Μιας και πέτυχα αυτό το θέμα εδώ, θυμήθηκα την εργασία που είχα κάνει στην Α' λυκείου για το Τσέρνομπιλ και είπα να παραθέσω κάποια κομμάτια...Είχα ασχοληθεί πολύ με το θέμα τότε και θεωρώ πραγματικά, πως το Τσέρνομπιλ είναι ένα μνημείο για τις λανθασμένες επιλογές της σύγχρονης ανάπτυξης.
[...] Σημειώθηκαν 2 εκρήξεις στο κτήριο του αντιδραστήρα Νο 4, το Σάββατο 26 Απριλίου 1986. Το αποτέλεσμα τους ήταν η διάνοιξη μιας τρύπας στην οροφή του κτιρίου και η εκτόξευση γραφίτη, σκυροδέματος και συντριμμιών.
Σαν αποτέλεσμα αυτών, ο πυρήνας του αντιδραστήρα βρέθηκε σε επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον. Μεγάλο μέρος του ουρανίου που χρησιμοποιούνταν ως καύσιμο έφυγε στον αέρα μαζί με υπερουράνια στοιχεία και προϊόντα της σχάσης ( όπως τα ισότοπα Καίσιο 137 και Ιώδιο 131) από τον πυρήνα του αντιδραστήρα.
Η ραδιενεργή σκόνη έφτασε σε ύψος τα 5 χιλιόμετρα.
[...] Ακόμα και τη στιγμή που η στρατιά των επανορθωτών δούλευε για να περιορίσει την ραδιενέργεια και να εκκενώσει την περιοχή, ο ίδιος αντιδραστήρας συνέχισε να είναι επικίνδυνος.
Γύρω από το πυρηνικό συγκρότημα βρίσκονταν απλωμένοι πάνω στο χώμα δεκάδες τόνοι εξαιρετικών ραδιενεργών συντριμμιών και σκόνης. Όσο αυτά τα υλικά έμεναν στην επιφάνεια της γης, ο άνεμος μπορούσε να τα παρασύρει και να τα απλώσει.
[...] Ο αντιδραστήρας 4,όπως και οι υπόλοιπες μονάδες του ίδιου τύπου που συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να λειτουργούν σε πολλά ηλεκτροπυρηνικά συγκροτήματα της ΕΣΣΔ, είχαν καταδικαστεί ως επικίνδυνοι από τους επιστήμονες της Δύσης πριν από το 1970, γιατί είναι σχεδιασμένοι πρωταρχικά για να παράγουν καθαρό πλουτώνιο για πυρηνικά όπλα.
Η Σουηδία έδωσε πρώτη το Παγκόσμιο Συναγερμό.
Η ίδια η Σοβιετική Ένωση δεν παραδέχθηκε το ατύχημα παρά μόνο στις 28 Απριλίου, δύο μέρες, δηλαδή, αργότερα. (!)
[...] Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολόγισε ότι η ραδιενέργεια επηρέασε την υγεία 4,9 εκατομμυρίων ατόμων στην Ουκρανία, την Λευκορωσία και τη Ρωσία.
Τα 31 άτομα που πέθαναν τον πρώτο χρόνο, είχαν όλα βρεθεί μέσα στον ίδιο τον πυρηνικό σταθμό.
Από αυτά τα 31 άτομα, οι περισσότεροι ήταν πυροσβέστες που δέχτηκαν τεράστιες δόσεις ραδιενέργειας.
Συνολικά 500 άτομα νοσηλεύτηκαν στα νοσοκομεία με συμπτώματα "οξείας ακτινοπάθειας".
Κανείς, δεν δέχθηκε μεγαλύτερες δόσεις ραδιενέργειας από τους "επανορθωτές", έναν ολόκληρο στρατό εργαζομένων, όπου ο αριθμός τους πιθανόν να ξεπέρασε του 750.000.
[...]Τραγική συνέπεια του ατυχήματος ήταν, ο παιδικός καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα, που έχει παρουσιάσει μεγάλη αύξηση στην Ουκρανία, στη Λευκορωσία και στη Ρωσία, ιδιαίτερα σε παιδιά που ζούσαν σε χωριά,πολύ κοντά στο πυρηνικό συγκρότημα, όπως επίσης και χρωμοσωμικές βλάβες.
Το ανώτατο όριο ραδιενέργειας στο οποίο επιτρέπεται να εκτεθεί κανείς, μια μόνο φορά στη ζωή του, είναι 25 ρεμ.
Όμως, βρέθηκαν παιδιά που είχαν συγκεντρώσει στον θυρεοειδή τους 250 ρεμ ραδιενέργειας!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
