Aπώλεια - Πένθος

[rafaela11]

@Εριφύλη
Συλλυπητήρια κορίτσι, να είστε όλοι γέροι να την θυμάστε..

 

[Υδροχόος]

@Εριφύλη, συλλυπητήρια. Να είστε καλά να την θυμάστε. Κουράγιο, δύναμη και υπομονή σού εύχομαι. Πονάει, το ξέρω...

 

[Εριφύλη]

Αύριο μεσημεράκι θα γίνει η κηδεία της και ξέρω ότι δεν θα το αντέξω, αλλά ξέρω και ότι πρέπει να την αποχαιρετήσω για τελευταία φορά..

Έφτασα στο σημείο να πιστεύω ότι ζει και ότι από ώρα σε ώρα θα μας πάρουν τηλέφωνο από το γραφείο τελετών να μας πούνε ότι ζει και ότι έγινε λάθος..

 

[Pak]

Αύριο μεσημεράκι θα γίνει η κηδεία της και ξέρω ότι δεν θα το αντέξω, αλλά ξέρω και ότι πρέπει να την αποχαιρετήσω για τελευταία φορά..

Έφτασα στο σημείο να πιστεύω ότι ζει και ότι από ώρα σε ώρα θα μας πάρουν τηλέφωνο από το γραφείο τελετών να μας πούνε ότι ζει και ότι έγινε λάθος..

Συλλυπητήρια και από μένα…

 

[Guest 126033]

Αύριο μεσημεράκι θα γίνει η κηδεία της και ξέρω ότι δεν θα το αντέξω, αλλά ξέρω και ότι πρέπει να την αποχαιρετήσω για τελευταία φορά..

Έφτασα στο σημείο να πιστεύω ότι ζει και ότι από ώρα σε ώρα θα μας πάρουν τηλέφωνο από το γραφείο τελετών να μας πούνε ότι ζει και ότι έγινε λάθος..

Ποιος ορίζει αυτό το πρέπει καρδούλα μου ;

Υπάρχει μόνο το θέλω..το θέλω το δικό σου ,θα κάνεις μόνο αυτό το οποίο θα σε κανει από εδώ και πέρα να το διαχειριστείς με τον δυνατότερο τρόπο

 

[Εριφύλη]

βρίσκομαι σε άρνηση, αλλά συνειδητή, δηλαδή το καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι.. Νομίζω ότι η γιαγιά μου είναι ακόμα στο σπίτι της στον Βόλο και ότι απλά εγώ δεν την βλέπω. Το πρωί είπα στην μαμά μου "πάρε τηλέφωνο να δούμε τι κάνει η γιαγιά" αλλά μετά συνειδητοποιώ ότι έχει πεθάνει..

Δεν ξέρω αν έχετε βιώσει κάτι τέτοιο, δεν ξέρω πόσο καιρό κρατάει και αν φεύγει, αλλά κάπως με ηρεμεί αυτή η σκέψη του ότι είναι στο σπίτι της

 

[Υδροχόος]

βρίσκομαι σε άρνηση, αλλά συνειδητή, δηλαδή το καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι.. Νομίζω ότι η γιαγιά μου είναι ακόμα στο σπίτι της στον Βόλο και ότι απλά εγώ δεν την βλέπω. Το πρωί είπα στην μαμά μου "πάρε τηλέφωνο να δούμε τι κάνει η γιαγιά" αλλά μετά συνειδητοποιώ ότι έχει πεθάνει..

Δεν ξέρω αν έχετε βιώσει κάτι τέτοιο, δεν ξέρω πόσο καιρό κρατάει και αν φεύγει, αλλά κάπως με ηρεμεί αυτή η σκέψη του ότι είναι στο σπίτι της

Σαφώς και το έχουμε βιώσει, Εριφύλλη. Είναι ένα από τα στάδια τού πένθους. Θα έχεις άρνηση, θυμό, θα πονέσεις (και λυπάμαι...) και στο τέλος θα συμφιλιωθείς με αυτό που συνέβη. Θα το αποδεχθείς, μα δε θα ξεχάσεις. Κάπως έτσι πάνε τα πράγματα. Σχεδόν πάντα...

