Όσον αφορά στην ερώτηση ποια η διαφορά πρόθεσης από ενδεχόμενο δόλο: στο ποινικό δίκαιο υπάρχουν δύο βασικές μορφές υπαιτιότητας, ο δόλος και η αμέλεια. Οι όροι πρόθεση και δόλος ταυτίζονται, σημαίνουν το ίδιο. Ο δόλος έχει διάφορες μορφές ανάλογά με την ένταση του, όπως και η αμέλεια. Σύμφωνα με το άρθρο 27 α του Ποινικού Κώδικα "με δόλο (πρόθεση) πράττει όποιος θέλει την παραγωγή των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια κάποιας αξιόποινης πράξης" (δόλος σκοπού ή άμεσος δόλος). Η περίπτωση β του 27ΠΚ μας δίνει την έννοια του ενδεχόμενου δόλου " όποιος γνωρίζει ότι από την πράξη του ενδέχεται να παραχθουν αυτά τα περιστατικά και το αποδέχεται"(ενδεχόμενος δόλος). Επομένως, στον ενδεχόμενο, ο δράστης δεν θέλει την παραγωγή του περιστατικού (εδώ ανθρωποκτονία), δεν θέλει απαραίτητα να σκοτώσει, όμως το εικάζει σαν πιθανό ενδεχόμενο και το αποδέχεται - δηλαδή μας λένε ότι εδώ ο Κορκονέας δεν ήθελε ντε και καλά να τον σκοτώσει, αλλά ότι του πέρασε από το μυαλό ότι μπορεί και να σκοτώθεί και το αποδέχτηκε. Πρόκειται για την πιο ελαφριά μορφή πρόθεσης-δόλου, η οποία συγγενεύει πολύ με τη βαριά αμέλεια. Πολύ συχνά στα ακροατήρια (δικαστήρια) μετατρέπεται ο ενδεχόμενος δόλος (κακούργημα) σε βαριά αμέλεια (πλημμέλημα), οπότε επιβάλλεται μικρή ποινή, με αναστολή, και ο δράστης δεν μπαίνει στη φυλακή, ιδίως δε αν έχει λευκό ποινικό μητρώο, όπως ο Κορκονέας. Είναι σαφές ότι ο λόγος λοιπόν που ασκήθηκε η ποινική δίωξη στον Κορκονέα για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο και όχι με δόλο σκοπού είναι για να μετατραπεί στο δικαστήριο σε αμέλεια και να αποφύγει στερητική της ελευθερίας ποινή, να μην μπεί στη φυλακή.
