Μόνο αίτημα του κεφαλαίου είναι; αν εγώ θέλω να εργαστώ σε ένα αντικείμενο το οποίο μπορεί να μην έχει απήχηση στη χώρα μου δε θα με ωφελούσε να έχω ευνοϊκό καθεστώς μετακίνησης σε κάποια άλλη χώρα;
Και οι σπουδές συνδέονται άρρηκτα μ' αυτό φυσικά αλλά οκ.
Στο εξωτερικό δε φεύγουν μόνο πχ πυρηνικοί επειδή δεν υπάρχει στην Ελλάδα πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, φεύγουν και άλλοι χωρίς σπουδές, απλά και μόνο για να βρουν μία δουλειά, γιατί η ανεργία στους νέους είναι ιδιαίτερα υψηλή.
Από εκεί και πέρα, ένας επιστήμονας, αν ήθελε να φύγει, για να εργαστεί σε επιστημονικό κλάδο, θα γινόταν ούτως ή άλλως δεκτός, όπως και τώρα γίνονται δεκτοί στις ΗΠΑ, στην Κίνα, στη Ρωσία, στην Ινδία, στη νότιο Κορέα κλπ που δεν είναι στην ΕΕ. Η ελευθερία μετακίνησης εργαζομένων του Μάαστριχτ, δεν αφορά στην "ελίτ" των επιστημόνων που ψάχνουν ερευνητικές θέσεις, αλλά σε όλους τους άλλους, επομένως.
Τέλος, θεωρώ πως κάθε χώρα οφείλει να έχει συνεργασίες σε επιστημονικά ζητήματα με άλλες χώρες, γιατί μέσω της συνεργασίας προχωράει η επιστήμη, αλλά από την άλλη εγώ δε βλέπω να υπάρχει καμία "συνεργασία" ΔΕΠ της Ελλάδα και των άλλων χωρών, αλλά να σηκώνονται να φεύγουν οι πρώτοι στο εξωτερικό, μπας και βρουν καμιά θέση. Αυτό πώς ακριβώς βοηθάει την ανάπτυξη της οικονομίας και της επιστήμης στη χώρα μας; Εν τέλει, σε βάθος χρόνου, αυτή η συγκέντρωση ερευνητικών κέντρων και επιστημόνων σε μερικά κέντρα, κάνει κακό και στα ίδια άτομα που θέλουν να φύγουν.