Δεν είναι ίδιο το διάστημα για όλους. Και είναι αρχή ακόμα, είναι νωρίς. Τώρα συνειδητοποιείς την απώλεια. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου, να θρηνήσει / να πενθήσει. Μην αρνείσαι τα συναισθήματά σου και μην τα αναλύεις τόσο. Είναι υγιές που έτσι νιώθεις. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται...

Καλή δύναμη

 

[Guest 126033]

Μιας που μιλαμε για την πιο δυσκολη διαχείριση στην ζωη του ανθρωπου καλο ειναι ν αναφερουμε εδω μεσα ενα σπουδαιο οργανισμο την
https://merimna.org.gr/
καθως κανει εξαιρετικη δουλεια πανω σε αυτο το κομματι !

Γνωριζω τι συμβαινει στην Θεσσαλονικη !Τωρα για την Αθηνα δεν εχω προσωπικη εικονα αλλα κινουνται στο ιδιο μοτιβο !

Μην δισταζετε εφοσν ακομα και επαγγελματίες ψυχικης υγειας παραπεμπουν θεραπευομενους εκει καθως το κομματι του πενθους χρειαζετεαι περισσοτερο συλλογικη πλαισίωση ..
Εκει φροντιζουν τοσο τον ιδιο οσο και το οικογενειακο πλαισιο !

 

[Εριφύλη]

Όσο περνάνε οι μέρες και συνειδητοποιώ σιγά σιγά ότι πέθανε και ότι δεν θα την ξαναδώ ποτέ, τρελαίνομαι!
Μεθαύριο είναι τα 40 της και μου φαίνεται σα να πέρασαν 20 χρόνια από αυτό το άθλιο γεγονός.. Όποιος έχει βιώσει θάνατο αγαπημένου του, ας μου απαντήσει: σβήνει ποτέ ο πόνος με τον καιρό; Ή γίνεται χειρότερος επειδή δεν βλέπεις τον άνθρωπο σου;

 

[ultraviolence]

Όποιος έχει βιώσει θάνατο αγαπημένου του, ας μου απαντήσει: σβήνει ποτέ ο πόνος με τον καιρό; Ή γίνεται χειρότερος επειδή δεν βλέπεις τον άνθρωπο σου;

Ανάλογα πώς το βιώνει κανείς. Εγώ έχω χάσει 2 παππούδες, 2 γιαγιάδες ( μάλιστα 2/4 πρόσφατα) κι το άτομο-σταθμός στη ζωή μου. Εμπειρικά σου λέω ότι όσο περνάει ο καιρός, μαλακώνει ο πόνος. Ωστόσο, βρίσκεται εκεί. Θα υπάρξουν στιγμές που θα σου έρχονται αναμνήσεις κι θα κλαις. Μετά βέβαια θα σηκώνεσαι γιατί έτσι είναι η ζωή, προχωρά. Κι μαζί με αυτή πρέπει να προχωρήσουμε κι εμείς. Είναι ακόμη πολύ πρόσφατο, λογικό να νιώθεις όσα νιώθεις. Θα δεις όμως ότι σιγά-σιγά, δεν θα το σκέφτεσαι τόσο έντονα, δεν θα πονάς τόσο συχνά.
Κουράγιο!

