Καλή μου Κουέ, κι εγώ χρησιμοποίησα το ίδιο φατσουλίνι που χρησιμοποίησες κι εσύ. Επίσης είπα πως δεν προσβάλομαι τόσο εύκολα. Σχήμα λόγου το "προσβάλω", η όλη απάντησή σου προσωπικά σε μένα φανέρωνε μια κάποια ενόχληση. Ήθελα απλά να επισημάνω ότι δεν μπορούμε να συμφωνούμε σε όλα και να μη λυπάσαι για λογαριασμό οποιουδήποτε έχει διαφορετική άποψη από εσένα.
Επί της ουσίας τώρα...
Συγγνώμη αλλά θέλω να προσθέσω κάτι ακόμα προς "υπεράσπιση" της ΟΔ για την αυστηρή της διαχείριση σε κάποια ζητήματα.
Δε θα αναφέρω φυσικά ονόματα χρηστών αλλά είναι καλό για να δείτε ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ και πως αλλάζουν οι απόψεις από χρήστη σε χρήστη και πόσο δύσκολο είναι να τους έχεις ικανοποιημένους όλους.
Αυτές τις μέρες έχουμε δεχτεί λοιπόν ρεπορτ...
1) για το τωρινό αβαταρ της Giovanna ότι είναι too much
2) για έκφραση χρήστη που έγραφε τη λέξη μ@λ@κ@ς με παπάκια λέγοντας ότι το να χρησιμοποιούμε παπάκια δεν αλλάζει κάτι και ότι η κακιά λέξη έχει ειπωθεί.
3) για διάφορες φωτό και υπογραφές ως προκλητικές κλπ που η ΟΔ άφησε ως έχουν
(αυτές τις πληροφορίες τις δίνω από μόνη μου στο κοινό και δεν έχω πάρει την σύμφωνη γνώμη της ΟΔ... ελπίζω να μην κάνω λάθος που τα γράφω)
Εννοείται ότι δεν τίθεται θέμα να πιάσουμε κουβεντούλα για το αν οι χρήστες έχουν δίκιο ή άδικο, αν είναι υπερβολικοί ή όχι, αν κάνουν λάθος ή αν έχουν δίκιο.
Εγώ αυτό που θέλω να κάνω γνωστό σε όλους είναι ότι αυτό που μπορεί κάποιος να το βλέπει πολύ αυστηρό κι αστεία μεταχείριση, για κάποιον άλλον μπορεί να σοβαρό.
Κι αυτή ακριβώς τη μέση οδό καλείται να ικανοποιήσει η ΟΔ για ΟΛΟΥΣ τους χρήστες ανεξαιρέτως.
Αυτά που μας λέει εδώ η Κουέ είναι ιδιαίτερα σημαντικά, νομίζω ότι έχει δίκιο και ότι θα πρέπει να προσεχτούν από όλους τους συνομιλητές.
Ακριβώς επειδή βασική αρχή της δημοκρατίας είναι να μπορεί ο καθένας να έχει τη δική του άποψη επί των πραγμάτων, δεν δικαιούται κανένας να καθορίσει γραπτώς και με ακρίβεια το τι είναι τέχνη και τι πορνογραφία, το τι είναι όμορφο και τι άσχημο, ούτε μπορεί κανείς να καθορίσει την ηθική του καθενός, γιατί κάτι τέτοιο θα παρέπεμπε σε ολοκληρωτικό σύστημα τύπου Όργουελ. Γι' αυτόν το λόγο, η απόφαση για το αν ένα συγκεκριμένο έργο ή μια συγκεκριμένη πράξη ξεφεύγει από τα όρια του θεμιτού και του επιτρεπτού, αναγκαστικά λαμβάνεται από κάποιον εντεταλμένο θεσμό, φορέα ή λειτουργό της πολιτείας.
Για παράδειγμα, ο ελληνικός νόμος ορίζει ότι όποιος έχει την κηδεμονία ή την επιμέλεια ενός παιδιού έχει το δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις για την τύχη του, "αρκεί να μην έρχεται σε αντίθεση με τα
χρηστά ήθη". Καταλαβαίνετε ότι ο όρος "χρηστά ήθη" περιγράφει ουσιαστικά το "άγραφο δίκαιο" όπως το ονομάζουμε, το οποίο φυσικά μπάζει πολύ νερό, αφού πράγματι μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν.
Ο λόγος που ο νομοθέτης λαμβάνει αυτήν τη μέριμνα, είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος να περιγραφούν με ακρίβεια και χωρίς ελλείψεις όλες οι περιπτώσεις όπου το δικαίωμα του κηδεμόνα βρίσκει τα όριά του. Ο νομικός μας πολιτισμός λοιπόν, θέτει τον άνθρωπο-δικαστή ως κριτή του άγραφου δικαίου παίρνοντας αναγκαστικά το ρίσκο του ανθρώπινου λάθους.
Δεν υπάρχει καμμία περίπτωση όλοι να έχουμε την ίδια πολιτική, πολιτιστική ή αισθητική άποψη. Εμένα για παράδειγμα μου φαίνεται πολύ όμορφο το avatar της Gio, ενώ πέραν του ορίου προκλητικό (αν και με υπέροχα έμμεσο πλην σαφή τρόπο) η υπογραφή του Ifrit, μιλώντας θεωρητικά, ας μην θεωρήσει κανείς ότι κάνω κάποιο παράπονο. Κάποιος άλλος μπορεί να έχει διαφορετική άποψη, ένας τρίτος μία άλλη κ.ο.κ.
Συνεπώς πολλά θέματα, όπως και το τι αποτελεί οφτόπικ, όπως έχει προκύψει από τη μακροσκελή έως τώρα συζήτηση, εναπόκεινται αναγκαστικά στην κρίση της ΟΔ. Φυσικά δεν μπορεί να συμφωνήσουν όλοι οι χρήστες με την κρίση αυτή. Έχετε ακούσει ποτέ σας Έλληνα που να μην έχει κάποιο λόγο να γκρινιάζει με την κάθε είδους εξουσία, με τον δήμαρχο, το μπάτσο, τον παπά, τον πρόεδρο της ομάδας, τον πρωθυπουργό (τον οποίο φυσικά ξαναψηφίζει), το βασιλιά ή το Θεό;
Συνεπώς θα πρέπει κι εμείς οι χρήστες να ξέρουμε πότε να σταματούμε τις υπερβολικές αντιδράσεις και να μην πιστεύουμε ότι όταν κάποιος κρίνει διαφορετικά από εμάς, είναι οπωσδήποτε μεροληπτικός και κακόβουλος. Από την άλλη πλευρά, θα πρέπει και τα μέλη της ΟΔ να διατηρήσουν μια συνθήκη ισορροπίας: Την αξιοπιστία τους. Θα πρέπει δηλαδή να πείσουν την "κοινή γνώμη" ότι γενικά κρίνουν με γνώμονα την αρχική ιδρυτική φιλοσοφία του στεκιού και όχι με βάση τις προσωπικές τους συμπάθειες ή αντιπάθειες, ώστε και οι χρήστες να μάθουν να σέβονται την κρίση τους.
