Ήμουν στην Πάρο αυτές τις ημέρες αφού είχα βρει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να συνδυάσω την δουλειά με την διασκέδαση... Το πρωι λοιπόν, με ξυπνάει ο ήχος του κινητού...
- Ελα τι κάνεις?
- Ελα ρε μπαμπά... άσε με τώρα κοιμαμε... θα σε πάρω όταν ξυπνήσω...
- Δεν κανονίζεις να επιστρέψεις σήμερα?
Οκ... κατάλαβα οτι κάτι κακό συνέβαινε...
- Η Γεωργία πνίγηκε στον Λουσιο ποταμό, την αναγνώρισαν... η αδερφή σου δεν το ξέρει, ακόμα έχει ελπίδες... ήταν να πάει και αυτή αλλά το μετάνιωσε τελευταία στιγμή!
Η Γιωργίτσα... απο τις καλύτερες φίλες της αδερφής μου... την ήξερα απο πολύ πιτσιρίκι, έκανα παρέα με τον αδερφό της κάποτε... έφυγε, έτσι ξαφνικά μαζί με ακόμα 7 παιδιά... γιατί?
Δεν μπορώ να ξέρω αν η εταιρία που διοργάνωσε την εκδρομή τήρησε όλα τα μέτρα ασφαλείας που έπρεπε, δεν ξέρω αν θα πρέπει να ρίξουμε ευθύνες εκεί... δεν ξέρω αν φταίνε και τα ίδια τα παιδιά που υπο αυτές τις άσχημες συνθήκες έθεσαν τον εαυτό τους σε κίνδυνο, δεν ξέρω αν κάποιος τους πήρε στον λαιμό του μη λαμβάνοντας υπ 'οψην τους κινδύνους που οι υπόλοιποι αγνοούσαν...
...γιατι?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.