και δια γυμνού οφθαλμού ότι είναι άδικο. Εκείνοι συνεχίζουν ακάθεκτοι τη δράση τους, γίνονται ολοένα και πιο επιθετικοί κι οι διώξεις τις οποίες υφίστανται ενισχύουν την πεποίθηση ότι εκείνοι είναι οι μασκοφόροι εκδικητές-επαναστάτες, που ο λαός περιμένει για τη σωτηρία του, μετά από αιώνες πλύσης του συλλογικού του υποσυνείδητου, δια της εμφύτευσης μιμιδίων θρησκευτικού περιεχομένου περί σωτήρων. Τούτο το επικοινωνιακό πλεονέκτημα, οι ναζί το εκμεταλλεύονται στο έπακρο.
Απεναντίας,
εάν αναγκάσεις το φίδι να βγει στον ήλιο, έχεις καλύτερες πιθανότητες να το νικήσεις. Η προπαγάνδα τους είναι μεν ισχυρή, είναι όμως παλιομοδίτικη, καλά περιγεγραμμένη και χιλιοχρησιμοποιημένη. Την γνωρίζουμε και μπορούμε να την αντιστρέψουμε. Τα δεσμά της τήρησης έστω και των προσχημάτων της νομιμότητας, τα οποία θα θέσει η συμμετοχή τους στη βουλή, όπως και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, τους αποδυναμώνει. Πιθανόν βέβαια εκείνοι μπουν στη βουλή με μόνο σκοπό να δυναμιτίσουν το καταρρέον πολίτευμα και να προκαλέσουν "έκτακτες λύσεις", οπότε το παραπάνω επιχείρημα δεν ισχύει.
Αυτό που σίγουρα μπορείς να κάνεις μέσα στο κοινοβούλιο, είναι μια συντριπτική για τα επιχειρήματά τους ιδεολογική μάχη, τέτοια που θα ξαναδώσει νόημα στην λέξη "Πολιτική", εκτός της λέξης "Κλοπή" που σημαίνει σήμερα.
Αυτό όμως δεν φτάνει. Θα τους αντιμετωπίσουμε πλησιάζοντας τον κόσμο στο πεδίο, όχι μόνο από τα έδρανα (αχ κι εγώ να έκλανα). Παρατηρώ ότι οι ναζί προσπαθούν να υιοθετήσουν μια γλώσσα κοντινή με των αγανακτισμένων και των αντιμνημονιακών (των εκτός βουλής), έτσι ώστε να διοχετεύσουν το ρεύμα της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος σε μια λύση, η οποία σύντομα θα αφομοιωθεί από το σύστημα. Άλλωστε
οι Έλληνες ναζί και φασίστες έχουν παράδοση συνεργασίας με τις αστυνομικές αρχές κι έχουν μάλλον παρακρατική χροιά. Κάποιοι από αυτούς γίνονται και περιζήτητοι υπουργοί. Το θέμα τους είναι να μην μπουν οι πραγματικές αντιμνημονιακές δυνάμεις μέσα στη βουλή.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να πλησιάσουμε τον κόσμο και να του δείξουμε ότι υπάρχουν δυνάμεις λιγότερο ακραίες κι επιθετικές, οι οποίες μπορούν ν' αγωνιστούν για τα δικαιώματά του. Είναι φυσικό ο κόσμος που καταφεύγει στους ναζί από απελπισία, ότι θα προτιμήσει μια μετριοπαθέστερη λύση, εφόσον είναι συνεπής και πειστική φυσικά.
Εν κατακλείδι και βάσει των παραπάνω συλλογισμών,
κατέληξα ότι θα πρέπει να επιτραπεί η συμμετοχή στις εκλογές στα Χρυσά Αυγά. Θα τους αντιμετωπίσουμε σε ιδεολογικό και ηθικό επίπεδο. Είμαστε καλύτεροι και θα νικήσουμε...
Αγωνιστικά
Όττο