 

[glayki]

Όσο περνάνε οι μέρες και συνειδητοποιώ σιγά σιγά ότι πέθανε και ότι δεν θα την ξαναδώ ποτέ, τρελαίνομαι!
Μεθαύριο είναι τα 40 της και μου φαίνεται σα να πέρασαν 20 χρόνια από αυτό το άθλιο γεγονός.. Όποιος έχει βιώσει θάνατο αγαπημένου του, ας μου απαντήσει: σβήνει ποτέ ο πόνος με τον καιρό; Ή γίνεται χειρότερος επειδή δεν βλέπεις τον άνθρωπο σου;

Στην ηλικία σου σχεδόν έχασα και τους δυο γονείς σε τροχαίο.Γυρισε το σύμπαν ανάποδα , ο, τι σταθερές είχα στη ζωή μου με μιας χάθηκαν.Εμεινα τελείως μόνη ( δεν έχω αδέλφια ) .
Παρά πολλά χρόνια μετά και έχοντας βιώσει ένα σωρό αλλαγές στη ζωή μου σε διαβεβαιώ πως ο πόνος σβήνει στα σίγουρα! Ωστόσο, η μνήμη επανέρχεται χωρίς να σε πληγώνει πια.. Έχει γίνει μακρινή ανάμνηση ( ούτε τη φωνή τους πια δε μπορώ να ανακάλεσω) . Υπομονή, ο χρόνος μόνο απαλύνει την απώλεια.

 

[Wonderful]

Όσο περνάνε οι μέρες και συνειδητοποιώ σιγά σιγά ότι πέθανε και ότι δεν θα την ξαναδώ ποτέ, τρελαίνομαι!
Μεθαύριο είναι τα 40 της και μου φαίνεται σα να πέρασαν 20 χρόνια από αυτό το άθλιο γεγονός.. Όποιος έχει βιώσει θάνατο αγαπημένου του, ας μου απαντήσει: σβήνει ποτέ ο πόνος με τον καιρό; Ή γίνεται χειρότερος επειδή δεν βλέπεις τον άνθρωπο σου;

Θα σου πω πως νιώθω εγώ για τους ανθρώπους που έχασα.... και βγάλε τα συμπερασματά σου..

Εγώ εχω χάσει τους δύο γονείς μου ! Την μητέρα μου από καρκίνο επιθετικής μορφής στα 60, τον πατέρα μου από αυτοκινητιστικό το 2019, τον άνδρα μου το 2022 από καρδιά και τα πεθερικά μου που επίσης αγαπούσα πολύ από καρδιά το 2008 και 2012 . Για την μητέρα μου που έχασα δεν πόνεσα ιδιαίτερα, όχι γιατί δεν την αγαπούσα πολύ .. αλλά γιατί θεώρησα ότι δεν υπήρχε άλλη λύση και ο θάνατος ήταν η μόνη της λύτρωση, πέρασαν 11 χρόνια από τότε!

Για τα πεθερικά μου δεν νιώθω πόνο αλλά μου λείπουν πολύ γιατί ήταν πολύ "ΚΥΡΙΟΙ" γιαυτ'ο τον κόσμο και πραγματικά δεν βρίσκεις τέτοιους ανθρώπους σήμερα. Αναπολώ τις συζητήσεις που κάναμε με τον πεθερό μου για την επιστήμη και τον θεό αλλά και τις χαριτωμένες ατάκες της πεθεράς μου , ακόμα έχω στους τοίχους του σπιτιού τις φωτογραφίες τους, τους εκτίμησα απεριόριστα.

Για τον πατέρα μου πονάωωωωω ..μου λείπει πολύ.. ΤΕΛΟΣ

Για τον σύζυγο νιώθω ότι έχω τραυματιστεί σοβαρά. Μου έχουν κοπεί τα φτερά, η όρεξη , η θέληση, η υπομονή, η προσπάθεια. Πονάω κάθε νύχτα που δεν τον νιώθω δίπλα μου, κάθε στιγμή που δεν με πειράζει με τα αστεία του, κάθε φορά που δεν είναι παρών να με αγκαλιάσει.. Νιώθω απλά παράλυτη.. Στη σκέψη μόνο λυγίζω...

 

[Εριφύλη]

Στην ηλικία σου σχεδόν έχασα και τους δυο γονείς σε τροχαίο.Γυρισε το σύμπαν ανάποδα , ο, τι σταθερές είχα στη ζωή μου με μιας χάθηκαν.Εμεινα τελείως μόνη ( δεν έχω αδέλφια ) .
Παρά πολλά χρόνια μετά και έχοντας βιώσει ένα σωρό αλλαγές στη ζωή μου σε διαβεβαιώ πως ο πόνος σβήνει στα σίγουρα! Ωστόσο, η μνήμη επανέρχεται χωρίς να σε πληγώνει πια.. Έχει γίνει μακρινή ανάμνηση ( ούτε τη φωνή τους πια δε μπορώ να ανακάλεσω) . Υπομονή, ο χρόνος μόνο απαλύνει την απώλεια.

Λυπάμαι πολύ βίωσες κάτι πολύ σκληρό και άντεξες! Εγώ δεν θα το άντεχα.. μπορεί να είναι και ανάλογα στον άνθρωπο, δεν ξέρω.
Εννοείται ότι δεν συγκρίνεται αυτό που βίωσες εσύ με την δική μου περίπτωση, αλλά να τονίσω (γιατί πολλοί ακούνε γιαγιά και λένε οκ, εντάξει) δεν ήταν απλώς γιαγιά, σε εκείνη καθόμουν κάθε μέρα, όλη μέρα για 16 ολόκληρα χρόνια μέχρι που άλλαξα πόλη.. ήταν σαν μάνα για εμένα, αλλά από το 2019 και μετά έγινε άλλος άνθρωπος, έπεσε πολύ, έμεινε κατάκοιτη και τώρα τελευταία μας ξεχνούσε ποτέ πότε.. έτσι σκέφτομαι ότι λυτρώθηκε γιατί πονούσε πολύ, αλλά δεν θέλω να ζήσω χωρίς να την ξαναδώ, μου πέφτει πολύ βαρύ

 

[Εριφύλη]

Σήμερα η γιαγιά μου έχει τα 40 της.. η αδερφή μου είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο χθες το βράδυ. Είδε την γιαγιά μου ξαπλωμένη σε ένα φωτεινό δωμάτιο να της λέει: ήρθα να σας χαιρετήσω τελευταία μέρα, μη στενοχωριέστε, εγώ είμαι πολύ καλά εδώ, δεν θέλω να κλαίτε.. την είδε σαν άγγελο

Δεν έχω κλάψει περισσότερο

 

[rafaela11]

Σήμερα η γιαγιά μου έχει τα 40 της.. η αδερφή μου είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο χθες το βράδυ. Είδε την γιαγιά μου ξαπλωμένη σε ένα φωτεινό δωμάτιο να της λέει: ήρθα να σας χαιρετήσω τελευταία μέρα, μη στενοχωριέστε, εγώ είμαι πολύ καλά εδώ, δεν θέλω να κλαίτε.. την είδε σαν άγγελο

Δεν έχω κλάψει περισσότερο

Πήγε στο παράδεισο η γιαγιακα σας

 

[Fernando_A]

Σήμερα η γιαγιά μου έχει τα 40 της.. η αδερφή μου είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο χθες το βράδυ. Είδε την γιαγιά μου ξαπλωμένη σε ένα φωτεινό δωμάτιο να της λέει: ήρθα να σας χαιρετήσω τελευταία μέρα, μη στενοχωριέστε, εγώ είμαι πολύ καλά εδώ, δεν θέλω να κλαίτε.. την είδε σαν άγγελο

Δεν έχω κλάψει περισσότερο

Τα συλλυπητήρια μου...

 

[Guest 126033]

Σήμερα η γιαγιά μου έχει τα 40 της.. η αδερφή μου είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο χθες το βράδυ. Είδε την γιαγιά μου ξαπλωμένη σε ένα φωτεινό δωμάτιο να της λέει: ήρθα να σας χαιρετήσω τελευταία μέρα, μη στενοχωριέστε, εγώ είμαι πολύ καλά εδώ, δεν θέλω να κλαίτε.. την είδε σαν άγγελο

Δεν έχω κλάψει περισσότερο

Οι ψυχες μιλανε ακομα και ετσι !

Καποιος θα σου πει αυτα ειναι πεποιθησεις εγω θα σου πω κρατα τα αυτα εφοσον δινουν απαντησεις σε πολλα ερωτηματα που μας απασχολουν για την ανησυχία μας αν ειναι καλα η ψυχουλα τους !
Ο ανθρωπος χρειαζετε ενα δεκανικη στην παρουσα φάση ,κράτα αυτό αρκεί να μην πέσεις τελειως ...

Μη δωσει ο θεος Εριφυλη μου ν ανακαλυπτει ο ανθρωπος τι δύναμη κουβαλά μεσα του ..
Παραδειγματα ζωης τα δυο παραπανα μοιρασματα που ειναι σφαλιαρες για ολους εμας που καμια φορα μας παίρνει απο κατω ...

Ολοι κουβαλαμε δυναμη , γι αυτο ποτε να μην λες ¨εγω δεν θα μπορουσα ¨" γιατι μπορεις ,ελπιζω να μην χρειαστει μονο ..

 

[Εριφύλη]

Από χθες με έχει πιάσει πάλι, πολύ δυνατή στενοχώρια και απέραντη θλίψη.. σε λίγες μέρες κλείνει τρεις μήνες που έφυγε και όσο περνάει ο καιρός τόσο τρελαίνομαι που δεν θα την ξαναδώ ποτέ!

Γαμώτο, δεν είχα νιώσει ποτέ τον θάνατο τόσο πολύ, τόσο στενάχωρα, τόσο καταθλιπτικά.. είναι από τα βράδια που δεν υπάρχουν πια άλλα δάκρυα, μόνο ένα τεράστιο κενό. Σκέφτομαι ότι δεν έπρεπε να είχα πάει στην κηδεία της, δεν έπρεπε να βλέπω να της πετάνε χώμα, αυτή η εικόνα με στοίχειωσε ανεπανόρθωτα.. δεν ξεπερνιέται

 

[Luludaki]

Από χθες με έχει πιάσει πάλι, πολύ δυνατή στενοχώρια και απέραντη θλίψη.. σε λίγες μέρες κλείνει τρεις μήνες που έφυγε και όσο περνάει ο καιρός τόσο τρελαίνομαι που δεν θα την ξαναδώ ποτέ!

Γαμώτο, δεν είχα νιώσει ποτέ τον θάνατο τόσο πολύ, τόσο στενάχωρα, τόσο καταθλιπτικά.. είναι από τα βράδια που δεν υπάρχουν πια άλλα δάκρυα, μόνο ένα τεράστιο κενό. Σκέφτομαι ότι δεν έπρεπε να είχα πάει στην κηδεία της, δεν έπρεπε να βλέπω να της πετάνε χώμα, αυτή η εικόνα με στοίχειωσε ανεπανόρθωτα.. δεν ξεπερνιέται

Λυπάμαι πολύ κορίτσι, σου στέλνω μια αγκαλιά
..το σκεφτόμουν κ εγώ αυτό.. τι γίνεται αν κάποιος δεν θέλει να το δει αυτό.. κ απλως δεν πάει.. ειναι δυνατόν? Μετά μπορεί κάποιος να μετανιώσει που δεν πήγε όμως..

 

[Εριφύλη]

Λυπάμαι πολύ κορίτσι, σου στέλνω μια αγκαλιά
..το σκεφτόμουν κ εγώ αυτό.. τι γίνεται αν κάποιος δεν θέλει να το δει αυτό.. κ απλως δεν πάει.. ειναι δυνατόν? Μετά μπορεί κάποιος να μετανιώσει που δεν πήγε όμως..

Το πρωί λίγο το "ξεχνάω" μη σου πω ότι έχω ακόμα μια άρνηση και νομίζω ότι είναι στο σπίτι της.. αλλά το βράδυ με πιάνει πολύ έντονα, είναι και η ώρα που μένω μόνη μου και μπορώ να κλάψω, για αυτό ίσως..